Υπάρχει η επιλογή «pause» σε έναν πόλεμο;

Η σφοδρή επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ τόσο στις υποδομές, όσο και στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έγινε με την προσδοκία τέτοιου κλυδωνισμού του ισλαμικού καθεστώτος, που θα το οδηγούσε σε μία «αυτονόητη» ήττα. Πλην όμως τίποτα δεν φαίνεται να είναι αυτονόητο.

Οι τελευταίες βδομάδες είναι γεμάτες τελεσίγραφα από την πλευρά Τραμπ, με οξείες απειλές για επανέναρξη των βομβαρδισμών, που λίγο πριν από τη λήξη του, παίρνουν μια παράταση, για να ξαναρχίσει ο κύκλος νέων διαπραγματεύσεων, δια αντιπροσώπων και νέων απειλών. Αυτό το σκηνικό όμως κοστίζει. Και κοστίζει πολύ στους πάντες. Η πιο άμεση επίδραση στους πολίτες όλων των χωρών είναι οι τιμές στα καύσιμα. Ζούμε μία επανάληψη της κρίσης του 2022, όταν η έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία είχε τα ίδια αποτελέσματα, που όμως με το πέρας του χρόνου εξομολύνθηκαν. Κανείς όμως δεν μπορεί να προβλέψει το ίδιο και για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Είναι βέβαιο ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να τελειώσει τον πόλεμο, αλλά είναι αμφίβολο αν έχει αποφασίσει πώς. Είναι σίγουρο ότι δεν θέλει να πάρει στις ενδιάμεσες εκλογές με ανοιχτό το μέτωπο, καθώς και στη χώρα του αυτός ο πόλεμος δεν είναι δημοφιλής. Και φαίνεται ότι η επιλογή «pause» δεν είναι μια κίνηση που του δίνει διέξοδο.