Seven Dials: Όταν η Αγκάθα Κρίστι συναντά τη λάμψη και την ίντριγκα της δεκαετίας του 1920

Στο Agatha Christie’s Seven Dials, ο χρόνος δεν είναι απλώς σκηνικό στοιχείο· είναι απειλή. Ρολόγια εμφανίζονται παντού – σε τζάκια, σε τσέπες, και, πιο δυσοίωνα απ’ όλα, τοποθετημένα σε κύκλο γύρω από ένα άψυχο σώμα. Το μοτίβο αυτό διατρέχει ολόκληρη τη σειρά και λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι κάτι πολύτιμο χάνεται ανεπιστρεπτί: η ανεμελιά και η πολυτέλεια των Roaring Twenties πλησιάζουν στο τέλος τους.

Το πτώμα ανήκει στον Τζέρι Γουέιντ (Κόρεϊ Μάιλκριστ), νεαρό αριστοκράτη και μνηστήρα της Λαίδης Αϊλίν «Μπάντλ» Μπρεντ (Μία Μακένα-Μπρους), και ανακαλύπτεται το πρωί μετά από ένα ξέφρενο πάρτι σε εξοχική έπαυλη. Η αστυνομία μιλά για ατύχημα· εκείνη, όμως, είναι βέβαιη πως πρόκειται για φόνο. Η έρευνά της ξεκινά με ανάλαφρο τόνο, αλλά γρήγορα αποκαλύπτει μια πολύ πιο σύνθετη και επικίνδυνη πραγματικότητα.

Πενήντα χρόνια μετά τον θάνατο της Κρίστι, ο Κρις Τσίμπναλ (Broadchurch) επιστρέφει σε ένα από τα πρώιμα έργα της και αναδεικνύει την κατασκοπική του διάσταση, μακριά από τη γνώριμη φόρμα των ιστοριών του Πουαρό. Το Seven Dials δεν είναι ένα ακόμη κλασικό whodunnit· είναι ένα ζωηρό, ευφυώς δομημένο θρίλερ, που σφύζει από ειρωνεία και υπόγεια ένταση. Σε αντίθεση με άλλες πρόσφατες τηλεοπτικές διασκευές της Κρίστι που προκάλεσαν αντιδράσεις λόγω δραστικών αλλαγών στην πλοκή, εδώ η πρωτογενής ύλη αντιμετωπίζεται με σεβασμό και αυτοσυγκράτηση.

Το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα απολαυστικό, ειδικά για όσους έχουν ήδη εξαντλήσει τις κινηματογραφικές ανατροπές του Knives Out και αναζητούν ένα νέο, καλοστημένο αίνιγμα. Η τριμερής σειρά ακολουθεί γνώριμους αφηγηματικούς κανόνες, αλλά τους χειρίζεται με άνεση και αυτοπεποίθηση, συνδυάζοντας σασπένς και χιούμορ. Ο σκηνοθέτης Κρις Σουίνι ντύνει την ιστορία με όλη τη λάμψη της τζαζ εποχής – μεταξωτά φορέματα, παγιέτες και καπνισμένα νυχτερινά κέντρα – δημιουργώντας ένα σύμπαν τόσο ελκυστικό όσο και ανησυχητικό.

Στον πυρήνα της σειράς βρίσκεται η ερμηνεία της Μία Μακένα-Μπρους, η οποία, μετά το Bafta για το How to Have Sex (2023), επιβεβαιώνει ότι μπορεί να σηκώσει στις πλάτες της έναν απαιτητικό πρωταγωνιστικό ρόλο. Η Μπάντλ είναι πεισματάρα, οξυδερκής και αποφασισμένη να μη μείνει στο περιθώριο, ακόμη κι όταν η υπόθεση ξεφεύγει από τα όρια μιας οικογενειακής τραγωδίας και μετατρέπεται σε συνωμοσία διεθνούς εμβέλειας.

Γύρω της περιστρέφεται ένα απολαυστικό σύνολο χαρακτήρων: ο Έντουαρντ Μπλούελ ως ο αμφίσημος και γοητευτικός Τζίμι Θέσιγκερ, η Χελένα Μπόναμ Κάρτερ σε γνώριμο, εκκεντρικό τόνο ως Λαίδη Κάτερχαμ, και ο Μάρτιν Φρίμαν ως ο στωικός επιθεωρητής Μπατλ της Scotland Yard, που μοιάζει ταυτόχρονα σύμμαχος και εμπόδιο στην αναζήτηση της αλήθειας.

Παρά κάποιες αφηγηματικές «τριβές», το Seven Dials παραμένει μια κομψή και αυτοσυνείδητη διασκευή, που δεν διολισθαίνει ποτέ στην αυτάρεσκη νοσταλγία. Με προσοχή στη λεπτομέρεια και καθαρή αγάπη για το υλικό της Κρίστι, η σειρά θυμίζει ότι τα μυστήριά της λειτουργούν καλύτερα όταν αντιμετωπίζονται σοβαρά – ακόμη κι όταν λάμπουν μέσα σε μεταξωτές σκιές και τικ-τακ ρολογιών.