Η πολιτική αστάθεια φοβίζει τους θεσμούς

Οι θεσμοί βλέπουν στον ορίζοντα μακρά περίοδο πολιτικής αστάθειας στην Ελλάδα. Προβλέπουν ότι οι εθνικές εκλογές θα γίνουν το αργότερο τον Μάιο του 2019 μαζί με τις ευρωεκλογές, αλλά η αστάθεια ενδέχεται να παραταθεί ως και την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 2020 αν οι πολιτικές δυνάμεις δεν έχουν συμφωνήσει εκ των προτέρων σε πρόσωπο κοινής αποδοχής.

Κοινοτικές πηγές αναφέρουν πως η επόμενη τριετία είναι εξαιρετικά κρίσιμη στο σκέλος της υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων. Όπως τονίζουν υπάρχει εκλογικός κύκλος και ενδεχομένως να μην υπάρχει ισχυρή ιδιοκτησία του προγράμματος. Υπάρχουν ρίσκα σχετικά με την αδύναμη δημόσια διοίκηση και την πιθανότητα να υπάρχουν υπαναχωρήσεις από τις εφαρμοσμένες πολιτικές. Κίνδυνοι πηγάζουν και από τη μειωμένη ικανότητα της κυβέρνησης να αντισταθεί στα κατεστημένα συμφέροντα.

Στην ίδια βάση ένα ρίσκο είναι να παρερμηνευτεί η αναπτυξιακή δυναμική και να υπάρξει εφησυχασμός. «Η ανάπτυξη θα διατηρηθεί μόνο μέσα από τις μεταρρυθμίσεις», τονίζουν οι ίδιες πηγές και προσθέτουν πως «η Ελλάδα έχει πρόβλημα με την εικόνα της (image problem) διότι υπάρχει σκεπτικισμός για τη μεταρρυθμιστική της προσήλωση».

Για το χρέος ανέφεραν πως αυτό που προέχει είναι να υπάρξει μια αξιόπιστη στρατηγική ελάφρυνσης του χρέους που θα είναι σχεδιασμένη ώστε να δίνει «κίνητρα» στην Ελλάδα να συνεχίζει τις μεταρρυθμίσεις.

Η ελάφρυνση του χρέους θα περιλαμβάνει ένα μηχανισμό απομείωσης συνδεδεμένο με την ονομαστική ανάπτυξη της χώρας, ένα πακέτο με μεσοπρόθεσμα μέτρα που θα προβλέπει επεκτάσεις ωριμάνσεων έως και 15 έτη, τη χρησιμοποίηση των αδιάθετων κεφαλαίων του ESM για τη βελτίωση του προφίλ του ελληνικού χρέους (εξαγορά δανείων ΔΝΤ και SMPs), αλλά και την επιστροφή των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα που διακρατούν οι κεντρικές τράπεζες ύψους 4 δισ. ευρώ έως το 2022 για να κατευθυνθούν σε δημόσιες επενδύσεις.