Το τρένο της «ελευθερίας»: Όταν η Ιστορία επαναλαμβάνεται επίμονα και μονότονα

Το tweet της Τάνια Κοζίρεβα καταδεικνύει τη σκληρή πραγματικότητα

Στη συλλογική μνήμη των ανθρώπων η αντιπαραβολή δύο χαρακτηριστικών εικόνων είναι από μόνη της καθηλωτική:

- Στις αρχές της δεκαετίας του '40, εκδιωγμένοι άνθρωποι στοιβάζονταν σε τρένα, σε ένα ταξίδι δίχως γυρισμό προς τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης της Πολωνίας και τα κρεματόρια.

- Το 2022, εκδιωγμένοι άνθρωποι προσπαθούν να φύγουν όπως - όπως από την πατρίδα τους, με το τρένο, προς την Πολωνία.

Τότε ήταν ταξίδι θανάτου, τώρα ταξίδι ζωής και σωτηρίας.

Πόσο αληθεύει, όμως, αυτό; Ποιος μπορεί να μιλήσει για ζωή σε αυτούς τους ανθρώπους που άφησαν πίσω το βιος τους, το σπίτι τους;

Υπάρχουν κάποια πράγματα, τα οποία δεν αλλάζουν: η βία και ο ξεριζωμός.

Το κλάσμα είναι πάντοτε καταχρηστικό: Το κόκκινο κουμπί ενός ισχυρού - ενίοτε άφρονα - ηγέτη έναντι εκατομμυρίων ζωών. Η δύναμη του δυνάστη και το χρήμα που πρέπει να κινηθεί τροφοδοτώντας πολεμικές μηχανές αίματος, καταστροφής και πόνου.

Η Ιστορία έχει την τάση, πράγματι, να επαναλαμβάνεται, ενίοτε με παραλλαγμένες μανιέρες: Όμως εκείνοι που δεν αλλάζουν ποτέ είναι το θύμα και ο θύτης.

Ο Άνθρωπος κι ο ανθρωπάκος...