Ο Μιχάλης Αεράκης Επί Σκηνής: «Με τον Θεό έχω απευθείας επικοινωνία. Δεν μεσολαβούν άγιοι»
Ανανεώθηκε:
Ο Μιχάλης Αεράκης Επί Σκηνής: «Με τον Θεό έχω απευθείας επικοινωνία. Δεν μεσολαβούν άγιοι»
«Όταν βρεθώ σε δύσκολες στιγμές, υψώνω το βλέμμα μου, βλέπω τη μορφή του Θεού και του λέω “ζορίζομαι, κάνε κάτι” και εκείνος μου κλείνει το μάτι και μου λέει “άντε προχώρα, εδώ είμαι εγώ”», λέει ο Μιχάλης Αεράκης, ο παπά-Μιχάλης του Σασμού, περιγράφοντας μια βαθιά προσωπική, βιωματική σχέση με την πίστη. Με αφορμή την συναυλία «100 χρόνια από τη γέννηση του Κώστα Μουντάκη» που θα πραγματοποιηθεί στο Θέατρο Παλλάς στις 25 Μαΐου 2026, το CNN Greece μίλησε με τον Μιχάλη Αεράκη, ο οποίος θα είναι ο αφηγητής της μεγάλης βραδιάς.
«Με τον Θεό έχω μια απευθείας επικοινωνία, δεν μεσολαβούν άγιοι». Ο Μιχάλης Αεράκης περιγράφει μια εσωτερική σχέση, λέγοντας πως όταν δυσκολεύεται «του λέω ζορίζομαι, κάνε κάτι, και εκείνος μου κλείνει το μάτι και μου λέει άντε προχώρα, εδώ είμαι εγώ».
Ο ίδιος περιγράφει μία συγκλονιστική ιστορία με τον θάνατο του Νίκο Ξυλούρη:
«Αχ Θεέ μου, είχα πάρει μετάθεση στα τελευταία μου ως φαντάρος, ήθελα ένα μήνα να απολυθώ και μου ήρθε μετάθεση από το Πολύκαστρο όπου ήμουνα σε μια μονάδα ανεπιθυμήτων, όλοι εμείς οι αριστεροί είμασταν ανεπιθύμητοι στο σύστημα τότε, και μου ήρθε μετάθεση στην Κόρινθο, το έκανε ο διάολος τώρα μετά από πέντε μέρες, με πήρε η συγχωρημένη μάνα μου και μου λέει πέθανε ο Νίκος ο ξάδερφος σου, πήγα στον διοικητή και του λέω κύριε διοικητά πρέπει να φύγω να πάω στην κηδεία πέθανε ένας συγγενής μου και μου είπε τώρα τέσσερις μέρες έχεις έρθει και θέλεις και άδεια, δεν γίνεται αυτό, λέω αν δεν μου δώσεις άδεια εγώ θα φύγω, θα λιποτακτήσω όπως το λέτε στη γλώσσα σας, και βάλτε με εκατό χρόνια μέσα, δεν με ενδιαφέρει, είδε την αποφασιστικότητά μου και μου λέει τι σχέση συγγενείας έχεις με τον άνθρωπο που πέθανε και εγώ του είπα: τον Νίκο Ξυλούρη τον έχεις ακούσει, ααα τον Νίκο Ξυλούρη μου λέει με ενθουσιασμό, ο διοικητής ήταν πολύ μεγάλος θαυμαστής, είχε όλους τους δίσκους του, μου λέει τι σου είναι ο Ξυλούρης, και του λέω ξάδερφός της μάνας μου, να φύγεις να φύγεις παιδί μου μου λέει, και έτσι πήγα και τον αποχαιρέτησα στο πρώτο νεκροταφείο με χιλιάδες κόσμο που είχε έρθει από όλη την Ελλάδα και φυσικά από το χωριό μας από τα Ανώγεια.»
Για τον ίδιο, η παράδοση δεν είναι αναφορά αλλά βιωμένη εμπειρία, καθώς όπως σημειώνει:
«Μου αρέσουν οι ρίζες μου, μου αρέσει η κρητική μουσική, μου αρέσουν τα πανηγύρια».
Αναφερόμενος στην Κρήτη, δίνει ένα προσωπικό στίγμα βαθιάς ταύτισης:
«Όταν ακούω τη λέξη Κρήτη, όπου και να βρίσκομαι, η συγκίνηση η εσωτερική είναι πολύ μεγάλη».
Την ίδια στιγμή, προσθέτει το βάρος που φέρει το νησί: «ευθύνη και δέος» όπως έλεγε και ο Νίκος Καζαντζάκης, εξηγώντας πως πρόκειται για έναν τόπο με ιστορία χιλιάδων χρόνων που τον διαπερνά συνολικά.
Ο Μιχάλης Αεράκης μιλά στο «Επί Σκηνής» για τον Κώστα Μουντάκη και τη σχέση του με την κρητική μουσική.
«Ο Κώστας Μουντάκης έχει φωλιάσει μέσα στη ψυχή μου, στο νου μου, στις μνήμες μου. Μικρός, σε γάμους, βεβαίως, τον πρόλαβα, τον θαύμαζα. Αργότερα, μεγαλώνοντας, τον παρακολουθούσα και σε άλλα κρητικά γλέντια ή κέντρα. Ο Κώστας Μουντάκης πραγματικά ήταν μια εμβληματική μορφή της κρητικής μουσικής. Ένα από τα πρώτα ακούσματα που έχω στα αυτιά μου, ακόμα, μικρός, στα Ανώγεια, επειδή είμαι από τα Ανώγεια, είναι ο ήχος της λύρας και η θεσπέσια φωνή, που είχε ο Κώστας Μουντάκης».
Για τον Νίκο Ξυλούρη, ο Αεράκης δεν στέκεται μόνο στο καλλιτεχνικό του μέγεθος αλλά στη συνολική του υπόσταση, λέγοντας πως:
«Ο Ξυλούρης είχε τρεις κατηγορίες: ο μέγας καλλιτέχνης, ο άνθρωπος και ο αγωνιστής». Θυμάται μάλιστα και τη συγκλονιστική στιγμή στο Πολυτεχνείο, όταν «τον είδαμε να μπαίνει και να τραγουδάμε όλοι μαζί τη “Ξαστεριά”».