Ανακαλύφθηκε νέο είδος προϊστορικού κροκόδειλου με δόντια λεπτά σαν βελόνες

Το νέο είδος ονομάστηκε Ctenosuchus tenuidens, επειδή τα δόντια του θύμιζαν στους ερευνητές του Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ στη Βρετανία και του Πανεπιστημίου Χασάν Β΄ της Καζαμπλάνκα στο Μαρόκο που το ανακάλυψαν, τα δόντια μιας πυκνής χτένας.

Ο Ctenosuchus tenuidens ανήκε στους θαλαττόσουχους (Thalattosuchia), μια εξαφανισμένη ομάδα συγγενικών με τους κροκόδειλους ερπετών, τα οποία ζούσαν σε θαλάσσια περιβάλλοντα αλλά και σε γλυκά νερά. Τα απολιθώματα εντοπίστηκαν σε πετρώματα που σχηματίστηκαν σε αρχαίους ποταμούς και λίμνες, στην περιοχή όπου σήμερα υψώνονται τα όρη του Άτλαντα, στο νοτιοανατολικό Μαρόκο, αναφέρει ο Independent.

Η εξέταση του απολιθώματος

Όπως εξηγεί ο Χάμζα Ιμράχ, από τη Σχολή Περιβάλλοντος και Επιστημών της Ζωής του Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ και επικεφαλής της έρευνας, οι επιστήμονες αρχικά παρατήρησαν μικρούς μαύρους κύκλους εκατέρωθεν ενός επιμήκους οστού σε ένα από τα απολιθώματα. Όταν το εξέτασαν στο μικροσκόπιο και άρχισαν να απομακρύνουν προσεκτικά το πέτρωμα με νυστέρι, διαπίστωσαν ότι οι κύκλοι αποτελούσαν τις άκρες εξαιρετικά λεπτών δοντιών.

«Αυτά τα δόντια που έμοιαζαν με χτένα ενέπνευσαν το όνομα Ctenosuchus tenuidens, καθώς το “cteno” σημαίνει “χτένα”, το “suchus” σημαίνει “κροκόδειλος” και το “tenuidens” σημαίνει “λεπτά δόντια”», λέει.

Η λεπτομερής μικροσκοπική εξέταση αποκάλυψε επίσης εξειδικευμένες, πυκνά διατεταγμένες ακμές στη δομή των δοντιών, στοιχείο που υποδηλώνει ιδιαίτερα ασυνήθιστες διατροφικές συνήθειες.

Δεν κυνηγούσε μεγάλα ψάρια

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο προϊστορικός κροκόδειλος πιθανότατα τρεφόταν με πολύ μικρά ψάρια, γαρίδες, σκουλήκια και άλλους μικροσκοπικούς υδρόβιους οργανισμούς. «Αν έπιανε ένα μεγάλο ψάρι και εκείνο άρχιζε να σπαρταρά, τα εύθραυστα δόντια του θα έσπαγαν», εξηγεί ο Ιμράχ, τονίζοντας ότι το ζώο πρέπει να κατανάλωνε αποκλειστικά μαλακή λεία.

Τα δόντια του παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομοιότητες με εκείνα των μεσοσαύρων, εξαφανισμένων υδρόβιων ερπετών, αλλά και ορισμένων πτεροσαύρων με μακρύ ρύγχος, όπως οι Gnathosaurus και Ctenochasma, που πιθανότατα τρέφονταν φιλτράροντας μικρούς οργανισμούς από το νερό. Οι ομοιότητες αυτές δείχνουν ότι διαφορετικές ομάδες προϊστορικών ζώων ανέπτυξαν ανεξάρτητα παρόμοιες προσαρμογές για την εξεύρεση τροφής.

Η ανακάλυψη διευρύνει τις γνώσεις για την ποικιλομορφία των προϊστορικών συγγενών των κροκοδείλων στη Γκοντβάνα, τη νότια υπερήπειρο, αποκαλύπτοντας ότι κατά την Ιουράσια περίοδο καταλάμβαναν περισσότερους οικολογικούς ρόλους από όσους θεωρούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.