Κλέλια Ανδριολάτου: Θλιβερό να σχολιάζουμε σεξιστικά κάτι που είναι απλώς ένα ανθρώπινο σώμα

«Όταν είχα επιχειρήσει με την μητέρα μου να ταξιδέψω στο Παρίσι και στο Λονδίνο σε μια πολύ τρυφερή ηλικία αντιλήφθηκα το πόσο ανταγωνιστικός είναι αυτός ο χώρος, ο χώρος του μόντελινγκ».

Σήμερα αυτό έχει αλλάξει ριζικά για την ίδια:

«Τώρα, όμως, όταν πηγαίνω σε μια οντισιόν νιώθω μια σιγουριά. Ξέρω ότι θα δώσω το 100% και, αν δεν με πάρουν, είναι εντάξει· μπορεί απλώς να μην ήταν για μένα. Δεν το εκλαμβάνω ως απόρριψη, καταλαβαίνεις. Λέω ''οκ, αν δεν κάτσει, δεν έκατσε''. Άρα μάλλον στα αλήθεια δεν το νιώθω σε καμία περίπτωση, γιατί προσπαθώ να καταλάβω το γιατί. Δεν σου λέω πως δεν θα με πειράξει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις αλλά προσπαθώ να το εξηγήσω.»

Μιλά ανοιχτά για την έννοια της ομορφιάς, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν την αντιμετωπίζει ως δεδομένο ή πλεονέκτημα:

«Δουλεύω σκληρά, ασταμάτητα. Και αυτό δεν έχει καμία σχέση με την εξωτερική εμφάνιση. Τώρα, επειδή είπες ότι η ομορφιά δεν είναι το παν — προφανώς δεν είναι. Αλλά η ομορφιά είναι κάτι σημαντικό στη ζωή ενός ανθρώπου. Γιατί όταν νιώθεις όμορφος, έχεις μια φωτεινή διάθεση.

Το να νιώθεις όμορφος δεν έχει να κάνει με την εξωτερική εμφάνιση. Είναι κλισέ, αλλά είναι και αλήθεια. Δηλαδή, μπορεί κάποιος να μου λέει ότι είμαι όμορφη και εγώ να ξυπνήσω ένα πρωί και να νιώθω χάλια. Ή αντίθετα, να ξυπνήσω και να πω ''σήμερα νιώθω πολύ όμορφη''. Αυτό έχει να κάνει καθαρά με το πώς νιώθω εσωτερικά».

Απέναντι στα social media και στα σχόλια για το σώμα, η στάση της είναι ξεκάθαρη και αιχμηρή:

«Κοίταξε, όταν υπάρχουν τα social media, είμαστε αναγκαστικά αντιμέτωποι με κάποια πράγματα. Υπάρχουν απόνερα και υπάρχουν και όρια. Το καλοκαίρι, για παράδειγμα, όταν ανεβαίνουν πιο καλοκαιρινές φωτογραφίες, έρχονται και τα αντίστοιχα σχόλια. Και αυτό, δυστυχώς, είναι μια εικόνα της κοινωνίας που δεν μου αρέσει. Νιώθω ότι στην Ελλάδα υπάρχει μια μικρότητα σε αυτό το κομμάτι, κάτι που δεν το συναντάς τόσο στο εξωτερικό. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να σχολιάζουμε τα αυτονόητα. Γιατί να μη δεχόμαστε ότι πρόκειται απλώς για ένα ανθρώπινο σώμα;