Tiny tourism στην Ελλάδα - Roadtrip σε Λειβαδιά, Δελφούς και καταρράκτες Πέτρας

Η τάση υιοθετεί την νοοτροπία: «η χαρά βρίσκεται στις μικρές στιγμές».

Αυτό σημαίνει πως αν θέλετε να την δοκιμάσετε θα πρέπει να αφήσετε μερικές ώρες εντελώς απρογραμμάτιστες και να εξερευνήσετε μια γειτονιά, να περπατήστε χωρίς να ελέγχετε συνεχώς τους χάρτες στο κινητό σας.

Να επισκεφθείτε ένα τοπικό παντοπωλείο και να φάτε κάπου που έχει περισσότερους ντόπιους παρά τουρίστες.

Παίξτε κάποιο επιτραπέζιο, τάβλι ή χαρτιά στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου, δείτε τον αγώνα μιας τοπικής αθλητικής ομάδας ή μια παράσταση της τοπικής θεατρικής ομάδας.

Tiny turism στη Λιβαδειά και οι καταρράκτες της Πέτρας

Η Ελλάδα έχει πολλούς προορισμούς που μπορεί να εξερευνήσει κανείς με αυτό τον τρόπο και ένα τριήμερο είναι πολλές φορές αρκετό για να δώσει μια πολυπόθητη «ανάσα».

Ας πάρουμε ως παράδειγμα την Βοιωτία και την Φωκίδα!

Το tiny turism στην Λιβαδειά μοιάζει κάπως έτσι:

Φέυγουμε από την Αθήνα με αμάξι και φτάνουμε στη Λιβαδειά λίγο πριν το μεσημεράκι. Η πρώτη στάση είναι στις Πηγές της Κρύας, ένα από τα πιο γνωστά σημεία της πόλης.

Καθόμαστε σε ένα καφέ και χαζεύουμε τα τρεχούμενα νερά του ποταμού Έρκυνα και τα πέτρινα τοξωτά γεφυράκια που φήμες λένε πως συνδέονται με το Μαντείο του Τροφωνίου.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο χρησμοδότης που επισκεπτόταν το μαντείο έπρεπε να ακολουθήσει μια συγκεκριμένη ιεροτελεστία λουσμένος στα νερά του ποταμού και να πιει από δύο γειτονικές πηγές:

• Πηγή της Λήθης: Για να ξεχάσει όλα όσα σκέφτοταν και τον απασχολούσαν μέχρι εκείνη τη στιγμή.
• Πηγή της Μνημοσύνης: Για να θυμάται για πάντα όσα θα έβλεπε και θα άκουγε κατά τη διάρκεια της χρησμοδοσίας μέσα στο μαντείο.

Αφού σκεφτούμε τι θα ρωτούσαμε εμείς το μαντείο, συνεχίζουμε την περιήγησή με μια χαλαρή βόλτα στο Μεσαιωνικό Κάστρο της Λιβαδειάς που δεσπόζει πάνω από την πόλη.

Επόμενη στάση είναι η Πινακοθήκη Θεόδωρου Λαζαρή, ένας σημαντικός χώρος πολιτισμού που δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά το έργο του ζωγράφου και τη σχέση του με τον τόπο καταγωγής του.

Οι επιλογές για φαγητό είναι αμέτρητες και σίγουρα δεν χρειάζονται πολλή σκέψη, αφού η περιοχή φημίζεται για το καλό κρέας και το νόστιμο φαγητό.

Η ξενάγηση στα μαντεία της αρχαιοελληνικής ιστορίας συνεχίζεται την επόμενη ημέρα με μια στάση στους Δελφούς, εκεί που η Πυθία λειτουργούσε ως το «διάμεσο» ανάμεσα στον θεό Απόλλωνα και τους ανθρώπους.

Θα αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να δούμε την Κασταλία Πηγή, εκεί που εξαγνίζονταν οι αρχαίοι Έλληνες και αφού τιμήσουμε τις τοπικές γεύσεις θα κατευθυνθούμε προς την Χάρμαινα.

Είναι ίσως η πιο παραδοσιακή συνοικία της Άμφισσας και μοιάζει να έχει «παγώσει» στον χρόνο. Εκεί θα μάθουμε για την τέχνη της βυρσοδεψίας και τα ταμπάκικα, πίνοντας τον καφέ μας γύρω από την πλατεία παρέα με το «Στοιχειό» του χωριού.

Οι καταρράκτες της Πέτρας είναι ίσως ο πιο ιδανικός επίλογος σε αυτή την χαλαρή εξόρμηση. Μετά από ολιγόωρη οδήγηση, θα αφήσουμε τα πράγματα μας στα τραπεζάκια τύπου πικ νικ που βρίσκονται στη βάση του καταρράκτη 25 μέτρων και θα απολαύσουμε το καταπράσινο τοπίο και την φυσική ομορφιά του μέρους.

Θρησκευτικός τουρισμός προς αναζήτηση της ψυχικής ηρεμίας

Όμως η περιοχή προσφέρει και πολλές επιλογές για «προσκύνημα» σε εμβληματικές εκκλησίες και μοναστήρια που βρίσκονται αρκετά κοντά για να τα επισκεφτούμε, αλλά και αρκετά απομονωμένα για να μας βοηθήσουν να «αποκοπούμε» για λίγο από την βαβούρα της πόλης.

Για παράδειγμα, μια στάση στην Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία Παρνασσίδος (11ος αιώνας) είναι αρκετή για να θαυμάσουμε το ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1834, να μάθουμε λίγα λόγια για τις «εμφανίσεις» του Προφήτη Ηλία, αλλά και για τον ρόλο της Μονής στην προετοιμασία της Επανάστασης του 1821.

Ενώ στις καταπράσινες πλαγιές του Ελικώνα βρίσκουμε την Ιερά Μονή Ευαγγελιστρίας (12ος αιώνας) και την υπόγεια κρύπτη που σύμφωνα με ιστορικές αναφορές, λειτούργησε ως κρυφό σχολείο την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Εκεί μας περιμένουν οι φιλόξενες μοναχές που θα μας ξεναγήσουν και θα μας κάνουν να νιώσουμε σαν το σπίτι μας!