Στις ΗΠΑ το αεροπλανοφόρο «Gerald Ford» μετά από αποστολή - ρεκόρ

Σύμφωνα με το CNNi, το «USS Gerald Ford», μένει στην ιστορία ως το αεροπλανοφόρο με την μεγαλύτερη σε διάρκεια επιχειρησιακή ανάπτυξη από το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ.

Για τις οικογένειες των ναυτικών, η επιστροφή είναι ένα πολυαναμενόμενο τέλος σε μια αγχωτική χρονιά κατα την οποία όταν τα μέλη των οικογενειών τους συμμετείχαν τακτικά σε στρατιωτικές επιχειρήσεις που κυριαρχούσαν στην ειδησεογραφία. Συγκεντρώθηκαν στο Νόρφολκ το Σάββατο για να καλωσορίσουν το αεροπλανοφόρο πίσω, ζητωκραυγάζοντας καθώς αυτό κατευθυνόταν προς την αποβάθρα. Οι ναύτες στο πλοίο χαιρέτησαν ένα πλήθος που κρατούσε αρκετές χειροποίητες πινακίδες, συμπεριλαμβανομένης μιας που έγραφε: «Μου έλειψες! Χαίρομαι που επέστρεψες».

Η Βικτόρια Ντόμπσον — η οποία, μαζί με την 2χρονη κόρη της, φόρεσε ένα λευκό φόρεμα με αμερικανικές σημαίες για να καλωσορίσει τον σύζυγό της στο σπίτι, δήλωσε στον Μπράιαν Τοντ του CNNi: «Είμαι πολύ ενθουσιασμένη, είμαι πολύ ανακουφισμένη».

«Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν σίγουρα η μονογονεϊκή οικογένεια. Όταν έφυγε, ήταν μωρό και τώρα είναι μεγάλο κορίτσι», είπε. «Όλες οι μεταβάσεις, όπως τέλος στην παιδική καρέκλα... τέλος στο μπιμπερό, τα έκανα όλα αυτά χωρίς αυτόν και ήταν δύσκολα».

Ο Ναύαρχος Ντάριλ Κοντλ αναγνώρισε τις δυσκολίες της μεγαλύτερης από την αναμενόμενη ανάπτυξης, τονίζοντας ότι δεν «θέλει αυτό να αποτελέσει προηγούμενο».

Τα αεροπλανοφόρα έχουν σχεδιαστεί για να αναπτύσσονται για έως και 7 μήνες, αλλά το Ford ήταν στη θάλασσα για 11.

Ενώ ο Κοντλ αναγνώρισε ότι μια «πρωτοφανής σειρά γεγονότων» οδήγησε στη μακρά ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου των ΗΠΑ με το Ιράν, πρόσθεσε: «Θέλουμε πραγματικά να αναπτύξουμε τα πλοία μας για το χρονικό διάστημα που έχουν σχεδιαστεί».

Ο Αμίνι Οσίας, του οποίου η κόρη είναι ηλεκτρολόγος αεροσκαφών που υπηρέτησε στο Ford, δήλωσε στο CNNi: «Τώρα μπορώ πραγματικά να χαλαρώσω και να αναπνεύσω και να επιστρέψω σε ένα κανονικό πρόγραμμα ύπνου». Είπε ότι σχεδίαζε να βγει έξω για φαγητό με την κόρη του, να ακούσει την αφήγηση της για την ανάπτυξη και απλώς να είναι σαν πατέρας μαζί της.

Ήταν ένα δύσκολο ταξίδι κατά καιρούς. Μια πυρκαγιά ξέσπασε στον χώρο πλυντηρίων του Ford τον Μάρτιο, η οποία χρειάστηκε στο πλήρωμα περίπου 30 ώρες για να την σβήσει, να την καθαρίσει και να αποτρέψει την αναζωπύρωση. Περίπου 600 ναύτες έχασαν την πρόσβαση στις κουκέτες τους λόγω της ζημιάς, αλλά κανείς δεν τραυματίστηκε σοβαρά. Η ζημιά σήμαινε ότι το πλοίο δεν μπορούσε να πλύνει ρούχα για ένα διάστημα, προσθέτοντας στις προκλήσεις για το πλήρωμα.

Ο Κοντλ δήλωσε το Σάββατο ότι η πυρκαγιά «είναι ακόμη υπό διερεύνηση».

Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε μήνες μετά την ανάπτυξη του πλοίου, αφού είχε ήδη αντιμετωπίσει επανειλημμένα προβλήματα με το σύστημα τουαλέτας του που οδήγησαν σε διαλείπουσες μερικές διακοπές, μια ταλαιπωρία για το πλήρωμα που απαιτούσε επίσκεψη στο λιμάνι για επισκευές.

Παρόλο που το Ford είναι τεχνικά προηγμένο και το νεότερο αεροπλανοφόρο του στόλου, είπε ο Osias, οι οικογένειες των ναυτικών «εξακολουθούσαν να έχουν αμφιβολίες ότι κάτι μπορεί να συμβεί». Ανέφερε την πυρκαγιά ως αιτία ανησυχίας.

Νυν και πρώην στρατιωτικοί αξιωματούχοι λένε ότι το πλοίο των 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων ήταν απαραίτητο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στο Ιράν και τη Βενεζουέλα. Για την επιχείρηση στη Βενεζουέλα, το πλοίο εκτόξευσε αεροσκάφη που συμμετείχαν στην αποστολή σύλληψης, και στο Ιράν το πλοίο χρησίμευσε ως πλατφόρμα για την αποστολή κυμάτων μαχητικών αεροσκαφών στο Ιράν.

Το ηλεκτρονικό σύστημα καταπέλτη του πλοίου, του επιτρέπει να εκτοξεύει οτιδήποτε από μικρά drones έως μεγάλα αεροσκάφη, δίνοντας στους διοικητές μια σειρά από επιλογές ισχύος πυρός, δήλωσε στο CNNi ο Brent Sadler, βετεράνος του Ναυτικού και πρώην αξιωματικός υποβρυχίων με 26 χρόνια εμπειρίας. Τα άλλα 10 αμερικανικά αεροπλανοφόρα δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, σύμφωνα με τον Sadler.

Αφού αποχώρησε από τη Βιρτζίνια τον περασμένο Ιούνιο, το Ford κινήθηκε πέρα ​​από τον Ατλαντικό, αρχικά κατευθυνόμενο προς τη Μεσόγειο και στη Νορβηγία στο πλαίσιο του προγραμματισμένου ταξιδιού του, πριν μεταφερθεί στην Καραϊβική για την επιχείρηση σύλληψης του Maduro τον Ιανουάριο. Στη συνέχεια, το πλοίο έλαβε διαταγή να κατευθυνθεί γρήγορα για να βοηθήσει σε μια πιθανή σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, όπου συνέβαλε σε πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν, μέχρι που άρχισε να κατευθύνεται προς την πατρίδα του και πέρασε στον Ατλαντικό από τη Μεσόγειο Θάλασσα νωρίτερα αυτόν τον μήνα.