30 χρόνια από το χρυσό του Κακλαμανάκη στην Ατλάντα: «Ευλογημένος που οι άνθρωποι μού χαμογελούν»

Ο Έλληνας ιστιοπλόος είχε κατακτήσει στις 29 Ιουλίου 1996, το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στην κατηγορία Mistral, χαρίζοντας στην Ελλάδα μια από τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα και σαν σήμερα 6 Αυγούστου, ημέρα υποδοχής των Ελλήνων Ολυμπιονικών, βίωσε μια στιγμή που έμεινε ανεξίτηλη στη μνήμη του... την αγάπη και την αναγνώριση του κόσμου.

«Το ήθελα, το ήθελα πάρα πολύ… Όμως δεν έφτανε μόνο η επιθυμία. Έπρεπε να γνωρίσω τον ίδιο μου τον εαυτό πριν ακούσω το “σε γνωρίζω από την κόψη…” στην άλλη άκρη της γης», έγραψε χαρακτηριστικά.

Ο Νίκος Κακλαμανάκης αναφέρθηκε στις στιγμές μοναξιάς, τις δυσκολίες, αλλά και την αναζήτηση «της καλύτερης εκδοχής του εαυτού του».

«Με καταλύτη τον ιδρώτα, το δάκρυ και το αίμα μου ακόμη, μεταφορικά και κυριολεκτικά, κατάφερα να προχωρήσω. Πάνω από όλα όμως με στήριξε η αγάπη για τους ανθρώπους, τη θάλασσα και το άθλημά μου».

«Για χρόνια μετέτρεπα τον πόνο και την ήττα σε προπονητικά εργαλεία», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Αντλούσα την ευκαιρία μέσα από τα προβλήματα».

Ο ίδιος παραδέχτηκε πως χρειάστηκε χρόνια για να κατανοήσει ότι η επιτυχία δεν μπορεί να έρθει χωρίς εσωτερική ισορροπία.

«Πρέπει πρώτα να ευτυχήσω μέσα από αυτό που κάνω για να πετύχω και όχι το αντίστροφο».

Στην ανάρτησή του αναφέρεται επίσης στις μάχες που έδωσε εκτός θάλασσας, στις συγκρούσεις του με καταστάσεις που θεωρεί άδικες και στην επιλογή του να παραμείνει πιστός στις αξίες του.

«Αποφάσισα να μη με καθορίσει αυτό που άδικα μου συνέβη και να γίνω αυτό που επέλεξα να είμαι».

Τρεις δεκαετίες μετά τον θρίαμβο της Ατλάντα, ο Νίκος Κακλαμανάκης δηλώνει ευγνώμων για την αγάπη που συνεχίζει να λαμβάνει από τον κόσμο και για την ευθύνη που νιώθει όταν μοιράζεται την ιστορία του με παιδιά σε σχολεία και αθλητικά σωματεία.

«Αισθάνομαι τεράστια ευθύνη που μου εμπιστεύονται τα όνειρα των παιδιών στα σχολεία και σε αθλητικά σωματεία καταθέτοντας την ιστορία μου από το όνειρο στον άθλο ή από το τραύμα στο θαύμα [στα μεγαλύτερα]. Εμπειρία, γνώση και βιωματικές αλήθειες που λατρεύουν τα παιδιά και φοβούνται κάποιοι'' μεγάλοι’'»

Ο Νίκος Κακλαμανάκης έκλεισε την ανάρτησή του με μία γνωστή φράση του Μαχάτμα Γκάντι:

«Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν, μετά τους νικάς».

Και πρόσθεσε τη δική του φράση: «Ειδικά όταν δεν τα παρατάς. Τότε, τώρα, πάντοτε».