Τι αλλάζει στη εθνική πολιτική για το νερό - Νέα δεδομένα ιδιοκτησίας και διαχείρισης των δικτύων

Ο κ. Παπασταύρου τόνισε ότι το νομοσχέδιο αποτελεί μία δομική μεταρρύθμιση που αφορά «την ορθολογική διαχείριση του πιο πολύτιμου δημόσιου φυσικού πόρου».

Όπως εξήγησε, μέχρι σήμερα έχουν διατεθεί πάνω από 685 εκατομμύρια ευρώ για περισσότερα από 200 έργα ύδρευσης και αποχέτευσης σε 119 δήμους. Ένας στους τρεις δήμους της χώρας έχει ήδη ενισχυθεί.

Παράλληλα, διαμορφώνεται για πρώτη φορά μία ολοκληρωμένη Εθνική Στρατηγική για το νερό. «Μια στρατηγική που προέκυψε μέσα από δημόσια διαβούλευση και συνεχή διάλογο με την αυτοδιοίκηση, τους επιστημονικούς φορείς και όλους τους εμπλεκόμενους» σημείωσε.

Ο υπουργός τόνισε πως «με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, προχωρούμε σε δομική μεταρρύθμιση της διαχείρισης του νερού».

Ακόμη και οι πιο αποτελεσματικοί φορείς αδυνατούν από μόνοι τους να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της λειψυδρίας, της κλιματικής αλλαγής και των απαιτούμενων επενδύσεων εξήγησε και πρόσθεσε «Γι’ αυτό και η συνένωση δυνάμεων είναι απαραίτητη. Δημιουργούμε οικονομίες κλίμακας προς όφελος των πολιτών».

Τα σημεία που έχουν δεχθεί κριτική

Απαντώντας στις κριτική που έχει διατυπωθεί ο κ. Παπασταύρου απάντησε τα εξής:

• «Ακούστηκε ότι πρόκειται για ιδιωτικοποίηση. Η πραγματικότητα είναι ακριβώς η αντίθετη. Δεν ιδιωτικοποιούμε το νερό. Ενισχύουμε στην πράξη, τις δύο αρχαιότερες εταιρείες κοινής ωφέλειας της χώρας, στις οποίες το δημόσιο διατηρεί την πλειοψηφία, την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ».
• «Σχετικά με την ιδιοκτησία των δικτύων. Ξεκαθαρίζουμε ότι η αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων γίνεται με αυστηρές εγγυήσεις. Σε κάθε περίπτωση, η ιδιοκτησία μπορεί να παραμείνει στους Δήμους. Η διαχείριση, όμως, αναλαμβάνεται από μεγάλους οργανισμούς που διαθέτουν εμπειρία και επάρκεια. Η διαδικασία είναι διαφανής, θεσμικά κατοχυρωμένη και συγκεκριμένη».
• «Η μεταρρύθμιση δεν αφαιρεί την τοπικότητα. Τη συνδυάζει με την τεχνογνωσία και την οικονομία κλίμακας. Οι Δήμοι γνωρίζουν τα δίκτυά τους και τις ανάγκες των πολιτών. Οι μεγάλες δημόσιες εταιρείες κοινής ωφέλειας διαθέτουν εξειδικευμένο προσωπικό, εργαστήρια, δυνατότητα εκπόνησης μελετών και πρόσβαση σε χρηματοδότηση. Αυτή ακριβώς είναι η συνένωση δυνάμεων που επιδιώκουμε».

Και επεσήμανε: «Πραγματοποιήσαμε εκτεταμένες συναντήσεις με δημάρχους, βουλευτές και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Ακούσαμε παρατηρήσεις, τροποποιήσαμε διατάξεις -ενσωματώσαμε ήδη αρκετά σχόλια από τους φορείς και τη δημόσια διαβούλευση-, προσπαθήσαμε να ενσωματώσουμε αιτήματα της αυτοδιοίκησης».