Ποιος ήταν ο Τζέσε Τζάκσον: Το δεξί «χέρι» του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και μαχητής των δικαιωμάτων

Ο Τζάκσον γεννήθηκε στο Γκρίνβιλ της Νότιας Καρολίνας και έγινε προστατευόμενος του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Κατάφερε να οικοδομήσει μια καριέρα που μάχεται για την βελτίωση της ζωής των Αφροαμερικανών, σύμφωνα με το BBC.

Ενώ άλλοι Αφροαμερικανοί επιδίωκαν την προεδρία των ΗΠΑ, ο Τζάκσον ήταν ο πρώτος που πέτυχε σημαντική επιτυχία στην κάλπη - κάτι που θα άνοιγε τον δρόμο για όσους ακολούθησαν.

Τη δεκαετία του 1980, αναδείχθηκε σε μεγάλο επικριτής της κυβέρνησης Ρίγκαν και ξεκίνησε την προεδρική του εκστρατεία το 1984. Θεωρούνταν πως δεν είχε ελπίδες, ωστόσο τερμάτισε στην τρίτη θέση για το χρίσμα των Δημοκρατικών, πίσω από τον πρώην Αντιπρόεδρο Γουόλτερ Μοντάλ και τον γερουσιαστή Γκάρι Χαρτ.

Η προεκλογική του εκστρατεία το 1984 εξόργισε ορισμένους Δημοκρατικούς, οι οποίοι είπαν ότι οι ιδέες του ήταν υπερβολικά αριστερές και θα έβλαπταν το κόμμα στις γενικές εκλογές.

«Η μεγάλη ευθύνη που έχουμε σήμερα είναι να θέσουμε ξανά τους φτωχούς στην πρώτη γραμμή της αμερικανικής ατζέντας» είπε ο Τζάκσον για την εκστρατεία του 1984 σε μια συνέντευξη του 1996 στο PBS. «Αυτή είναι μια επικίνδυνη αποστολή, κι όμως είναι μια απαραίτητη αποστολή» είχε δηλώσει, όπως υπενθυμίζει το NBC News.

Συνέχισε τη δράση του τα επόμενα τρία χρόνια και υπέβαλε υποψηφιότητα για δεύτερη φορά για πρόεδρος το 1988. Υπερβαίνοντας κάθε προσδοκία, ο Τζάκσον τερμάτισε δεύτερος μετά τον κυβερνήτη της Μασαχουσέτης Μάικλ Δουκάκης.

«Κανείς άλλος στο Δημοκρατικό Κόμμα δεν μιλούσε για μια πολυφυλετική, πολυεθνική δημοκρατία» είχε δηλώσει ο Μπέρνι Σάντερς, σε μια εκδήλωση προς τιμή του Τζάκσον. «Αυτό το κίνημα δεν είχε ως στόχο μόνο να μας φέρει κοντά, αλλά να μας φέρει κοντά γύρω από μια προοδευτική ατζέντα».

Ένας χαρισματικός ρήτορας που «κράτησε την ελπίδα ζωντανή»

Ήταν ένας χαρισματικός ρήτορας, που κατάφερε να εκφράσει τη ματαιότητα και την απογοήτευση όσων ένιωθαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας στην πιο ευημερούσα δημοκρατία του κόσμου. Η ομιλία του στο Εθνικό Συνέδριο των Δημοκρατικών το 1988, η οποία έληξε με το σύνθημα: «κρατήστε την ελπίδα ζωντανή», θα επαναλαμβανόταν δεκαετίες αργότερα στο σύνθημα «ελπίδα και αλλαγή» της επιτυχημένης προεκλογικής εκστρατείας του Ομπάμα το 2008.

Μετά την ιστορική του πορεία σε προεδρικές εκστρατείες, ο Τζάκσον συνέχισε να τοποθετείται εντός του Δημοκρατικού Κόμματος και άφησε μία σημαντική παρακαταθήκη τελικά για ανθρώπους για τους οποίους αποτέλεσε έμπνευση.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια την άλλοτε ιστορική πορεία του Τζάκσον έμελλε να σημαδέψουν μία σειρά από σκάνδαλα, όπως η απιστία και οι οικονομικές απάτες που αφορούσαν τον γιο και πολιτικό κληρονόμο του, Τζέσε Τζάκσον Τζούνιορ, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής από το Ιλινόις.

«Η ακλόνητη δέσμευσή του για δικαιοσύνη, ισότητα και ανθρώπινα δικαιώματα βοήθησε να κλονιστεί ένα παγκόσμιο κίνημα για ελευθερία και αξιοπρέπεια», συνεχίζει η δήλωση.

Ο Τζάκσον δεν επεδίωξε να είναι υποψήφιος για την προεδρία, αλλά εξελέγη στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών το 1990 για την Περιφέρεια της Κολούμπια.

Στην ζωή του, βρέθηκε στο πλευρών ανθρώπων που έμελλε να καθορίσουν το γίγνεσθαι της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων.

Ανάμεσα σε αυτούς ήταν ο ηγέτης της Κούβας Φιντέλ Κάστρο και της Παλαιστίνης Γιασέρ Αραφάτ.