Viktor Sági των Jazzbois στο CNN Greece: Παίζουμε σαν να κάνουμε ομαδική θεραπεία

«Η μουσική μας είναι σαν ένα μουσικό στιγμιότυπο του εαυτού μας μέσα στον χρόνο».

Από τα υπόγεια clubs της Βουδαπέστης μέχρι το Montreux Jazz Festival και sold out εμφανίσεις στο Λονδίνο, το Παρίσι και το Άμστερνταμ, οι Jazzbois έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σχήματα της σύγχρονης ευρωπαϊκής jazz σκηνής.

«Οι εμφανίσεις μας μοιάζουν με συζητήσεις και κάποιες φορές με μονολόγους».

Το ουγγρικό τρίο των Bencze Molnár (keys/synths), Viktor Sági (bass) και Tamás Czirják (drums) κινείται με άνεση ανάμεσα στη jazz, το hip-hop, την psychedelia και την electronica, δημιουργώντας έναν ήχο που βασίζεται σχεδόν ολοκληρωτικά στον αυτοσχεδιασμό και τη ζωντανή αλληλεπίδραση.

«Η jazz είναι ένα μέσο για να τραγουδήσεις την καρδιά σου μέσα από το όργανό σου».

Το ντεμπούτο τους Jazzbois Goes Blunt το 2019 τους έφερε γρήγορα στο διεθνές προσκήνιο, με υποστήριξη από πρόσωπα όπως ο Joe Kay του Soulection και αναφορές από μέσα και ραδιοφωνικούς παραγωγούς της νέας jazz σκηνής, ενώ η φήμη τους εκτοξεύτηκε κυρίως μέσα από τα live τους, όπου κανένα κομμάτι δεν παίζεται ποτέ με τον ίδιο τρόπο δύο φορές.

Με αφορμή τη συνεχή άνοδο των Jazzbois και την όλο και πιο έντονη παρουσία τους στη διεθνή σκηνή, ο μπασίστας Viktor Sági μιλά για τη μουσική τους φιλοσοφία, τη δύναμη του ενστίκτου, τη σχέση τους με την εικόνα και το γιατί η jazz παραμένει ακόμη ένα μοναδικό μέσο συναισθηματικής έκφρασης.

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη:

Η μουσική σας ισορροπεί ανάμεσα στον jazz αυτοσχεδιασμό, τα hip-hop grooves, τις ηλεκτρονικές υφές και τις κινηματογραφικές ατμόσφαιρες χωρίς ποτέ να ακούγεται κατακερματισμένη. Όταν συνθέτετε, σκέφτεστε με όρους μίξης ειδών ή προσπαθείτε να δημιουργήσετε μια νέα συναισθηματική γλώσσα πέρα από τα όρια των genres;

Viktor Sági: Συνήθως δεν είναι κάτι συνειδητό αυτό που κάνουμε. Υπήρξαν κάποιες στιγμές στο παρελθόν όπου πριν από τις ηχογραφήσεις συζητούσαμε για συγκεκριμένες κατευθύνσεις — είτε μουσικές είτε συναισθηματικές — αλλά για να είμαι ειλικρινής, τα τελευταία χρόνια βασιζόμαστε κυρίως στη διαίσθηση και τον αυθορμητισμό.

Υπάρχει κάτι πραγματικά ξεχωριστό σε αυτόν τον τρόπο δουλειάς. Είναι σαν ένα μουσικό στιγμιότυπο του εαυτού μας μέσα σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Πολλά από τα κομμάτια σας μοιάζουν σχεδόν κινηματογραφικά, σαν soundtrack για φανταστικές ταινίες ή αστικά τοπία. Πόσο σημαντική είναι η αφήγηση και η οπτική εικόνα στη δημιουργική σας διαδικασία;

Viktor Sági: Μιλάμε πολύ συχνά για τη μουσική σαν να πρόκειται για ταινία ή φιλμ, ειδικά όταν επεξεργαζόμαστε ηχογραφήσεις. Μας αρέσει να σκεφτόμαστε ότι, όπως και σε μια ταινία, αν αφιερώσεις υπερβολικά πολύ χρόνο στο να στήσεις την πλοκή και να παρουσιάσεις τους χαρακτήρες, τότε χάνεται η ένταση.

Από την άλλη, αν υπάρχει υπερβολική δράση, δεν προλαβαίνεις να συνδεθείς συναισθηματικά με όσα συμβαίνουν. Οπότε πάντα προσπαθούμε να βρούμε μια ισορροπία ανάμεσα στις δυναμικές, στις εντάσεις και στις υφέσεις. Άρα ναι, μάλλον αυτή η κινηματογραφική διάσταση της μουσικής μας δεν είναι τυχαία.

Η επανάληψη και το groove παίζουν σχεδόν υπνωτιστικό ρόλο στη μουσική σας, όμως από κάτω υπάρχει πάντα διακριτική εξέλιξη και κίνηση. Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στον μινιμαλισμό και την ελευθερία του αυτοσχεδιασμού χωρίς να χάνεται η συναισθηματική ένταση;

Viktor Sági: Όταν παίζουμε live, προσπαθούμε να αφήνουμε χώρο για το συναίσθημα και την έκφραση. Να παίζουμε μια μπαλάντα, να δίνουμε χώρο στα solo όργανα να λάμψουν, να προσπαθούμε να αγγίξουμε μια προσωπική μελωδία ή έκφραση.

Ταυτόχρονα όμως μας αρέσει να παίζουμε δυνατά και μας αρέσει επίσης να “δειχνόμαστε” λίγο μουσικά. Υπάρχει όμως μια κοινή αισθητική ανάμεσα σε εμάς για το πώς ισορροπούν όλα αυτά. Είναι απλώς το φυσικό μας μήκος κύματος.

Ο ήχος σας παραμένει βαθιά ανθρώπινος παρότι χρησιμοποιείτε έντονα ηλεκτρονική παραγωγή. Πώς διατηρείτε τη ζωντανή ενέργεια και την ευαλωτότητα μέσα από loops και sampling;

Viktor Sági: Ναι, μας αρέσει να δοκιμάζουμε νέα πράγματα. Looping, sampling, ειδικά sampling του ίδιου μας του εαυτού, και μετά overdubs και διαφορετικές παρεμβάσεις. Είναι μια συναρπαστική διαδικασία.

Αλλά νομίζω πως το πιο σημαντικό για εμάς είναι πάντα η μελωδία και η έκφραση και το να βρούμε κάτι με το οποίο συνδεόμαστε συναισθηματικά. Αν κάτι υπηρετεί αυτόν τον σκοπό, τότε δεν υπάρχουν όρια ή περιορισμοί. Η αναζήτηση νέων και ενδιαφερόντων τρόπων για να το πετύχουμε είναι μέσα στο DNA μας.

Η σύγχρονη ευρωπαϊκή jazz σκηνή σβήνει όλο και περισσότερο τα όρια ανάμεσα στην club κουλτούρα, την experimental μουσική και την παραδοσιακή jazz. Πού βλέπετε τους Jazzbois μέσα σε αυτή την εξέλιξη;

Viktor Sági: Νομίζω πως οι Jazzbois έχουν φυσικά ρίζες στο hip hop και σε άλλα είδη μουσικής που αγαπάμε και μας καθορίζουν, αλλά μου αρέσει να πιστεύω πως έχουμε δημιουργήσει τη δική μας μικρή μουσική γλώσσα μεταξύ μας.

Τη μιλάμε εδώ και αρκετό καιρό και απλώς “συζητάμε” μουσικά για όσα νιώθουμε εκείνη τη στιγμή. Είναι κάπως σαν μια μουσική ομαδική θεραπεία. Μια συναισθηματική εκτόνωση.

Οι εμφανίσεις μας μοιάζουν πολλές φορές με συζητήσεις και άλλες φορές με μονολόγους, όταν επικεντρωνόμαστε στα solos. Ως instrumentalists, απλώς προσπαθούμε να τραγουδήσουμε με τα όργανά μας και να είμαστε ειλικρινείς και αυθεντικοί. Η “jazz” είναι ένα εξαιρετικό μέσο για αυτό.