«Όργια» αυθαιρεσιών σε μισθωμένους αιγιαλούς και παραλίες

Οι Κτηματικές Υπηρεσίες του Δημοσίου δέχονται καθημερινά πλήθος καταγγελιών για πρακτικές που περιορίζουν την πρόσβαση των πολιτών σε αιγιαλούς και παραλίες και οι οποίες σε μεγάλο βαθμό έχουν να κάνουν και με πολεοδομικές παραβάσεις.

Αν και με το Ν. 4607/2019 που ψηφίσθηκε προ τετραμήνου τα πράγματα θα έπρεπε να είναι πιο πειθαρχημένα, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Ο εν λόγω νόμος προβλέπει πως είναι δυνατή η παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης, παρόχθιας ζώνης, υδάτινου στοιχείου θάλασσας, λιμνοθάλασσας, λίμνης και πλεύσιμου ποταμού, για την άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού, ιδίως για εκμίσθωση θαλάσσιων μέσων αναψυχής, ξαπλωστρών, ομπρελών, λειτουργία αυτοκινούμενου ή ρυμουλκούμενου τροχήλατου αναψυκτηρίου, καθώς και τραπεζοκαθισμάτων, εφόσον εξασφαλίζεται η ελεύθερη διέλευση του κοινού και ανάλογα με τη σύσταση του εδάφους του αιγιαλού.

Σύμφωνα με το νόμο, το εμβαδόν κάθε παραχώρησης δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 300 τετραγωνικά μέτρα. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να παραμένει ελεύθερη έκταση αιγιαλού σε ποσοστό τουλάχιστον 60% του συνολικού εμβαδού του, ανάλογα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του αιγιαλού, μη υπολογιζομένου του χώρου που είναι δυσπρόσιτος και μη αξιοποιήσιμος και με τους περιορισμούς, ως προς το ποσοστό κάλυψης του αιγιαλού, που ορίζονται σ’ αυτήν.

Κατά τα καταγγελλόμενα αυτή η πρόβλεψη του νόμου για ελεύθερη έκταση αιγιαλού σε ποσοστό τουλάχιστον 60% παραβιάζεται συστηματικά.

Σε πολλές περιπτώσεις οι ελεγκτές των Κτηματικών Υπηρεσιών του Δημοσίου διενεργούν ελέγχους για να εντοπιστούν αυθαιρεσίες και να βεβαιωθούν πρόστιμα, ωστόσο οι επιχειρηματίες ειδοποιούνται για την παρουσία τους και μαζεύουν ξαπλώστρες και ομπρέλες εντός των συμβατικά οριοθετημένων χώρων.