ΚΟΣΜΟΣ

Οι... ακραίοι όροι που βάζει η Ρωσία για Ουκρανία και ΝΑΤΟ - Το non paper που διακινεί το Κρεμλίνο

Οι... ακραίοι όροι που βάζει η Ρωσία για  Ουκρανία και ΝΑΤΟ - Το non paper που διακινεί το Κρεμλίνο
Aleksey Babushkin, Sputnik, Kremlin Pool Photo via AP

Ιδιαίτερα σκληροί και ακραίοι είναι οι όροι που βάζει η Μόσχα με πρόσχημα τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία σε μία προσπάθεια να δημιουργήσει μία νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη η οποία θα πρέπει πρακτικά να γυρίσει δεκαετίες πίσω.

Αυτό γιατί ένας από τους όρους που βάζει η Μόσχα σύμφωνα με non paper που φέρνουν το τελευταίο διάστημα στο φως οι New York Times και η Bild είναι ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να αποσύρει τα στρατεύματά του στα σύνορα του 1997.

Συγκεκριμένα η Ρωσία φέρεται να ζητά:

  • Το ΝΑΤΟ πρέπει να σταματήσει την επέκτασή του
  • Η Συμμαχία πρέπει να αποσύρει τα στρατεύματά της στα σύνορα του 1997
  • Οι Σύμμαχοι πρέπει να σταματήσουν τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία
  • Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία πρέπει να αποκλείσουν το ενδεχόμενο χρήσης των πυρηνικών τους οπλοστασίων για την προστασία άλλων ευρωπαϊκών χωρών

Τι αναφέρει το επίμαχο έγγραφο

Το επίμαχο έγγραφο, σύμφωνα με τους New York Times φέρεται να έχει παραδοθεί κατά τις συνομιλίες αυτών των ημερών στο Αμπού Ντάμπι και σε μια συνάντηση με τους Αμερικανούς απεσταλμένους Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ στη Μόσχα. Η αμερικανική εφημερίδα βασίζεται σε ένα αντίγραφο του εγγράφου, το οποίο φέρεται να προέρχεται από πρόσωπο που συμμετείχε στις συνομιλίες και να έχει επιβεβαιωθεί από μια άλλη πηγή.

Οι απαιτήσεις του Κρεμλίνου δεν είναι κατ’ ουσία νέες. Ήταν Δεκέμβριος του 2021 όταν το Κρεμλίνο έβαλε στο τραπέζι την αμφιλεγόμενη αυτή πρόταση. Τότε οι δυτικοί ηγέτες απέρριψαν αυτά τα αιτήματα, χαρακτηρίζοντάς τα ως ένα απαράδεκτο ρωσικό τελεσίγραφο. Δύο μήνες αργότερα, η Μόσχα εξαπέλυσε την πλήρους κλίμακας εισβολή της στην Ουκρανία.

Ωστόσο νέο δεδομένο είναι η υποτιθέμενη απαίτηση της ρωσικής πλευράς για τερματισμό της πυρηνικής συμμετοχής των κρατών του ΝΑΤΟ και για περιορισμούς όσον αφορά τη δράση της Βρετανίας και της Γαλλίας.

Η Βρετανία και η Γαλλία αποτελούν, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τις τρεις πυρηνικές δυνάμεις της Συμμαχίας, με τα οπλοστάσιά τους να συμβάλλουν στην αποτροπή ενδεχόμενης επίθεσης εναντίον των συμμάχων τους.

Το βρετανικό σύστημα πυρηνικής αποτροπής βασίζεται στους βαλλιστικούς πυραύλους Trident, που μεταφέρονται από πυρηνοκίνητα υποβρύχια. Η βρετανική κυβέρνηση έχει επανειλημμένα διακηρύξει ότι το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας έχει σκοπό να προστατεύει τόσο το Ηνωμένο Βασίλειο όσο και τους συμμάχους του.

Ουσιαστικά αυτό που δείχνει η στάση της Μόσχας είναι ότι με πρόσχημα τον πόλεμο στην Ουκρανία προσπαθεί να οδηγήσει την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ σε παροπλισμό ενισχύοντας το δικό της ρόλο και τον ρόλο των ΗΠΑ.

Η σύγκριση του ΝΑΤΟ με έναν ...πονόδοντο

Η Ευρώπη θα ήταν ασφαλέστερη χωρίς το ΝΑΤΟ δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα, παρομοιάζοντας τον Οργανισμό με...ένα πονόδοντο.

«Αν το ΝΑΤΟ δεν υπήρχε - εννοώ, αν η Συμμαχία δεν είχε διαδραματίσει, και δεν συνέχιζε να διαδραματίζει τον ρόλο που έχει διαδραματίσει - η ασφάλεια στην Ευρώπη θα ήταν πιθανότατα πολύ μεγαλύτερη», τόνισε η Ζαχάροβα, απαντώντας σε επικρίσεις σχετικά με τις εκκλήσεις της Μόσχας για αναδιοργάνωση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.

«Το ΝΑΤΟ είναι ακριβώς εκείνος ο οργανισμός που - όπως ένας πονόδοντο, θα μπορούσε να πει κανείς - έχει εξασθενήσει το ανοσοποιητικό σύστημα της Ευρώπης, του δυτικού τμήματός της, της Κεντρικής Ευρώπης, αλλά και ολόκληρου του κόσμου, απαιτώντας και απορροφώντας τεράστιους πόρους για μέτρα αντίδρασης»,συνέχισε η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ.

Η παραχώρηση του Ντονμπάς

Μία άλλη απαίτηση της Ρωσίας σύμφωνα με την Bild είναι η παραχώρηση ολόκληρου του Ντονμπάς όπως αποκάλυψε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Συγκεκριμένα ο Ουκρανός πρόεδρος δήλωσε ότι οι Αμερικανοί διαπραγματευτές έθεσαν το ερώτημα περί ενδεχόμενης παραχώρησης της ανατολικής περιοχής του Ντονμπάς στη Ρωσία με αντάλλαγμα την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, μετά τον πιο πρόσφατο κύκλο διαπραγματεύσεων μεταξύ του Κιέβου και της Μόσχας με τη μεσολάβηση της Ουάσινγκτον στο Αμπού Ντάμπι.

«Οι Αμερικανοί έθεσαν το ερώτημα: 'Τι θα γίνει αν η Ουκρανία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ; Θα αποχωρούσε από το Ντονμπάς;'. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που τέθηκε το ζήτημα», εξήγησε ο Ουκρανός πρόεδρος σε δηλώσεις που έκανε στους δημοσιογράφους.

Η συνάντηση Τραμπ - Πούτιν - Σι

Τα βλέμματα τώρα στρέφονται στην τριμερή συνάντηση που θα έχουν την Πέμπτη (19/11) στην Σενζέν της Κίνας στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC) με κάποιους να μιλούν για μια νέα Γιάλτα.

Επίσημα η Ουκρανία δεν βρίσκεται στην ατζέντα, ούτε κάποιο τετ α τετ του Τραμπ με τον Πούτιν. Ωστόσο είναι πολύ δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι δεν θα υπάρξει συζήτηση για το θέμα.

Ο Πούτιν έχει προτείνει εδώ και καιρό αυτή την αναβίωση της συνόδου της Γιάλτα της σημαντικότερης συνόδου κορυφής της περιόδου του πολέμου η οποία πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1945, κατόπιν επιμονής του Ιωσήφ Στάλιν, σε ένα παρακμιακό τσαρικό θέρετρο στη νότια ακτή της Κριμαίας με τη συμμετοχή του Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ και του Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Η δήλωση στη ρωσική τηλεόραση του επικεφαλής διαπραγματευτή της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Μεντίνσκι είναι αποκαλυπτική για τις βλέψεις της Μόσχας: «Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα συνολικής ασφάλειας στην Ευρώπη, το οποίο θα αποτελέσει μια νέα, σύγχρονη Γιάλτα ή ένα νέο Πότσδαμ. Αν καταφέρουμε να δημιουργήσουμε ένα τέτοιο σύστημα ασφαλείας, τότε θα διασφαλίσουμε την ειρήνη στην Ευρώπη για δεκαετίες, ίσως και για αιώνες. Αυτός είναι ο κύριος στόχος μας».

Με τη σειρά της η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, ανέφερε ότι η σύνοδος θα μπορούσε να σηματοδοτήσει «την αρχή μιας επιστροφής από την ολίσθηση προς το απόλυτο χάος, προς τη σταθεροποίηση».

Για τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η ανησυχία έγκειται στο γεγονός ότι, σχεδόν κάθε φορά που ο Πούτιν και ο Τραμπ συνομιλούν, το Κίεβο είναι αυτό που βγαίνει χαμένο.

Η ιστορική σύνοδος της Γιάλτα - εκτός Ρωσίας - θεωρείται ως μια στιγμή κυνικών συμβιβασμών, αν όχι και ατίμωσης, που συγκρίνεται με την πολιτική του κατευνασμού με τη Γερμανία κατά τη συμφωνία του Μονάχου το 1938 . Ήταν οκτώ ημέρες που διαμόρφωσαν τον μεταπολεμικό κόσμο, στον οποίο χώρες που απουσίαζαν από τις διαπραγματεύσεις παραμερίστηκαν ή μοιράστηκαν από τους νικητές του πολέμου.