Άρθουρ Μίλερ: Οι άγνωστες εξομολογήσεις για τη Μέριλιν Μονρόε σε χαμένες ηχογραφήσεις

Σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τον θάνατο του Άρθουρ Μίλερ, έρχονται στο φως άγνωστες ηχογραφημένες συνομιλίες του σπουδαίου Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα, στις οποίες μιλά με συγκλονιστική ειλικρίνεια για τον γάμο του με τη Μέριλιν Μονρόε, τη φήμη, την πολιτική και τις προσωπικές του ανασφάλειες.

Οι συνομιλίες καταγράφηκαν επί σχεδόν 30 χρόνια από τον φίλο και βιογράφο του, καθηγητή Κρίστοφερ Μπίγκσμπι, και δημοσιεύονται πλέον στο βιβλίο The Arthur Miller Tapes: A Life in His Own Words.

Ο Μίλερ περιγράφει τη Μονρόε ως μια γυναίκα ευφυή, γοητευτική και βαθιά εύθραυστη, αποκαλύπτοντας πως πίστευε ότι ο θάνατος «την ακολουθούσε διαρκώς».

«Ένιωθα ότι αν δεν φρόντιζα τη ζωή της, θα κατέληγε σε καταστροφή», ακούγεται να λέει στις ηχογραφήσεις. Μάλιστα, θυμάται ένα περιστατικό όπου χρειάστηκε να καλέσει γιατρούς για να της κάνουν πλύση στομάχου, καθώς είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα χαπιών.

Η Μέριλιν Μονρόε πέθανε το 1962 από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών, σε ηλικία μόλις 36 ετών. Ο Μίλερ παραδέχεται πως, όσο σκληρό κι αν ακούγεται, θεωρούσε σχεδόν αναπόφευκτο ένα τέτοιο τέλος.

Το ζευγάρι γνωρίστηκε το 1955 και παντρεύτηκε έναν χρόνο αργότερα, σε μία από τις πιο πολυσυζητημένες σχέσεις της εποχής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, κατάλαβε πολύ γρήγορα πως ο γάμος τους ήταν καταδικασμένος.

«Ήθελε έναν άνθρωπο που να είναι ταυτόχρονα πατέρας, εραστής, φίλος και μάνατζερ. Κάποιον που δεν θα την επέκρινε ποτέ», λέει χαρακτηριστικά.

Οι ηχογραφήσεις αποκαλύπτουν επίσης τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν παιδί, μετά από αποβολή και εξωμήτρια κύηση της ηθοποιού. Ο Μίλερ δηλώνει αβέβαιος για το αν η μητρότητα θα μπορούσε τελικά να τη βοηθήσει ή να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ψυχολογική της κατάσταση.

Παράλληλα, περιγράφει τη σταδιακή αποξένωση του ζευγαριού κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας The Misfits το 1960 — της τελευταίας κινηματογραφικής εμφάνισης της Μονρόε και έργο που είχε γράψει ο ίδιος ειδικά για εκείνη.

«Δεν μιλούσαμε πια. Ήταν πραγματικά εχθρική απέναντί μου», εξομολογείται.

Ο Μίλερ αναφέρεται ακόμη στο προσωπικό κόστος της επιτυχίας του, ειδικά μετά τον θρίαμβο του Death of a Salesman το 1949, έργο που τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς του 20ού αιώνα.

«Η φήμη είναι μια μορφή δύναμης — και η δύναμη έχει κάτι βαθιά σεξουαλικό», λέει χαρακτηριστικά, παραδεχόμενος πως συχνά βυθιζόταν τόσο πολύ στη δουλειά του ώστε γινόταν αδύνατο να συνυπάρξει με άλλους ανθρώπους.

Στις συνομιλίες αγγίζει επίσης τον φόβο και την παράνοια της περιόδου του Μακαρθισμού στις ΗΠΑ, όταν είχε αρνηθεί να καταδώσει συναδέλφους του ως κομμουνιστές ενώπιον της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Ενεργειών.

Όπως εξηγεί, αυτή η σκοτεινή πολιτική ατμόσφαιρα αποτέλεσε βασική έμπνευση για το εμβληματικό έργο The Crucible, που χρησιμοποιεί τις δίκες μαγισσών του Σάλεμ ως αλληγορία για το κυνήγι μαγισσών της εποχής.

Οι αποκαλύψεις των ηχογραφήσεων σκιαγραφούν έναν Άρθουρ Μίλερ πολύ πιο ανθρώπινο και ευάλωτο από τη δημόσια εικόνα του: έναν δημιουργό που πάλευε διαρκώς με τις αμφιβολίες του, τη φήμη και τις προσωπικές του απώλειες, ενώ ζούσε δίπλα σε μία από τις πιο μυθικές γυναίκες του 20ού αιώνα.

Με στοιχεία από The Guardian.