ΕΛΛΑΔΑ

Γιώργος Βαρδινογιάννης: Η τελευταία συνέντευξη και η αγάπη για τον Παναθηναϊκό

Γιώργος Βαρδινογιάννης: Η τελευταία συνέντευξη και η αγάπη για τον Παναθηναϊκό
EUROKINISSI

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, ο εμβληματικός εφοπλιστής και ιστορικός παράγοντας του Παναθηναϊκού, έφυγε σήμερα από τη ζωή, λίγες εβδομάδες πριν συμπληρώσει τα 90 του χρόνια. Σε μία από τις τελευταίες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, είχε μιλήσει στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη, με αφορμή αφιέρωμα του δημοσιογράφου στο ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Στη συνέντευξη του ο πρώην πρόεδρος του Παναθηναϊκού είχε αναφερθεί στον ιδιαίτερο δεσμό με την ομάδα, στις αναμνήσεις του από τη Λεωφόρο, στη Θύρα 13, αλλά και στο περιβόητο περιστατικό με το «κουμπούρι».

Μιλώντας για το πώς έγινε φίλος του Παναθηναϊκού, ο «Καπετάνιος» είχε αποκαλύψει ότι η σχέση του με την ομάδα ξεκίνησε από τα μαθητικά του χρόνια, με αφορμή τον ποδοσφαιριστή Λινοξυλάκη. «Πάντα Παναθηναϊκός, από το γυμνάσιο, λόγω Λινοξυλάκη. Τότε οι ήρωες ήταν ο Λινοξυλάκης, ο Βουτσαράς, Κρητικοί υποτίθεται. Δεν είχα κανένα φανατισμό. Μετά το 70', ξεκίνησα να παίρνω 10 διαρκή, γιατί ήταν και ο Γιωργάκης του Βαρδή, που ήθελε να πηγαίνει και έτσι ξεκίνησα να έχω 10 διαρκή», είχε πει, περιγράφοντας πώς εξελίχθηκε σταδιακά η σχέση του με τον σύλλογο.

Ο Γ. Βαρδινογιάννης είχε αναφερθεί και σε έναν άνθρωπο που είχε συνδέσει τη ζωή του με το γήπεδο της Λεωφόρου, μένοντας εκεί σχεδόν όλο το εικοσιτετράωρο και φροντίζοντας για τη συντήρησή του. «Ζούσε εκεί μέρα-νύχτα. Το πού έτρωγε και πώς έτρωγε δεν το ξέρω, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι κοιμόταν στο γήπεδο, δίπλα στα αποδυτήρια είχε ένα δωμάτιο που κοιμόταν και ασχολιόταν από το ξημέρωμα ως το βράδυ να φτιάξει μια λακκούβα και να το κρατά σε άριστη κατάσταση», είχε περιγράψει στους «Πρωταγωνιστές».

Για το περιβόητο επεισόδιο που μπήκε στο γήπεδο με το «κουμπούρι», όπως είπε ο Σ. Θεοδωράκης, ο Γ. Βαρδινογιάννης ανέφερε: «Οπλοφορούσα, αλλά όχι λόγω γηπέδου. Μα δεν το επιδείκνυα. Δεν έκανα ποτέ χειρονομία να βγάλω το κουμπούρι ή να κάνω να το βγάλω μέσα στο γήπεδο. Όλα τα άλλα είναι μυθολογία».

Ενώ για το ό,τι δεν ήταν απλά παράγοντας και πρόεδρος του Παναθηναϊκού αλλά είχε κάτι παραπάνω από άποψη, δήλωσε: «Βεβαίως είχα άποψη. Το ’95 ο Ρότσα νόμιζε ότι είχε γίνει πρωταθλητής. Ξεχαρβαλώθηκε η ομάδα, ενώ ήταν υπό την καθοδήγηση τη δικιά μου προπονητής. Δηλαδή κάθε Παρασκευή ερχόταν και μου έλεγε τα προβλήματά του, της ομάδας, και κουβεντιάζαμε πώς θα παίξουμε την Κυριακή, τη σύνθεση. Αν ήταν κάτι που δεν το έβλεπα σωστό, ρωτούσα γιατί; Και έδινα μια άλλη γωνία να το δει. Όχι απαραίτητα σε άλλες λύσεις, αλλά τον προβλημάτιζα».

Οι «φουρτούνες» με τη Θύρα 13

Στη συνέντευξη ο «καπετάνιος» είχε αναφερθεί και στη σχέση του με τους οργανωμένους οπαδούς και τη Θύρα 13. «Τότε είχαμε μεικτές κερκίδες και είχαμε ένα μικρό γήπεδο και απέξω ήταν οι μαυραγορίτες, που εγώ τους κυνηγούσα». Όπως είπε, διαπίστωσε ότι η διακίνηση λαθραίων εισιτηρίων γινόταν μέσω συνδέσμων φιλάθλων.

«Όταν το ανακάλυψα, σε ένα βράδυ και λόγω κάποιων επεισοδίων στην εξέδρα, είπα ότι καταργούνται όλοι οι σύνδεσμοι, πλην της Θύρας 13, που γίνεται Πανελλήνια Λέσχη Φιλάθλων Παναθηναϊκού», ανέφερε.

Ο Γ. Βαρδινογιάννης ξεκαθάρισε ωστόσο ότι ουδέποτε συγκρούστηκε με τη Θύρα 13. «Ουδέποτε κατήργησα εγώ τη Θύρα 13. Απεναντίας, την ανέβασα ως Πανελλήνια ΠΑΛΕΦΙΠ Νέας Υόρκης, τη Θύρα 13», ενώ εξγήγησε πως εκείνη την περίοδο «δεν αντέδρασε κανείς, διότι ο φίλαθλος κόσμος του Παναθηναϊκού είδε με τι μεράκι είχα αναμορφώσει την ομάδα».

Ποιος ήταν ο Γιώργος Βαρδινογιάννης

Γεννήθηκε το 1936 στην Επισκοπή Ρεθύμνου, και είναι ένα από τα δέκα παιδιά του Γιάννη Βαρδινογιάννη, που είχε απώτερη καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη Σφακίων, και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη από το Γεράνι Ρεθύμνου.

Ο πρωτότοκος γιος της οικογένειας, Παύλος Βαρδινογιάννης, ασχολήθηκε με την πολιτική, οι Νίκος και Βαρδής έγιναν αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού και αργότερα επιχειρηματίες και επικεφαλής του Ομίλου Βαρδινογιάννη, ο Θεόδωρος και ο Σήφης έγιναν εφοπλιστές. Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης προτίμησε το εμπορικό ναυτικό, και αποφοίτησε από τη Σχολή Εμποροπλοιάρχων του Σαουθάμπτον στην Αγγλία.

Το παρατσούκλι «Καπετάνιος» το απέκτησε όταν με μία τολμηρή κίνηση κατάφερε και έσπασε το εμπάργκο που είχε επιβληθεί στη Ροδεσία (σημερινή Ζιμπάμπουε), ενώ μαινόταν ο πόλεμος και τον καταδίωκε το βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Είχε ενεργό παρουσία στα θεσμικά όργανα της ελληνικής ναυτιλίας και διετέλεσε για δύο θητείες μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών.

Υπήρξε πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός για σχεδόν 21 χρόνια, από τον Ιούλιο του 1979 μέχρι τον Μάιο του 2000. Σ' αυτό το διάστημα, η ομάδα κατέκτησε 6 Πρωταθλήματα, 9 Κύπελλα και 3 Σούπερ Καπ, ενώ δύο φορές έφτασε πολύ κοντά στον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, του Κυπέλλου Πρωταθλητριών - Τσάμπιονς Λιγκ: τη σεζόν 1984 - 1985 (αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τη Λίβερπουλ), και τη σεζόν 1995 - 1996 (αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τον Άγιαξ).

Παράλληλα έφερε στον Παναθηναϊκό μερικούς από τους πιο αγαπητούς παίκτες και προπονητές στην ιστορία του (Δημήτρης Σαραβάκος, Χουάν Ραμόν Ρότσα, Βέλιμιρ Ζάετς, Στράτος Αποστολάκης, Γιάτσεκ Γκμοχ, Ίβιτσα Όσιμ, Χουάν Χοσέ Μπορέλι, Κριστόφ Βαζέχα κτλ). Η σχέση του με τους οπαδούς του Παναθηναϊκού πέρασε από διάφορες φάσεις, από τη λατρεία και την αποθέωση μέχρι την έντονη κριτική.