Βρετανός έμεινε πριν 50 χρόνια εγκλωβισμένος σε βαθυσκάφος στον Ατλαντικό

Ο Ρότζερ Μάλινσον και ο Ρότζερ Τσάπμαν επέβαιναν στο μικρό βαθυσκάφος Pisces III, το οποίο καθηλώθηκε στον πυθμένα του Ατλαντικού, σε βάθος 480 μέτρων, ενώ προσπαθούσαν να περάσουν τηλεφωνικά καλώδια, το 1973.

Η επιχείρηση διάσωσής τους είναι μέχρι και σήμερα η μοναδική επιτυχημένη σε τόσο μεγάλο βάθος.

Ο Μάλινσον, που σήμερα είναι 85 ετών, είπε ότι κατάσταση στο βαθυσκάφος Titan της ιδιωτικής εταιρείας OceanGate που καταδύθηκε στον Τιτανικό μοιάζει «πολύ, πολύ επικίνδυνη».

«Φοβάμαι για εκείνους. Δεν καταλαβαίνω πώς μπόρεσαν να τους εγκαταλείψουν στη μέση του Ατλαντικού, χωρίς επικοινωνία, δεν έχει λογική αυτό», σχολίασε.

Τα αποθέματα οξυγόνου του Titan προβλέπεται ότι θα εξαντληθούν αύριο Πέμπτη – και η κούρσα ενάντια στον χρόνο επιταχύνεται στον βόρειο Ατλαντικό, όπου έχουν αναπτυχθεί σκάφη και αεροπλάνα, αναζητώντας τους πέντε αγνοούμενους.

Ο Ρότζερ Μάλινσον, που σήμερα ζει στη βορειοδυτική Αγγλία, θυμάται τις ατελείωτες ώρες που πέρασε, αιχμάλωτος της θάλασσας, στον βυθό του Ατλαντικού και το πόσο απαισιόδοξος αισθανόταν τότε. «Όταν όλα πάνε στραβά, πάνε στραβά», είπε.

«Ήταν πολύ αγχωτικό, έκανε πολύ κρύο και έπρεπε να προσπαθήσουμε να παραμείνουμε ζεστοί και να μην καταναλώνουμε οξυγόνο. Φόρεσα το μάλλινο πουλόβερ μου και από πάνω έβαλα τη φόρμα εργασίας. Ο Ρότζερ Τσάπμαν δεν είχε μάλλινο πουλόβερ, έτσι πήραμε άσπρα πανιά και τον τυλίξαμε σαν μούμια», θυμήθηκε.

Ο Μάλινσον ησύχασε μόνο όταν άνοιξε η θυρίδα του βαθυσκάφους και είδε ότι τα δελφίνια που τους περιτριγύριζαν είχαν φύγει.

«Όταν εξαφανίστηκαν τα δελφίνια κατάλαβα ότι σωθήκαμε. Έμειναν μαζί μας επί 84 ώρες, χιλιάδες δελφίνια ήρθαν να μας δουν, ήξεραν ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα. Δεν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε με την επιφάνεια με το υποθαλάσσιο τηλέφωνο, επειδή τα χιλιάδες δελφίνια έκαναν θόρυβο κάθε φορά που προσπαθούσαμε», εξήγησε.