Νέα εξοπλιστική στρατηγική: Τι σημαίνει για την αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας

Τα προγράμματα περιλαμβάνουν την ανάπτυξη αντιαεροπορικού «θόλου», την αναβάθμιση των μαχητικών F-16 Viper, τις υποδομές για την ένταξη των F-35 , τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών MEKO και την αναβάθμιση των μεταγωγικών C-27J.

Η ταυτόχρονη προώθηση κρίσιμων προγραμμάτων από τον αντιαεροπορικό «θόλο» μέχρι την ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας και του Ναυτικού δεν αποτελεί απλώς αναβάθμιση εξοπλισμών, αλλά μια συνολική αναδιάταξη της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας.

«Δεν αφήνεται κανένα περιθώριο σε αντίπαλο»

Ο Αντιπτέραρχος ε.α. και Πρόεδρος της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας (ΕΑΑΑ) Παναγιώτης Δημητριάδης αποδίδει στη νέα δομή δυνάμεων χαρακτήρα απόλυτης αποτροπής.

Όπως επισημαίνει, η διαμόρφωση των εξοπλισμών σε αέρα, ξηρά και θάλασσα «δεν αφήνει περιθώριο σε κανέναν αντίπαλο να επιχειρήσει εναντίον της χώρας», υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα αποκτά ένα συνεκτικό πλέγμα ισχύος που «παρέχει ασφάλεια, δυναμική και στρατηγική από τη Θράκη έως την Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου».

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο νέο σύστημα αεράμυνας, το οποίο ενσωματώνει υφιστάμενα και νέα μέσα σε ένα ενιαίο επιχειρησιακό περιβάλλον.

Ο κ. Δημητριάδης εξηγεί ότι τα ήδη υπάρχοντα συστήματα, όπως τα PATRIOT και άλλα μικρότερης εμβέλειας, εντάσσονται πλέον σε ένα νέο δίκτυο που θα λειτουργεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης.

«Υπήρχαν στα νησιά τα TOR M1 και τα OSA-AK, τα ρώσικα αντιαρεπορικά, παλαιότερα είχαμε τα PATRIOT και άλλες πυροβολαρχίες μικρού βεληνεκούς, τις οποίες τις έχουμε στα αεροδρόμια ή στη Θεσσαλονίκη όπως έχει ο στρατός ξηράς τα HAWK. O νέος σχηματισμός όλων των οπλικών αυτών συστημάτων, τα οποία θα παίρνουν πληροφορίες ανάλογα το στόχο που έρχεται», υπογραμμίζει.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, το νέο λογισμικό θα συγκεντρώνει δεδομένα από ραντάρ, αεροσκάφη, φρεγάτες και πυροβολαρχίες. «Όλα συνδέονται. Εδώ η τεχνητή νοημοσύνη θα δίνει προτεραιότητα, ποιο όπλο θα χτυπήσει σε ποιο στόχο», σημειώνει.

Κατά τον ίδιο, αυτή η αρχιτεκτονική «σε συνδυασμό με ένα σύγχρονο κέντρο επιχειρήσεων παρέχει 100% ασφάλεια για τη χώρα» και δημιουργεί νέα δυναμική και στρατηγική για το μέλλον, χαρακτηρίζοντας παράλληλα το εξοπλιστικό πρόγραμμα εντυπωσιακό.

Αεροπορική υπεροχή

Η αναβάθμιση της Πολεμικής Αεροπορίας αποτελεί βασικό πυλώνα της νέας ισορροπίας ισχύος όπως τονίζει ο κ. Δημητριάδης.

«Με την ολοκλήρωση του προγράμματος των 38 αεροσκαφών F-16 Viper, θα έχουμε 120 αεροσκάφη Viper. Με τα 24 Rafale, τα 20 F-35 που έρχονται και με τα υπόλοιπα συστήματα, η Ελλάδα παρουσιάζεται ως πανίσχυρη στον αεροπορικό τομέα.

Αν σκεφτούμε ότι ο θόλος, τον οποίο έχει αναφέρει ο κ. Δένδιας με το σύστημα David's Sling, το οποίο φτάνει μέχρι 300χλμ, τα BARAK-MX , τα οποία πάνε στα 150 χλμ , τα PATRIOT 170 χλμ. και τα SPYDER AiO 15-40 χλμ καλύπτεται πλήρως η χώρα μας έως και την Ανατολική Μεσόγειο σε σχέση με την αντιαεροπορική, αντιβαλλιστική, αποτρεπτική ισχύ», διευκρινίζει .

Παράλληλα, σημειώνει ότι η χώρα αποφεύγει τα λάθη του παρελθόντος, επιλέγοντας να ενισχυθεί έγκαιρα και όχι εκ των υστέρων, όπως συνέβη σε άλλες περιπτώσεις διεθνώς.

«Για πρώτη φορά από το 2010 που άρχισε η οικονομική κρίση, υπάρχει τέτοια αποφασιστικότητα σε σχέση με τον εξοπλισμό της χώρας. Το μελλοντικό πρόγραμμα δεν είναι μόνο να παρέχεις ασφάλεια. Δίνει τη δυνατότητα και οικονομικών επενδύσεων στη χώρα, δίνει ανάπτυξη, δίνει θέσεις εργασίας», προσθέτει.

Η ενίσχυση δεν περιορίζεται στον αέρα. Ο ίδιος επισημαίνει ότι η Ελλάδα καθίσταται «πανίσχυρη και στον ναυτικό τομέα», με την απόκτηση φρεγατών όπως οι τέσσερις Belharra, αλλά και στον στρατό ξηράς με νέα συστήματα πυροβολικού.

Η συνολική αυτή εικόνα δημιουργεί ένα πλέγμα ισχύος που λειτουργεί συνδυαστικά, αυξάνοντας την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και μειώνοντας τα κενά άμυνας.

Νέες προοπτικές ανάπτυξης

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία, σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας Νίκο Δένδια, θα φτάσει το 25% των προγραμμάτων.

Ο Πρόεδρος της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας χαρακτηρίζει την εξέλιξη αυτή «εντυπωσιακή», τονίζοντας ότι για πρώτη φορά υπάρχει ουσιαστική πολιτική βούληση για ανάπτυξη εγχώριας παραγωγής και τεχνογνωσίας. Όπως υπογραμμίζει, η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας δεν αφορά μόνο την ασφάλεια, αλλά και την οικονομία, δημιουργώντας επενδύσεις, θέσεις εργασίας και νέες στρατηγικές προοπτικές.

«Επιτέλους έχει ξεφύγει η κυβέρνησή μας από τα πολιτικά κατεστημένα. Το 1983 όταν ξεκινήσαμε να κάνουμε στην ΕΑΒ, διότι συμμετείχα σε ένα πρόγραμμα για τα drones, οι πολιτικοί το αντιμετώπιζαν σαν παιχνίδι. Δεν υπήρχε η πολιτική βούληση για να προχωρήσουμε. Δεν υπήρχε η πολιτική βούληση να κάνουμε παραγωγή όπλων», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η νέα εξοπλιστική πολιτική της Ελλάδας, κατά τον ίδιο, συνιστά μια συνολική αλλαγή δόγματος, υπογραμμίζοντας πώς μέσα από τη διασύνδεση τεχνολογιών, την ενίσχυση όλων των κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων και τη συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας, η χώρα αποκτά ένα πολυδιάστατο πλεονέκτημα.