Περίπου 170.000 ηλικιωμένοι είναι άστεγοι στην ΕΕ και τη Βρετανία, αναφέρει έκθεση

Ο αριθμός των ηλικιωμένων «στον δρόμο, που στεγάζονται εκτάκτως και γίνεται ανάληψη της ευθύνης τους σε κέντρα για αστέγους μπορεί να εκτιμηθεί στις 166.261» αναφέρει έκθεση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εθνικών Οργανισμών που Εργάζονται με Αστέγους (FEANTSA) και του Ιδρύματος για τη Στέγαση.

Για να φθάσουν σε αυτήν την εκτίμηση, οι οργανισμοί έκαναν έναν υπολογισμό με αφετηρία την καταγραφή κατά ηλικία των αστέγων, στις χώρες που διαθέτουν τέτοια δεδομένα.

Προσθέτοντας τον αριθμό των ηλικιωμένων αστέγων σε εννέα χώρες, κατέληξαν σε ένα μέσο ποσοστό 0,148%. Με αναφορά στον ηλικιωμένο πληθυσμό της ΕΕ και του ΗΒ, το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε 166.261 άστεγους ηλικιωμένους.

Υπάρχει η τάση να παρουσιάζονται οι ηλικιωμένοι ως μία ηλικιακή ομάδα που δεν αντιμετωπίζει δυσκολίες «όμως μέσα σε κάθε γενιά υπάρχουν πολύ μεγάλες ανισότητες», υπογράμμισε σε συνέντευξη Τύπου η Ρουθ Όουεν, αναπληρώτρια διευθύντρια της FEANTSA.

Εκεί όπου υπάρχουν δεδομένα, το ποσοστό των ηλικιωμένων μεταξύ των αστέγων ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό: από 1,6% στην Ιρλανδία και 8,9% στη Γερμανία μέχρι 44% στην Ουγγαρία.

Η αστεγία των ηλικιωμένων αυξάνεται, κάτι που δημιουργεί προκλήσεις για τις έκτακτες δομές στέγασης.

Έχουν δημιουργηθεί «για να φιλοξενήσουν ένα κοινό σχετικά αυτόνομο» σε «μια λογική μετάβασης», αναφέρει η έκθεση.

Τα κτήρια, τα οποία συχνά δεν διαθέτουν ανελκυστήρα ή κουκέτες, δεν είναι προσαρμοσμένα σε άτομα που έχουν απώλεια αυτονομίας. Και τα τελευταία έχουν περισσότερη ανάγκη φροντίδας από αυτήν που μπορούν να διασφαλίσουν οι κοινωνικές υπηρεσίες, ελλείψει πόρων και αρμοδιοτήτων.

Συνολικά σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, η έκθεση εκτιμά σε 1,4 εκατομμύριο τον αριθμό των ανθρώπων που βρίσκονται στον δρόμο, αυτών που διαμένουν εκτάκτως και υπάρχει ανάληψη της ευθύνης τους σε εστίες υποδοχής στην Ευρώπη, σημειώνοντας αύξηση μέσα σε ένα χρόνο (ήταν 1,3 εκατομμύριο το 2024).

«Κατάλογοι αναμονής που αυξάνονται κατακόρυφα, άτομα που στέλνονται από τη μία δομή στέγασης στην άλλη χωρίς βιώσιμη λύση, διαμονές που παρατείνονται ελλείψει πύλης εξόδου: οι μηχανισμοί τελούν υπό πίεση, οδηγώντας τους δρώντες στο «να διαχωρίζουν τον κόσμο» και να «σκληραίνουν» τις προϋποθέσεις για να έχουν πρόσβαση σε αυτή. Μια πολιτική με «θανατηφόρα αποτελέσματα» προειδοποιούν οι εθνικοί οργανισμοί.

Καλούν κάθε χώρα να υιοθετήσει και να εφαρμόσει «επικαιροποιημένες και φιλόδοξες» «εθνικές στρατηγικές» καταπολέμησης της αστεγίας.