Το τρέξιμο σε ταχύτητα περπατήματος μπορεί να αλλάξει τον εγκέφαλο σε μόλις 10 λεπτά

Αυτό διαπιστώνει νέα μελέτη Ιαπώνων επιστημόνων, η οποία υποδεικνύει ότι ακόμη και μια εξαιρετικά ήπια μορφή σωματικής άσκησης μπορεί να έχει άμεσα οφέλη για την ψυχική και γνωστική λειτουργία, χωρίς να απαιτείται έντονη προσπάθεια, αναφέρει το Earth.com.

5,46 χλμ/ώρα οι άνδρες, 3,86 οι γυναίκες

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Τσουκούμπα στην Ιαπωνία, με τη συμμετοχή 24 υγιών νεαρών ενηλίκων. Κάθε εθελοντής υποβλήθηκε σε δύο διαφορετικές δοκιμασίες, διάρκειας δέκα λεπτών η καθεμία, σε διαφορετικές ημέρες. Στη μία παρέμεινε καθιστός, ενώ στην άλλη έτρεξε με εξαιρετικά αργό ρυθμό σε διάδρομο.

Η ταχύτητα προσαρμόστηκε στις δυνατότητες κάθε συμμετέχοντα, με την ένταση της άσκησης να αντιστοιχεί περίπου στο 35% της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου. Οι άνδρες έτρεξαν με μέση ταχύτητα 5,46 χιλιομέτρων την ώρα και οι γυναίκες με 3,86 χιλιόμετρα την ώρα. Πρόκειται για ταχύτητες που αντιστοιχούν σε κανονικό ή σχετικά γρήγορο περπάτημα.

Ωστόσο, οι συμμετέχοντες διατηρούσαν την κίνηση του τρεξίματος, κάνοντας μικρά βήματα, αντί να περπατούν. Η σωματική επιβάρυνση παρέμεινε πολύ χαμηλή, με τους καρδιακούς παλμούς να κυμαίνονται κατά μέσο όρο στους 105 για τους άνδρες και στους 107 για τις γυναίκες.

Aυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα

Για να εξετάσουν τις επιδράσεις της άσκησης στις γνωστικές λειτουργίες, οι ερευνητές υπέβαλαν τους συμμετέχοντες σε μια δοκιμασία γνωστή ως τεστ Stroop, η οποία αξιολογεί την ικανότητα συγκέντρωσης και διαχείρισης αντικρουόμενων πληροφοριών.

Στη δοκιμασία αυτή εμφανίζονται λέξεις που δηλώνουν χρώματα, αλλά είναι γραμμένες με διαφορετικό χρώμα από αυτό που περιγράφουν. Οι συμμετέχοντες πρέπει να αγνοήσουν τη σημασία της λέξης και να αναγνωρίσουν σωστά το χρώμα των γραμμάτων.

Μετά το δεκάλεπτο αργό τρέξιμο, οι εθελοντές παρουσίασαν μεγαλύτερη μείωση του χρόνου αντίδρασης στις απαιτητικές δοκιμασίες σε σύγκριση με την περίοδο καθιστικής ανάπαυσης. Με άλλα λόγια, διαχειρίζονταν ταχύτερα τις αντικρουόμενες πληροφορίες.

Παράλληλα, οι επιστήμονες εξέτασαν την εγκεφαλική δραστηριότητα χρησιμοποιώντας λειτουργική φασματοσκοπία εγγύς υπερύθρου (fNIRS), μια μέθοδο που παρακολουθεί τις μεταβολές στην οξυγόνωση του αίματος στον εγκέφαλο.

Οι μετρήσεις, που πραγματοποιήθηκαν αφού πέρασαν πέντε λεπτά από την ολοκλήρωση της άσκησης, αποκάλυψαν αυξημένη δραστηριότητα σε δύο περιοχές του αριστερού προμετωπιαίου φλοιού, οι οποίες συνδέονται με την προσοχή, τον σχεδιασμό και τον γνωστικό έλεγχο.

Ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση στη διάθεση

Η πιο έντονη επίδραση του αργού τρεξίματος, ωστόσο, καταγράφηκε στη διάθεση των συμμετεχόντων. Οι εθελοντές αξιολόγησαν τη συναισθηματική τους κατάσταση πριν και μετά από κάθε δοκιμασία, απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με την ενεργητικότητα, τη ζωντάνια, την ηρεμία, τον εκνευρισμό και τη νευρικότητα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μετά το τρέξιμο αυξήθηκαν σημαντικά τόσο το αίσθημα ευχαρίστησης όσο και το επίπεδο εγρήγορσης. Μάλιστα, οι επιδράσεις στη διάθεση ήταν μεγαλύτερες από εκείνες που παρατηρήθηκαν στη γνωστική απόδοση.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης εάν η χαρακτηριστική κατακόρυφη κίνηση του σώματος κατά το τρέξιμο συνδέεται με αυτές τις αλλαγές. Διαπίστωσαν ότι όσοι παρουσίαζαν μεγαλύτερη κατακόρυφη επιτάχυνση του κεφαλιού έτειναν να αναφέρουν μεγαλύτερη αύξηση του αισθήματος ευχαρίστησης. Ωστόσο, η συσχέτιση αυτή δεν αποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη κίνηση προκαλεί τη βελτίωση της διάθεσης.

Τι σημαίνουν τα ευρήματα

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Imaging Neuroscience, δείχνει ότι ακόμη και δέκα λεπτά πολύ ήπιας άσκησης μπορούν να προκαλέσουν άμεσες, μετρήσιμες μεταβολές στην εγκεφαλική δραστηριότητα, στη γνωστική απόδοση και στη διάθεση.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα αφορούν μόνο 24 υγιείς νεαρούς ενηλίκους και δεν είναι γνωστό εάν ισχύουν εξίσου για μεγαλύτερες ηλικίες ή ανθρώπους με προβλήματα υγείας. Επιπλέον, δεν εξετάστηκε εάν το περπάτημα στην ίδια ταχύτητα θα είχε ανάλογα αποτελέσματα, ούτε πόσο διαρκούν οι ευεργετικές επιδράσεις.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν, πάντως, ακόμη και ένα σύντομο, εξαιρετικά αργό τρέξιμο μπορεί να συνδυάζεται με καλύτερη διάθεση, μεγαλύτερη εγρήγορση και ταχύτερη επεξεργασία απαιτητικών πληροφοριών.