Μεγάλη τρικυμία, σκληροί άνδρες

Η «αυτοκρατορική» αντίληψη του Ντόναλντ Τραμπ για το διεθνές δίκαιο, οι συνεχείς απαξιωτικές αναφορές στους μέχρι πρότινος συμμάχους του, το ότι θεωρεί σχεδόν αυτονόητο ότι η Γροιλανδία - και κατά καιρούς και ο Καναδάς- είναι αυτοδικαίως εδάφη των Ηνωμένων Πολιτειών δεν έχουν αφήσει πολλά περιθώρια για μετριασμό έστω της έντασης ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Ο αμερικανός πρόεδρος δε δείχνει καμία διάθεση να διαπραγματευτεί, κάτι στο οποίο ήλπιζαν αρχικά οι ηγέτες της ΕΕ. Κατάλαβαν επίσης, έστω και με καθυστέρηση, ότι η επιβολή δασμών δεν είναι άσκηση οικονομικής πολιτικής ή αντίληψη του διεθνούς εμπορίου, αλλά και μέσω πίεσης για την εξωτερική πολιτική.

Και αφού πέρασε περίπου ένας χρόνος και η Γροιλανδία έγινε το θέμα όπου το χάσμα μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ είναι τεράστιο, φαίνεται ότι κάποιοι ευρωπαίοι άρχισαν να γίνονται θιασώτες της «σκληρής» γραμμής. Η εικόνα του Εμανουέλ Μακρόν με τα γυαλιά ηλίου που συνήθως φορούν πιλότοι μαχητικών έδινε την αίσθηση ότι είναι έτοιμος για μεγάλες μάχες. Μπορεί τα γυαλιά να επελέγησαν για μία πάθηση στο μάτι, σημειολογικά όμως έδωσαν κάτι σαν έναν μήνυμα στον «ατίθασο» σύμμαχο.

Είναι έτοιμοι οι Ευρωπαίοι να πατήσουν πόδι στις ΗΠΑ με όλες τις επιπτώσεις που σημαίνει αυτό και σε οικονομικό και σε γεωπολιτικό επίπεδο; Φαίνεται ότι αυτή η άποψη αρχίζει να κερδίζει πόντους. Όλοι μαζί θα βρεθούν στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών και για πρώτη φορά αυτό θα μοιάζει σαν γιορτινό τραπέζι συγγενών, όπου οι συμπάθειες είναι ελάχιστες και ο μόνος λόγος που δεν πιάνονται στα χέρια είναι το άγραφο πρωτόκολλο, που τους φέρνει πάντα στο ίδιο τραπέζι.