Βενεζουέλα: Μικρά θαύματα στα συντρίμμια - Εντοπίζονται επιζώντες πέντε μέρες μετά το διπλό σεισμό

Μια γυναίκα που διασώθηκε 86 ώρες μετά τους σεισμούς, αφηγήθηκε πώς ένιωσε «ξαναγεννημένη» όταν την ανέσυραν από τα ερείπια.

Η 60χρονη Μπελκίς Χοσεφίνα Μπαρέτο Γκαρσία , η οποία ήταν παγιδευμένη στα ερείπια ενός κτιρίου που κατέρρευσε στη Λα Γκουάιρα δήλωσε σε δημοσιογράφο ότι προσευχόταν συνεχώς για να σωθεί.

«Τους φώναζα», είπε, προσθέτοντας ότι είχε ζητήσει βοήθεια από το Άγιο Πνεύμα.

«Χτύπησα τις πέτρες με ένα κομμάτι μέταλλο», πρόσθεσε, εξηγώντας ότι είχε κολλήσει σε ένα μικρό κενό ανάμεσα σε δύο τοίχους, όπως αναφέρει το CNNi.

«Όλα ήταν μαύρα», είπε ακόμη και εξήγησε ότι δεν μπορούσε καν να δει τα χέρια της.

Καθώς οι διασώστες πλησίαζαν, φώναξε «Είμαι εδώ, είμαι ζωντανή!». «Βγήκα ανάσκελα. Βγήκα σιγά σιγά με μεγάλη δυσκολία, σαν να γεννιέται ένα μωρό», σημείωσε.

«Είδα το φως, κυριολεκτικά είδα το φως. Και τότε άρχισα να κλαίω», καταλήγει.

Πώς σώθηκε μια μητέρα και των 18 ημερών μωρό της

Μια μητέρα που ανασύρθηκε από τα ερείπια του κατεστραμμένου σπιτιού της με το 18 ημερών μωρό της, μίλησε στο BBC για το πώς ο γιος της τη βοήθησε να κρατηθεί ζωντανή.

Η Νταγιάνα Πατίνο είπε ότι ο γιος της, Χουάν Νταβίντ, της έδωσε «κίνητρο να είναι ξύπνια και σε εγρήγορση».

«Όσο ήταν ζωντανός, θα ήμουν ζωντανή κι εγώ. Κάθε τόσο άγγιζα τη μύτη του για να αποδείξω ότι ανέπνεε ακόμα», σημείωσε.

Από το νοσοκομείο όπου μεταφέρθηκε περιέγραψε τις στιγμές αγωνίας που έζησε.

Έπλενε τα πιάτα στο διαμέρισμά της στον όγδοο όροφο, στη βόρεια παράκτια περιοχή Λα Γκουάιρα, όταν χτύπησαν οι σεισμοί. Αμέσως έτρεξε να αγκαλιάσει τον γιο της, νομίζοντας ότι θα ήταν «μόνο μια ελαφριά δόνηση».

«Ένιωσα σαν να πετούσα. Μετά από αυτό, ένιωσα σαν να βυθιζόμουν στο νερό και τη λάσπη, και μετά έπεσα στο λάκκο όπου έμεινα. Δεν ξέρω πώς δεν άφησα το μωρό μου επειδή πετούσα. Συνθλίφτηκα στα έπιπλα», ανέφερε.

Αμέσως, είπε ότι άρχισε να ουρλιάζει, αλλά σύντομα συνειδητοποίησε ότι κανείς δεν μπορούσε να την ακούσει.

«Είπα στον εαυτό μου ότι δεν θα σπαταλήσω την ενέργειά μου - θα ουρλιάξω όταν χρειαστεί, όταν ακούσω φωνές ή βήματα κοντά», πρόσθεσε.

«Δεν ξέρω πώς παρέμεινα τόσο ήρεμη επειδή το αριστερό μου πόδι ήταν παγιδευμένο κάτω από το τσιμέντο. Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Ο κρόταφός μου ήταν πιεσμένος σε έναν βράχο».

Η στιγμή που αποφάσισε να παλέψει για τη σωτηρία της

Η Νταγιάνα είπε ότι βρήκε ελπίδα όταν ένιωσε μια Βίβλο από κάτω της.

«Εκεί ξεκίνησε το ταξίδι μου προς την επιβίωση», είπε.

Η διάσωσή της ήρθε αφού άκουσε τον αδερφό της να φωνάζει το όνομά της.

«Είπα στον εαυτό μου, αυτή είναι η μόνη μου ευκαιρία. Από την κορυφή των πνευμόνων μου φώναξα... Ούρλιαξα "Εδώ είμαι" με όλη μου τη δύναμη, και εκείνος είπε "Σε βρήκα, και σου υπόσχομαι ότι δεν θα φύγω μέχρι να σε βγάλω έξω"».

Τήρησε αυτή την υπόσχεση, και ακολούθησε μια λεπτή επιχείρηση διάσωσης για να βγουν τόσο η μητέρα όσο και το μωρό από τα ερείπια το βράδυ της Πέμπτης (25/6).

Η Νταγιάνα υπέστη τραύματα και στα δύο πόδια της όταν χτύπησε ο σεισμός, ενώ ο Χουάν τραυματίστηκε ελαφρά.

Δεκάδες χιλιάδες οι αγνοούμενοι

Αν και αυτά τα θαύματα κρατούν ζωντανή την ελπίδα για την ανεύρεση και άλλων επιζώντων η πραγματικότητα είναι τραγική.

Οι αρχές έχουν επιβεβαιώσει μέχρι στιγμής τουλάχιστον 1.450 νεκρούς, ενώ περίπου 50.000 άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται σε αυτό που η προσωρινή πρόεδρος της χώρας, βΝτέλσι Ροντρίγκεθ χαρακτήρισε ως την «πιο βάναυση φυσική καταστροφή» στην ιστορία της Βενεζουέλας.