Ο αγώνας των δευτεραγωνιστών να γίνουν πρωταγωνιστές των εκλογών

Ο Αλέξης Τσίπρας διατηρεί το πλεονέκτημα της πολιτικής εμπειρίας, έχει διοικήσει, έχει δώσει πολιτικές μάχες, έχει νικήσει και έχει ηττηθεί και όλα αυτά είναι στοιχεία που μετρούν σημαντικά σε έναν προεκλογικό αγώνα. Από την άλλη η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να μην διαθέτει την εμπειρία ενός επαγγελματία πολιτικού, αλλά αυτή την «αδυναμία» έχει αποφασίσει η ίδια και το επιτελείο της να το παρουσιάσει ως πλεονέκτημα. Ότι δεν έχει βάρη και παρελθόν που παραπέμπει στις παθογένειες της Διοίκησης και του Κράτους.

Επιστροφή στις ρίζες ή άνοιγμα προς το κέντρο;

Ο Αλέξης Τσίπρας ζητά ουσιαστικά από το εκλογικό σώμα μια «δεύτερη ευκαιρία» να εφαρμόσει την πολιτική του, χωρίς τις δεσμεύσεις ενός μνημονίου και των αυστηρών δημοσιονομικών περιορισμών στους οποίους έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου. Παράλληλα επιδιώκει να «αφυπνίσει» αυτούς που τείνουν προς την αποχή, λόγω απογοήτευσης από το σύνολο του πολιτικού συστήματος, ξέροντας ότι είναι ένας δύσκολος στόχος. Προς το παρόν υπάρχει μια αδιευκρίνιστη παράμετρος ως προς τον πολιτικό χώρο στον οποίον κυρίως θα στοχεύσει η ΕΛ.Α.Σ. Η ομιλία του στο Θησείο, ακόμα και το ίδιο το όνομα δείχνουν ότι κοιτά κυρίως προς τα Αριστερά, επιδιώκοντας σε πρώτη φάση να συσπειρώσει τους κατά καιρούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Σε προηγούμενες εμφανίσεις του όμως φαινόταν να στοχεύει προς τους κεντρώους ψηφοφόρους έως και τους συντηρητικούς, γι αυτό άλλωστε συχνά χρησιμοποίησε τις λέξεις «πατριωτικό» και «εθνικό». Μπορεί ακόμα να μην έχει καταγραφεί με ακρίβεια η δυναμική του νέου εγχειρήματος, ο Αλέξης Τσίπρας όμως το εμφανίζει ως ένα κόμμα εξουσίας και ως τέτοιο δεν μπορεί να είναι παρά πολυσυλλεκτικό.

Το δύσκολο στοίχημα της Μαρίας Καρυστιανού

Κόμμα εξουσίας θεωρεί και η Μαρία Καρυστιανού, το νέο της κόμμα, που έχει διαφορετική προσέγγιση της πολιτικής πραγματικότητας. Εμφανίζεται- και είναι- πολιτικά άφθαρτη, χωρίς όμως την εμπειρία ενός «ψημένου» σητν πολιτική, που μπορεί πιο εύκολα να διαχειριστεί δυσκολίες και παγίδες. Φαίνεται ότι η ίδια και το επιτελείο της έχουν επιλέξει να αφήσουν ασαφές το πολιτικό στίγμα του νέου κόμματος, θεωρώντας ότι όλοι οι Έλληνες, ανεξαρτήτως καταβολών, είναι εν δυνάμει ψηφοφόροι του.

Η παρουσίαση του πρώτου πυρήνα των συνεργατών της προκάλεσε σχόλια, καταλογίζοντάς της κυρίως ότι πολλοί από τους στενούς συνεργάτες έχουν στενές σχέσεις με τη Ρωσία. Η Μαρία Καρυστιανού απέκρουσε αυτές τις κατηγορίες, υποβάλλοντας μάλιστα μηνύσεις σε όσους το ισχυρίστηκαν. Η αρχική δυναμική που είχε καταγράψει η Μαρία Καρυστιανού μετά τις κινητοποιήσεις στη δεύτερη επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών, φαίνεται ότι υποχωρεί, παραμένει όμως υπολογίσιμη.

Πιο επιθετική ρητορική από «Πλεύση» και «Ελληνική Λύση»

Πέραν των δύο νέων κομμάτων που μπήκαν δυναμικά στο προεκλογικό σκηνικό τα δύο κόμματα που διεκδίκησαν κατά καιρούς με αξιώσεις τη δεύτερη θέση, η «Πλεύση Ελευθερίας» και η «Ελληνική Λύση», που βλέπουν τον ανταγωνισμό να γίνεται εντονότερος. Ήδη και από τα δύο κόμματα έχουν αρχίσει οι βολές σε Καρυστιανού και Τσίπρα, που αναμένεται να συνεχιστούν στο δρόμο προς τις κάλπες. Με βάση την εμπερία της κοινοβουλευτικές παρουσίας και των δύο αρχηγών αναμένεται να οξύνουν περαιτέρω τον λόγο τους, καθώς θεωρούν ότι το εκλογικό κοινό στο οποίο απευθύνονται θέλει έναν σκληρό αντιπολιτευτικό λόγο.

Το μέχρι σήμερα καταγεγραμμένο δεύτερο ΠΑΣΟΚ μοιάζει να βλέπει έναν βασικό αντίπαλο και αυτός είναι το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Η στρατηγική της Χαριλάου Τρικούπη θα επικεντρωθεί στην αποδόμηση του πρώην πρωθυπουργού, θυμίζοντας την περίοδο διακυβέρνησης από το 2015 έως το 2019, αλλά και τις βολές του κατά του ΠΑΣΟΚ την εποχή του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου, καθώς το κόμμα Τσίπρα φιλοδοξεί να αντλήσει εκλογική δύναμη και απ' αυτή τη δεξαμενή.