Πόσα φέρετρα μπορεί να αντέξει η αμερικανική κοινή γνώμη;

Οι ζημιές και τα θύματα της σύγκρουσης βρίσκονται προφανώς στο έδαφος, πλην όμως οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν γίνονται ή δεν ξεκινούν τουλάχιστον επί τους εδάφους. Εδώ και πάνω από 20 χρόνια θεωρούνται πιο «ασφαλή» τα πλήγματα από αέρος, που ναι μεν κοστίζουν σε ζωές, αλλά για τους εμπόλεμους αφήνουν σχεδόν αλώβητο τον στρατό τους. Υπάρχουν τόσο κυνισμός σε έναν πόλεμο που οι θάνατοι των αμάχων υποβαθμίζονται, αν και όλοι ορκίζονται ότι δεν τους στοχεύουν ποτέ.

Πριν από λίγες μέρες ακούστηκε για πρώτη φορά η πληροφορία ότι υπάρχουν σχέδια για χερσαία επίθεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι που ουσιαστικά δεν διέψευσε ο Ντόναλντ Τραμπ, λέγοντας ότι όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Την ίδια ώρα ανακοινώθηκε ότι έξι αμερικανικοί στρατιωτικοί έχασαν τη ζωή τους και λίγες μέρες μετά έφτασαν στις οθόνες μας οι εικόνες από την μεταφορά των σορών στην Αμερική και το τελετουργικό της ταφής τους. Δεν είναι τόσο σπάνιο στις ΗΠΑ αυτό το σκηνικό. Πάντα υπήρχε σε εξέλιξη μια επιχείρηση, ένας πόλεμος, μια επέμβαση που είχε τις απώλειές της και η αμερικανική κοινή γνώμη είχε μάθει να ζει με αυτό.

Μην ξεχνάμε όμως ότι για τους Αμερικανούς παραμένει το τραύμα του Βιετνάμ, αλλά και μεταγενέστερα κανείς δεν ήταν ευτυχείς με τις σορούς από το Αφγανιστάν πχ, Οι Αμερικανοί είναι συνηθισμένοι σε πολέμους μίλια μακριά, που έχουν θύματα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα αποδεχθούν εύκολα έναν πιο βαρύ φόρο αίματος.

Ήδη ο Ντόναλντ Τραμπ, γνωρίζοντας μάλιστα ότι η πλειοψηφία της κοινής γνώμης δεν συμφωνεί με τον πόλεμο, απέκλεισε- προς το παρόν τουλάχιστον – τη χερσαία επιχείρηση. Το αν θα παραμείνει συνεπής σε αυτή τη δήλωση είναι άγνωστο, αλλά με τις ενδιάμεσες εκλογές μπροστά του, δύσκολα θα μπορέσει να αγνοήσει τη δυσαρέσκεια, ακόμα κα πολιτών που τον ψήφισαν.