Βιογραφική ταινία για τη θρυλική τραγουδίστρια της τζαζ και μπλουζ, Ντάινα Ουάσινγκτον

Η ταινία θα καταγράψει μια καθοριστική περίοδο δύο εβδομάδων στο Λονδίνο, στο απόγειο της καριέρας της Ουάσινγκτον, μετά τη διεθνή επιτυχία της βραβευμένης με Grammy επιτυχίας της το 1959, «What A Difference A Day Made».

«Η Ντάινα ήταν μια εξαιρετική μουσικός που αξιοποίησε τη δύναμη της μουσικής για να διαταράξει, να αντισταθεί και να θεραπεύσει» δήλωσε η Πίνοκ. «Ενώ η επαναστατικότητά της είχε κόστος, της επέτρεψε να ξεπεράσει τις προσδοκίες που είχαν τεθεί για τις μαύρες γυναίκες και να ανοίξει το δρόμο για κάθε καλλιτέχνη που την ακολούθησε» ανέφερε.

Λίγα λόγια για την Ντάινα Ουάσινγκτον

Γεννημένη ως Ρουθ Λι Τζόουνς, η Ουάσινγκτον γεννήθηκε στην Αλαμπάμα και μετακόμισε στο Σικάγο ως παιδί, όπου μεγάλωσε στην εκκλησία, παίζοντας πιάνο και διευθύνοντας τη χορωδία. Στα 15 της, αφού κέρδισε σε ερασιτεχνικό διαγωνισμό στο διάσημο Regal Theater, έκανε τις πρώτες της επαγγελματικές συναυλίες και ηχογράφησε τα πρώτα της singles.

Η τραγουδίστρια συνέχισε να κυριαρχεί στα charts καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και των αρχών της δεκαετίας του '60 και την αποκαλούσαν «βασίλισσα των μπλουζ».

Πολλές από τις πιο διάσημες ηχογραφήσεις της Ουάσινγκτον, όπως τα "What a Diff’rence a Day Makes", "Nobody Knows the Way I Feel This Morning" και "Mad About the Boy", είναι πλέον κλασικά σε όλα τα μουσικά είδη και αναπαράγονται συνεχώς σε ταινίες, τηλεόραση και διαφημίσεις.

Όμως μετά τον θάνατο της Ουάσινγκτον το 1963, η μουσική της παραβλέφθηκε σε μεγάλο βαθμό μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Διασκευές τραγουδιών της από σύγχρονες τραγουδίστριες, όπως η Έιμι Γουάινχαουζ, η Lady Gaga επανέφεραν την κληρονομιά της σε μια νέα γενιά.

Τι ανέφερε ο Γκλόβερ

«Η φωνή της Ντάινα ήταν δύναμη της φύσης. Μπορούσε να σου ραγίσει την καρδιά και να σου ανυψώσει το πνεύμα ταυτόχρονα» είπε ο Γκλόβερ για την Ουάσινγκτον. «Ως κάποιος που έχει περάσει δεκαετίες τιμώντας την κληρονομιά της τζαζ και της μπλουζ, θεωρώ αυτή την ταινία απαραίτητη. Ήταν τιμή μου και ενθουσιασμένος που συμμετείχα σε αυτό το έργο» τόνισε.

Τα εγγόνια της Ουάσινγκτον υποστηρίζουν το έργο. «Το τραγούδι της γιαγιάς μας ξεπερνούσε τους στίχους. Ήταν μια σύνδεση με το κοινό της που ριζώθηκε σε κοινό συναίσθημα, αγώνα και αλήθεια. Η διατήρηση της κληρονομιάς της είναι εξαιρετικά σημαντική για εμάς και ανυπομονούμε να μοιραστούμε την ιστορία της με κοινό σε όλο τον κόσμο» υπογράμμισαν σε δήλωσή τους.