Η κρίση δεν αύξησε τον εθελοντισμό των Ελλήνων

Μετά το 2012 έγιναν σημαντικά βήματα για τη βελτίωση της αποδοτικότητας, της αποτελεσματικότητας και της επάρκειας του ελληνικού συστήματος κοινωνικής πρόνοιας, κυρίως με την καθιέρωση του συστήματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, τη μεταρρύθμιση των οικογενειακών επιδομάτων και την θέσπιση του νέου επιδόματος στέγασης.

Ωστόσο, μπορεί οι δείκτες του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας να έχουν βελτιωθεί, αυτό όμως που παραμένει πολύ χαμηλά είναι η συμμετοχή των Ελλήνων και ειδικά των νέων Ελλήνων σε εθελοντικές δράσεις.

Η οικονομική κρίση και η μεταναστευτική κρίση μπορεί να ενεργοποίησαν «αντανακλαστικά φιλαλληλίας» σε πολλούς Έλληνες, ωστόσο τα επίσημα στοιχεία δείχνουν πως η χώρα μας παραμένει ουραγός στον εθελοντισμό.

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης έχει επεξεργαστεί στοιχεία που τοποθετούν την Ελλάδα δεύτερη από το τέλος – πίσω από την Τουρκία- στην εθελοντική εργασία ανάμεσα σε 33 κράτη μέλη!

Τα στοιχεία αυτά αφορούν στο 2015, ήτοι πριν το 2016, οπότε η σοβαρή υλική στέρηση του ελληνικού πληθυσμού κορυφώθηκε στο επίπεδο του 22,4%, από 11 % το 2009, που είναι από τα υψηλότερα ποσοστά στην ΕΕ και περίπου τριπλάσιο από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Να σημειωθεί πως μεταξύ 2009 και 2016, το διάμεσο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα μειώθηκε κατά 35 % (από 11.500 ευρώ σε 7.500 ευρώ ετησίως), προκαλώντας απότομη αύξηση της απόλυτης φτώχειας. Όμως και αυτές οι συνθήκες δεν ήταν ικανές να τονώσουν σημαντικά το εθελοντικό κίνημα στην Ελλάδα.

Είναι ενδεικτικό πως στη χώρα μας μόλις 8 στους 100 κατοίκους παρέχουν κάποιας μορφής εθελοντική εργασία σε μηνιαία βάση, όταν στην Αυστρία και στην Ιρλανδία το σχετικό ποσοστό ανέρχεται στο 40% και στον Καναδά και στις ΗΠΑ στο 44%!