Οι πατέρες που έχουν κόρες φαίνεται να είναι πιο αφοσιωμένοι στις συντρόφους τους, δείχνει μελέτη

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Personality and Individual Differences, εξέτασε τη σχέση ανάμεσα στο φύλο του παιδιού και την ποιότητα του συναισθηματικού δεσμού των γονέων, αξιολογώντας παράγοντες όπως η εμπιστοσύνη, η δέσμευση, η ικανοποίηση από τη σχέση και η υποστήριξη προς τον σύντροφο.

«Η απόκτηση μιας κόρης φαίνεται να λειτουργεί προστατευτικά για τη σχέση των γονέων», δήλωσε η Κριστίνα Ντουράντε, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Rutgers και μία από τις συγγραφείς της μελέτης.

«Όταν οι άνδρες αποκτούν κόρες, αυτό μεταβάλλει την ψυχολογία τους με ενδιαφέροντες τρόπους, συμπεριλαμβανομένων, όπως διαπιστώσαμε, υψηλότερων επιπέδων δέσμευσης προς τη μητέρα».

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν τρεις ξεχωριστές αναλύσεις προκειμένου να εξετάσουν τη σχέση ανάμεσα στο φύλο του παιδιού και τη συμπεριφορά των γονέων, αναφέρει το Earth.com.

Τι έδειξαν οι αναλύσεις

Στην πρώτη ανάλυση συμμετείχαν 184 γονείς, 101 πατέρες και 83 μητέρες. Όλοι είχαν ένα μόνο παιδί ηλικίας κάτω των 18 ετών και διατηρούσαν αποκλειστική σχέση με τον άλλο βιολογικό γονέα.

Οι πατέρες κοριτσιών ανέφεραν ισχυρότερο συναισθηματικό δεσμό με τη μητέρα του παιδιού, μεγαλύτερη αφοσίωση, περισσότερη εμπιστοσύνη και υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από τη σχέση τους σε σύγκριση με τους πατέρες αγοριών. Αντίθετα, στις μητέρες δεν παρατηρήθηκαν ανάλογες διαφορές με βάση το φύλο του παιδιού.

Η δεύτερη ανάλυση εξέτασε 587 ζευγάρια, τα οποία παρακολουθήθηκαν από τη γέννηση του παιδιού τους έως την ηλικία των εννέα ετών. Οι οικογένειες συμμετείχαν σε συνεντεύξεις λίγο μετά τον τοκετό και όταν τα παιδιά ήταν περίπου ενός, τριών, πέντε και εννέα ετών.

• Διαβάστε ακόμη:
  Πώς η πατρότητα αλλάζει τους εγκεφάλους των ανδρών

Αυτή τη φορά οι επιστήμονες δεν βασίστηκαν αποκλειστικά στις απαντήσεις των πατέρων. Ζήτησαν και από τις μητέρες να αξιολογήσουν την υποστήριξη που λάμβαναν από τους συντρόφους τους, εξετάζοντας την εκδήλωση τρυφερότητας, την ενθάρρυνση, τη δικαιοσύνη και την προθυμία για συμβιβασμούς.

Οι μητέρες κοριτσιών ανέφεραν μεγαλύτερη υποστήριξη από τους συντρόφους τους στα πρώτα στάδια της ζωής του παιδιού. Ωστόσο, η διαφορά μειωνόταν σταδιακά, καθώς οι πατέρες αγοριών γίνονταν περισσότερο υποστηρικτικοί με την πάροδο του χρόνου.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι τα ευρήματα αφορούν τη συμπεριφορά των ανδρών απέναντι στη σύντροφό τους και όχι τη σχέση τους με το παιδί. Οι πατέρες κοριτσιών δεν αξιολογήθηκαν ως περισσότερο υποστηρικτικοί γονείς σε σύγκριση με τους πατέρες αγοριών.

Τι αλλάζει μετά τη γέννηση

Η τρίτη ανάλυση εξέτασε κατά πόσον οι διαφορές προϋπήρχαν της γέννησης του παιδιού ή εμφανίζονταν αργότερα.

Πριν από τον τοκετό, το φύλο του μωρού δεν συνδεόταν με σημαντικές διαφορές στην ανασφάλεια που αισθάνονταν οι άνδρες μέσα στη σχέση τους. Μετά τη γέννηση, όμως, οι πατέρες κοριτσιών παρουσίασαν μείωση του άγχους που σχετίζεται με τον συναισθηματικό δεσμό με τη σύντροφό τους, ενώ στους πατέρες αγοριών το αντίστοιχο επίπεδο παρέμεινε σχετικά σταθερό. Παράλληλα, η ικανοποίηση από τη σχέση διατηρήθηκε σταθερή στους πατέρες κοριτσιών, ενώ μειώθηκε στους πατέρες αγοριών.

Οι αλλαγές αυτές υποδηλώνουν ότι οι διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες ενδέχεται να εμφανίζονται μετά τη γέννηση του παιδιού, χωρίς ωστόσο να αποδεικνύεται ότι το φύλο του τις προκαλεί άμεσα.

Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό;

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη τους ακριβείς μηχανισμούς που εξηγούν τα ευρήματα. Μία πιθανή ερμηνεία είναι ότι οι άνδρες που αποκτούν κόρες ενδέχεται να ενδιαφέρονται περισσότερο για το πρότυπο συντροφικής σχέσης που θα διαμορφώσουν τα παιδιά τους μεγαλώνοντας.

Σύμφωνα με την Ντουράντε, ο πατέρας αποτελεί συχνά για την κόρη του το πρώτο ανδρικό πρότυπο μέσα σε μια στενή συναισθηματική σχέση. Όταν συμπεριφέρεται στη μητέρα με σεβασμό, τρυφερότητα και αφοσίωση, ενδέχεται να διαμορφώνει τις προσδοκίες της κόρης του για τις μελλοντικές σχέσεις της.

«Αν ένας πατέρας στηρίζει τη μητέρα του παιδιού, είναι προσεκτικός, υποστηρικτικός και αφοσιωμένος, αυτό γίνεται το πρότυπο αναφοράς της κόρης για το πώς πρέπει να είναι ένας καλός σύντροφος».

Ωστόσο, η συγκεκριμένη ερμηνεία παραμένει υποθετική, καθώς η μελέτη δεν εξέτασε εάν οι πατέρες αλλάζουν συνειδητά τη συμπεριφορά τους για αυτόν τον λόγο. Οι ερευνητές τονίζουν επίσης ότι τα αποτελέσματα δεν μπορούν να γενικευθούν σε όλες τις οικογένειες, καθώς οι συμμετέχοντες προέρχονταν από συγκεκριμένες οικογενειακές συνθήκες – νοικοκυριά με ένα μόνο παιδί και ζευγάρια που ήταν μαζί από την αρχή.

Τα ευρήματα δείχνουν μια συσχέτιση ανάμεσα στην απόκτηση κόρης και τη μεγαλύτερη αφοσίωση των πατέρων στη συντροφική τους σχέση, χωρίς να αποδεικνύουν ότι η γέννηση ενός κοριτσιού βελτιώνει αυτομάτως τη σχέση των γονέων.