Επίδαυρος 2026: Αρχαίο δράμα, όπερα και σύγχρονες αναγνώσεις σε ένα καλοκαίρι - σταθμό

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Μιχαήλ Μαρμαρινός, αντιμετωπίζει το φετινό πρόγραμμα ως μέρος μιας ενιαίας διαδρομής: κάθε χρονιά λειτουργεί αυτόνομα, αλλά ταυτόχρονα συνομιλεί με τις επόμενες, διαμορφώνοντας ένα συνολικό αφήγημα γύρω από το αρχαίο δράμα και τη σύγχρονη πρόσληψή του. Θέατρο, χορός και όπερα συνυπάρχουν, με στόχο όχι τη μουσειακή αναπαραγωγή, αλλά τη ζωντανή επανανοηματοδότηση των κλασικών έργων στο ταραγμένο παρόν.

Η αυλαία ανοίγει στις 20 Ιουνίου με ένα γεγονός υψηλού συμβολισμού: την επιστροφή της όπερας στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου από την Εθνική Λυρική Σκηνή, σχεδόν επτά δεκαετίες μετά την ιστορική «Μήδεια» του 1961 με τη Μαρία Κάλλας.

Η Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι παρουσιάζεται σε μία και μοναδική παράσταση, ως ανασύνθεση της θρυλικής εκείνης παραγωγής, μέσα από σύγχρονα σκηνικά και καλλιτεχνικά εργαλεία, αλλά με σεβασμό στα σωζόμενα αρχειακά τεκμήρια. Στον εμβληματικό ρόλο εμφανίζεται η Άννα Πιρότσι, πλαισιωμένη από διεθνές και ελληνικό καστ, σε μια παράσταση που λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στον μύθο, την ιστορία και το σήμερα.

Το θεατρικό πρόγραμμα ξεκινά στις 3 και 4 Ιουλίου με τους «Πέρσες» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη. Το αρχαιότερο σωζόμενο έργο της τραγωδίας προσεγγίζεται ως ένα είδος θεάτρου-ντοκουμέντου, με επίκεντρο τον θρήνο, την απώλεια και το συλλογικό τραύμα του πολέμου. Η παράσταση επιχειρεί να μεταφέρει τον αρχαίο λόγο στο παρόν, αντιμετωπίζοντας την Ιστορία όχι ως αφήγηση νίκης, αλλά ως καταγραφή καταστροφής.

Στις 17 και 18 Ιουλίου, το Εθνικό Θέατρο επιστρέφει στην Επίδαυρο με την «Άλκηστι» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά. Η παράσταση διαβάζει το έργο ως μια σύγχρονη πολιτική παραβολή για τη θυσία, το φύλο και την εξουσία, θέτοντας στο επίκεντρο το σώμα της γυναίκας και το τίμημα της σωτηρίας μέσα σε μια κοινωνία που νομιμοποιεί τη βία ως αναγκαιότητα.

Ακολουθούν στις 24 και 25 Ιουλίου η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε νέα διασκευή και σκηνοθετική σύλληψη του Νίκου Καραθάνου, με τον Φοίβο Δεληβοριά να υπογράφει το κείμενο και τη μουσική. Η κωμωδία μετατρέπεται σε ένα σκηνικό πανηγύρι ενάντια στον πόλεμο, όπου το σαρκαστικό πνεύμα του Αριστοφάνη συναντά τη σύγχρονη αγωνία για έναν κόσμο που μοιάζει να εγκλωβίζεται διαρκώς στη βία και τον παραλογισμό.

Το πρόγραμμα κορυφώνεται στις 31 Ιουλίου και 1 Αυγούστου με τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου. Πρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει στο γυναικείο σώμα ως πεδίο μνήμης, τραύματος και απώλειας, με ένα πολυπληθές σύνολο ερμηνευτών διαφορετικών ηλικιών και εμπειριών, συμπεριλαμβανομένων μελών της Ομάδας Εν Δυνάμει. Ο πόλεμος προσεγγίζεται όχι ως αφηρημένη έννοια, αλλά ως βίωμα που αφήνει ανεξίτηλα σημάδια στους πιο ευάλωτους.

Το καλοκαίρι του 2026 στην Επίδαυρο δεν περιορίζεται σε μια απλή παρουσίαση κλασικών έργων. Συνθέτει ένα τοπίο στο οποίο το αρχαίο δράμα συναντά τις σύγχρονες αγωνίες για την εξουσία, τη βία, το φύλο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του Φεστιβάλ ως ζωντανού χώρου διαλόγου ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.

Αναλυτικά όλο το πρόγραμμα εδώ