Τα πτυχία, οι απτυχίωτοι και οι αστοιχείωτοι

Η υπόθεση Λαζαρίδη είναι μνημείο κακής επικοινωνιακής διαχείρισης από την κυβερνητική πλευρά. Αρχικά το κυβερνητικό στρατόπεδο έκανε σαν να μην υπάρχει κανένα θέμα, στη συνέχεια ο υφυπουργός πιέστηκε να ζητήσει συγγνώμη για τα αχαρακτήριστα «πήρα τη θέση γιατί ήμουν όμορφος», μετά δήλωσε ότι θα επιστρέψει τα χρήματα που κακώς εισέπραξε και στο τέλος παραιτήθηκε. Οι ιστορίες με πολλά επεισόδια είναι δημοφιλείς στις πλατφόρμες, αλλά καθόλου αρεστές στην πολιτική. Πώς οι κυβερνητικοί πίστεψαν ότι μιας τέτοια διαχείριση μπορεί να βγει προς όφελός είναι πραγματικά απορίας άξιον.

Ο Μακάριος Λαζαρίδης προφανώς δεν είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα του τόπου, αλλά η υπόθεσή του είναι ενδεικτική. Οι πολιτικοί ελέγχονται και πρέπει να ελέγχονται για τα πάντα (εκτός φυσικά της προσωπικής του ζωής. Και οφείλουν απαντήσεις. Οι ειρωνείες και η επίδειξη έπαρσης δεν είναι πολιτική.

Είναι αυτονόητο ότι το να ασχοληθεί κάποιος με την πολιτική δεν απαιτεί πτυχία. Δεν θέλουμε ένα πολίτευμα όπου με την πολιτική θα ασχολούνται μόνο δικηγόροι, μηχανικοί, γιατροί και δημοσιογράφοι. Αυτό θα ήταν ύμνος στην αριστοκρατία και όλοι υποτίθεται ότι έχουμε συμφωνήσει ότι το πολίτευμα είναι δημοκρατικό.

Μπορεί να είσαι αστοιχείωτος πολιτικά έχοντας ένα τοίχο γεμάτο πτυχία. Δυστυχώς ή ευτυχώς το πολιτικό αισθητήριο, η πολιτική αντίληψη των πραγμάτων και ενδεχομένως και η αποτελεσματικότητα δεν διδάσκεται και αυτό έχει αποδειχθεί πολλές φορές παγκοσμίως .

Πριν όμως κατακάτσει η σκόνη από την υπόθεση Λαζαρίδη προέκυψε υπόθεση Μακρόπουλου όπου και πάλι η συζήτηση γίνεται για τα πτυχία του. Και είναι λάθος συζήτηση για τους λόγους που προαναφέρθηκαν. Η Βουλή δεν είναι ΑΣΕΠ, δεν χρειάζεσαι κανέναν τίτλο ούτε για να γίνει βουλευτής ούτε για να γίνεις κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.

Δεν γίνεται όμως σε κάθε ανάρτηση το αντικείμενο του πτυχίου σου να είναι διαφορετικό. Άλλωστε το σε ποια σχολή μπήκες στα νιάτα σου και ποιο αντικείμενο έχεις σπουδάσει δύσκολα τα ξεχνάς κατά τη διάρκεια της ζωής σου και δεν χρειάζεσαι … «σημειώσεις» να το υπενθυμίζουν. Δεν είναι απάντηση το «αν θέλετε τα πτυχία να πάτε να τα βρείτε». Οι πολιτικοί θα πρέπει να δίνουν απαντήσεις, ακόμα και δεν τους υποχρεώνει κανένας νόμος να το κάνουν. Για να μπει μια τελεία σε μία συζήτηση ο μόνος που μπορεί να τη βάλει είναι ο πρωταγωνιστής της.