«Ο Διάβολος φοράει Prada 2»: Ο μοναδικός όρος της Μέριλ Στριπ για να επιστρέψει

Είκοσι χρόνια μετά την επιτυχία της ταινίας The Devil Wears Prada, η επιστροφή με το σίκουελ The Devil Wears Prada 2 προκάλεσε εύλογα ερωτήματα για την αναγκαιότητά του. Ωστόσο, για την πρωταγωνίστρια Μέριλ Στριπ υπήρχε ένας σαφής όρος: η νέα ταινία να αντανακλά τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός, που επιστρέφει στον ρόλο της αυστηρής αρχισυντάκτριας Μιράντα Πρίστλι – εμπνευσμένης από την Άννα Γουίντουρ – τονίζει ότι η ταινία έπρεπε «να μιλά για την εποχή της». Όπως εξηγεί, το νέο φιλμ αντικατοπτρίζει τις ριζικές αλλαγές στον χώρο της δημοσιογραφίας, από τις περικοπές προσωπικού μέχρι την κυριαρχία των ψηφιακών μέσων και της τεχνητής νοημοσύνης.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο συμπρωταγωνιστής της Στάνλεϊ Τούτσι υπογραμμίζει ότι η ταινία αγγίζει «την απώλεια ελέγχου των δημοσιογράφων λόγω των social media και της AI», δίνοντας ένα πιο επίκαιρο υπόβαθρο στην ιστορία.

Η Αν Χάθαγουεϊ, που επιστρέφει ως Άντι Σακς, βλέπει το σίκουελ ως αντανάκλαση των αλλαγών στον κόσμο: «Πρέπει να συμμετέχεις στον κόσμο στον οποίο θέλεις να ζεις», σημειώνει, τονίζοντας τον ρόλο του κοινού στη στήριξη της δημοσιογραφίας.

Παρά τις αναπόφευκτες συγκρίσεις με την πρώτη ταινία, το νέο φιλμ δεν επιχειρεί απλή αναπαραγωγή της επιτυχίας του 2006. Αντίθετα, σύμφωνα με τους συντελεστές, επιδιώκει να συνδυάσει τη νοσταλγία με μια πιο ώριμη ματιά σε θέματα όπως η φιλοδοξία, η ισορροπία προσωπικής και επαγγελματικής ζωής και οι προκλήσεις των σύγχρονων media.

Η Έμιλι Μπλαντ επιστρέφει επίσης, αυτή τη φορά σε έναν πιο ισχυρό ρόλο στον χώρο της μόδας, ενώ το σενάριο – υπογεγραμμένο ξανά από την Aline Brosh McKenna και σε σκηνοθεσία του David Frankel – συνδυάζει χιούμορ, μόδα και σύγχρονες ανησυχίες.

Οι πρώτες κριτικές είναι θετικές, κάνοντας λόγο για ένα σίκουελ που σέβεται το πρωτότυπο αλλά προσφέρει νέα αφήγηση. Την ίδια στιγμή, η Στριπ επιμένει στο διαχρονικό μήνυμα της ταινίας: ότι η φιλοδοξία των γυναικών εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με προκατάληψη.

«Καμία ζωή δεν ορίζεται μόνο από τη δουλειά», σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ισορροπία — ένα θέμα που διαπερνά και τη νέα κινηματογραφική επιστροφή.