«Δεν είναι αυτοάμυνα, είναι πράξη επιθετικότητας»: Επιστολή του Ιράν σε ΟΗΕ για τις χώρες του Κόλπου

Στην επιστολή του, με ημερομηνία 22 Μαΐου 2026, ο μόνιμος αντιπρόσωπος του Ιράν δήλωσε πως «η φερόμενη άσκηση αυτοάμυνας από το Κουβέιτ, του Μπαχρέιν και άλλων κρατών στις νότιες ακτές του Περσικού Κόλπου, καθώς και της Ιορδανίας, δεν αποτελεί έγκυρη και νόμιμη αυτοάμυνα όπως ορίζεται στο Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών» αναφέρει χαρακτηριστικά».

«Αντίθετα, πρόκειται για μια πρόδηλη πράξη επιθετικότητας κατά παράβαση του ψηφίσματος 3314 της Γενικής Συνέλευσης της 14ης Δεκεμβρίου 1974. Οι διεθνώς άδικες πράξεις των προαναφερθέντων κρατών χαρακτηρίζονται ως πράξη επιθετικότητας βάσει του άρθρου 3 (στ) του ψηφίσματος 3314» σημειώνει.

«Ως εκ τούτου, δεν μπορούσαν να ισχυριστούν νομικά ή πραγματικά ότι οι χώρες τους απλώς δεν εμπλέκονται στην ένοπλη σύγκρουση. Αντίθετα, είναι εγγενές δικαίωμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ως θύμα αυτού του επιθετικού πολέμου να ασκεί νόμιμα αυτοάμυνα βάσει του διεθνούς δικαίου. Στην τρέχουσα κατάσταση, τυχόν αβάσιμοι ισχυρισμοί και μη επαληθευμένοι ισχυρισμοί από το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και άλλα κράτη στις νότιες ακτές του Περσικού Κόλπου, καθώς και την Ιορδανία, σχετικά με την υποτιθέμενη σταθερή δέσμευσή τους στο διεθνές δίκαιο είναι άνευ αξίας και άνευ αποτελέσματος» σχολιάζει.

«Αιχμές» και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

Παράλληλα, απαντώντας στις καταγγελίες των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, περί μη προστασία των αμάχων στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας που πραγματοποιήθηκε στις 20 και 21 Μαΐου 2026, ο Ιρανός αντιπρόσωπος έκανε λόγο για αβάσιμες, πολιτικά υποκινούμενες και ανεύθυνες κατηγορίες εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, με κυριότερο τον εκπρόσωπο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων».

«Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν απορρίπτει κατηγορηματικά αυτές τις αβάσιμες και εμπρηστικές κατηγορίες στο σύνολό τους. Τέτοιες αβάσιμες κατηγορίες αποτελούν σκόπιμη προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, παραπλάνησης της διεθνούς κοινότητας και ανατροπής του νομικού και πραγματικού πλαισίου της κατάστασης» ανέφερε.

Όπως τόνισε, «το αναμφισβήτητο γεγονός παραμένει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ισραηλινό καθεστώς έχουν διαπράξει παράνομες επιθετικές πράξεις και έχουν διεξάγει έναν προμελετημένο και απρόκλητο πόλεμο κατά της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, κατά κατάφωρη παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, του διεθνούς δικαίου και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου».

«Έχουν διευκολύνει την παράνομη επιθετικότητα των ΗΠΑ κατά του Ιράν»

Μάλιστα, υπογράμμισε, πως «ορισμένα κράτη στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, έχουν επιτρέψει και διευκολύνει αυτήν την παράνομη επιθετικότητα κατά του Ιράν παρέχοντας στρατιωτικές βάσεις και εγκαταστάσεις, επιχειρησιακή και υλικοτεχνική υποστήριξη, συνεργασία σε θέματα πληροφοριών, πρόσβαση στον εναέριο χώρο και άλλες μορφές άμεσης και έμμεσης βοήθειας που χρησιμοποιούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Την ίδια ώρα, επισήμανε πως «η διεθνής ευθύνη περιλαμβάνει όχι μόνο τους κύριους επιτιθέμενους, δηλαδή τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ισραηλινό καθεστώς, αλλά και εκείνα τα κράτη που βοήθησαν, υποστήριξαν, χρηματοδότησαν, διευκόλυναν, ​​συντόνισαν ή συνέβαλαν με άλλο τρόπο στην τέλεση αυτών των διεθνώς παράνομων πράξεων κατά της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της πολιτικής ανεξαρτησίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν».

Δήλωσε, δε, πως «η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, ως θύμα αυτής της επιθετικότητας, έχει ασκήσει αποκλειστικά το εγγενές δικαίωμά της στην αυτοάμυνα, όπως κατοχυρώνεται στο Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, για την προστασία της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας, της εθνικής ασφάλειας και των ζωτικών συμφερόντων της».

«Οποιαδήποτε προσπάθεια απόδοσης ευθύνης στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν,το ίδιο το κράτος που υφίσταται ένοπλη επίθεση και επιθετικότητα, είναι νομικά αβάσιμη, πολιτικά παραπλανητική και προφανώς αντίθετη με τις καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου» σημείωσε μεταξύ άλλων.