Ο Μπράιαν Λάρκιν γύρισε ολόκληρη ταινία σε κελί φυλακής και δεν θα ήθελε να ξαναζήσει την εμπειρία

Η ταινία Jailbroken γυρίστηκε εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα κελί φυλακής και ο Larkin λέει ότι η ψυχολογική πίεση των γυρισμάτων την καθιστά «την καλύτερη ταινία για φυλακές που θα μπορούσε κανείς να δει».

Ο 52χρονος ηθοποιός, που μεγάλωσε στο East Kilbride, υποδύεται τον Joe, έναν βίαιο κρατούμενο που, λίγες μέρες πριν την αποφυλάκισή του, λαμβάνει ένα τρομακτικό τηλεφώνημα που τον ενημερώνει ότι η πρώην γυναίκα και ο γιος του έχουν απαχθεί.

Οπλισμένος μόνο με ένα κρυμμένο κινητό τηλέφωνο, καλείται να τους σώσει ενώ παραμένει κλειδωμένος στο κελί του.

Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Glasgow Film Festival την Πέμπτη και συμπρωταγωνιστεί ο έμπειρος Σκωτσέζος ηθοποιός David Hayman στον ρόλο ενός σαδιστικού φύλακα.

Ο Larkin λέει ότι τόσο ο χαρακτήρας του όσο και ο χαρακτήρας του Hayman «αντικατοπτρίζουν μια σκληρή πραγματικότητα που οι θεατές μπορούν να αναγνωρίσουν». Πρόσθεσε ότι είναι τύποι ανθρώπων που ίσως συναντήσαμε σε παμπ ή σε ταξί, και που «είσαι πολύ προσεκτικός μαζί τους, αλλά δεν θα ήθελες να μένουν δίπλα σου».

Ωστόσο, ο ηθοποιός ήθελε να δείξει και την ανθρωπιά πίσω από την σκληρή εξωτερική εμφάνιση του Joe: «Θα δείτε αυτόν τον δεινόσαυρο, αυτόν τον βίαιο, τοξικό άνθρωπο», λέει, αλλά προσθέτει ότι ακόμα και οι πιο διεφθαρμένοι άνθρωποι έχουν κάτι που αγαπούν. Στην περίπτωση του Joe, αυτή η κινητήρια δύναμη είναι να σώσει «έναν γιο που δεν έχει καμία ανάμνηση από εκείνον».

Για να μπει πλήρως στο χαρακτήρα, ο Larkin συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Vasily Chuprina και τον σεναριογράφο Raymond Friel τρεις μήνες πριν από την έναρξη των γυρισμάτων, δουλεύοντας τρόπους για να αναδείξουν τις κρυφές ευαισθησίες του Joe.

Μόλις ξεκίνησαν τα γυρίσματα, η φυσική πίεση του κλειστού χώρου είχε άμεση ψυχολογική επίδραση στον ηθοποιό, που έγινε «πολύ εδαφικός» με τον χώρο. «Υπήρχαν στιγμές που ένιωθα ότι αυτό ήταν το σπίτι μου», παραδέχεται, και η στενότητα του χώρου έκανε δύσκολη την απομάκρυνση από τον χαρακτήρα. «Οποιοσδήποτε ερχόταν μέσα, σκεφτόμουν, ‘Έχεις το δικαίωμα; Όχι, μην μετακινήσεις αυτό’».

Ένα ακόμα σημαντικό εμπόδιο ήταν η αλληλεπίδραση με το τηλέφωνο, που χρησίμευε ως ένας από τους κύριους «συν-χαρακτήρες». Δύο ηθοποιοί απάντησαν σε πραγματικό χρόνο από έξω από το πλατό, αντί να χρησιμοποιηθούν προηχογραφημένες γραμμές, κάτι που άλλαξε πλήρως τη διαδικασία υποκριτικής: «Πρέπει να ακούς ακόμη πιο προσεκτικά από ό,τι αν είχες κάποιον απέναντί σου», λέει ο Larkin.

Ο σκηνοθέτης Chuprina και ο διευθυντής φωτογραφίας Mark Nutkins χρησιμοποίησαν διαφορετικούς φακούς για να απεικονίσουν την ψυχολογική κατάρρευση του Joe χωρίς να γίνει στατική η ταινία. Αρχικά, χρησιμοποιήθηκαν ευρυγώνιοι φακοί για να δείξουν ότι ο Joe είναι «απρόσεκτος, όχι συμπαθητικός». Καθώς η ψυχική του κατάσταση χειροτέρευε, οι φακοί μετατοπίστηκαν πιο κοντά στον ηθοποιό, δίνοντας την αίσθηση ότι ο θεατής βρίσκεται μέσα στο κελί μαζί του.

«Δεν είναι μόνο κλειστοφοβικό για τον χαρακτήρα, αλλά και για τους θεατές», λέει ο Chuprina, ενώ ο Larkin προσθέτει ότι ο στόχος ήταν να νιώθουν οι θεατές σαν να «κάθονται στον ώμο του Joe» καθώς καταρρέει.

Με το να κλειδώσει το κοινό μέσα σε ένα κελί με έναν απελπισμένο άνθρωπο, η ταινία επικεντρώνεται πλήρως στην ανθρώπινη ψυχολογία και τις συνέπειες μιας ζωής εγκληματικότητας, λέει ο Larkin. Και προειδοποιεί: «Αν σκέφτεσαι να κάνεις κάτι που θα μπορούσε να σε οδηγήσει εκεί, δες το Jailbroken πριν το κάνεις».