Φραγκούλης - Καρασούλος στο Επί Σκηνής: «Είμαστε μια πατρίδα, μια άγκυρα ο ένας για τον άλλο»
Φραγκούλης - Καρασούλος στο Επί Σκηνής: «Είμαστε μια πατρίδα, μια άγκυρα ο ένας για τον άλλο»
«Αργήσαμε αλλά είμαστε στην ώρα μας», λέει ο Μάριος Φραγκούλης, περιγράφοντας τη στιγμή που τον φέρνει ξανά δημιουργικά δίπλα στον Παρασκευά Καρασούλο. Για τον ίδιο, ο στιχουργός είναι «η πατρίδα μου, το σπίτι μου», ενώ ο Παρασκευάς Καρασούλος παραδέχεται πως ο ερμηνευτής εξακολουθεί να αποτελεί για τον ίδιο «πηγή έμπνευσης», ακόμη και στις περιόδους που οι δρόμοι τους δεν συναντιούνταν. Με αφορμή τα δύο νέα τραγούδια τους, «Μια Καλημέρα» και «Χέρια Φτερά», που κυκλοφορούν από τη Μικρή Άρκτο, οι δύο δημιουργοί μιλούν στο CNN Greece για τη διαχρονική σχέση τους, τη μουσική, την ποίηση, τους νέους δημιουργούς και τις επιλογές που καθορίζουν μια ολόκληρη πορεία.
«Το καλό ελληνικό τραγούδι δεν θα χάσει ποτέ την αξία του. Δεν θα χάσει ποτέ τη βάση του. Θα υπάρχει πάντα, γιατί υπάρχουν οι καλοί δημιουργοί. Γιατί υπάρχει ένας Παρασκευάς Καρασούλος, γιατί υπάρχουν ερμηνευτές που δεν το βάζουν κάτω, που δεν συμφωνούν με το AI. Μπορεί να αξιοποιήσουν το AI, μπορεί να πουν ότι ίσως τους δώσει μια ενορχηστρωτική ιδέα. Πάνω σε αυτή την ιδέα, όμως, θα χτίσουν το δικό τους ενορχηστρωτικό όραμα, το δικό τους πιστεύω.» μας λέει ο Μάριος Φραγκούλης όταν τον ρωτάμε για την νέα γενιά και το Tik Tok, την τεχνητή νοημοσύνη στο τραγούδι και τον νέο τρόπο που ο κόσμος ακούει μουσική μέσα από το τηλέφωνο του.

O Μάριος Φραγκούλης και ο Παρασκευάς Καρασούλος μιλάνε στο CNN Greece.
Νίκος Ραζής/CNN Greece.Όταν ρωτήσαμε τον στιχουργό Παρασκευά Καρασούλο αν θα έγραφε ποτέ στίχους για έναν τράπερ εκείνος απάντησε αφοπλιστικά:
«Τα τελευταία χρόνια η trap και η rap έχουν αλλάξει τον μουσικό χάρτη και απευθύνονται κυρίως στους νέους. Αν ένας καλλιτέχνης αυτού του χώρου μού ζητούσε να του γράψω στίχους, θα το έκανα. Τα όριά μου είναι τα όρια του εαυτού μου, της αισθητικής μου και της τέχνης μου. Η φόρμα είναι πάντα μια πρόκληση. Ναι, θα το έκανα και, μάλιστα, θα το κάνουμε και στον δίσκο με τον Μάριο. Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Μην ξεχνάτε ότι η ραψωδία δηλαδή και η ‘’Οδύσσεια’’ ή η ‘’Ιλιάδα’’ θα μπορούσε να πει κανείς ότι αποτελούν την αρχαϊκή αναφορά και καταγωγή της rap.».

O Μάριος Φραγκούλης.
Νίκος Ραζής/CNN Greece.Ο Μάριος Φραγκούλης μας λέει όταν τον ρωτάμε αν το ελληνικό κοινό έχει αλλάξει και το πόσο μεγάλη σημασία έχει γι’ αυτόν η ύπαρξη του Παρασκευά στην τέχνη του:
«Πιστεύω ότι το κοινό δεν έχει αλλάξει. Εξακολουθεί να αναζητά τους κατάλληλους δημιουργούς, εκείνους που έχουν ακόμη να προσφέρουν αυτό που πραγματικά αγαπούν. Αισθάνομαι ότι είμαστε πλέον σε μια ώριμη στιγμή της καριέρας μας. Τουλάχιστον αναφέρομαι στη δική μου φάση, όπως αυτό που έλεγε ο Λόρκα: ‘’Αργήσαμε, αλλά είμαστε στην ώρα μας’’. Μετά από όλα αυτά που έχω κερδίσει στη ζωή μου και όσα έχω μάθει ζώντας και εμφανιζόμενος σε σκηνές σε όλο τον κόσμο – από την Ασία μέχρι την Ευρώπη και την Αμερική – αισθάνομαι ότι επιστρέφω σε αυτό που θεωρώ άγκυρά μου, το σπίτι μου, την πατρίδα μου. Ο Παρασκευάς ήταν πάντα η πατρίδα μου.»

O Παρασκευάς Καρασούλος.
Νίκος Ραζής/CNN Greece.Ο Παρασκευάς Καρασούλος συνεχίζει λέγοντας πως πλέον για τους νέους στο ελληνικό τραγούδι τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και ο ανταγωνισμός πολύε μεγάλος:
«Για τους νέους σήμερα, το σύστημα – αυτό που ονομάζουμε σύστημα – δημιουργεί κυρίως αντικίνητρα. Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο. Ολόκληρο το οικοσύστημα της μουσικής βιομηχανίας αλλάζει. Ζούμε πλέον στην ψηφιακή εποχή και οι συνθήκες για τους νέους δημιουργούς είναι απαιτητικές. Όμως η τέχνη είναι επιλογή ζωής. Δεν την επιλέγεις απλώς από ανάγκη, αλλά κυρίως από βαθιά επιθυμία. Όποιος, λοιπόν, αισθάνεται την ανάγκη να εκφραστεί μέσα από την τέχνη και να ζήσει με αυτήν, δεν έχει πραγματικά δίλημμα.»
Ο Παρασκευάς Καρασούλος και ο Μάριος Φραγκούλης θυμούνται μία δύσκολη στιγμή που είχαν όταν έπρεπε να αρνηθούν μία πολύ καλή οικονομική πρόταση:
«Θυμάμαι μια εποχή που ένας πολύ μεγάλος επιχειρηματίας της νύχτας είχε προσεγγίσει εμένα και τον Μάριο, καταθέτωντας μας μια πρόταση που συνοδευόταν από έναν πακτωλό χρημάτων, προκειμένου να εμφανιστεί ο Μάριος στο μεγαλύτερο νυχτερινό κέντρο της Αθήνας εκείνης της περιόδου. Ήταν παραμονή του Αγίου Σπυρίδωνα, το 2000. Το ποσό ήταν ασύλληπτο. Ήταν ένα νούμερο που εντυπωσίασε και εμένα που το άκουγα και, φυσικά, τον Μάριο που δεχόταν την πρόταση. Με κοίταξε στα μάτια και με ρώτησε: ‘’Τι λες να κάνουμε;’’. Του απάντησα: ‘’Νομίζω ότι πρέπει να πεις όχι, να βγεις στο μπαλκόνι σου και να κοιτάξεις το μέλλον’’. Μου είπε: ‘’Αυτό θα κάνω. Και ο Άγιος Σπυρίδωνας να μας βοηθήσει’’. Είναι μία από τις πολλές προτάσεις που του έχουν γίνει και το αναφέρω γιατί ήμουν αυτόπτης μάρτυρας.».
Και ο Μάριος Φραγκούλης προσθέτει πάνω σε αυτό:
«Εν τω μεταξύ, ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι σημαντικός για μένα, γιατί η θεία μου, η γυναίκα που ουσιαστικά με μεγάλωσε, λεγόταν Λούλα, δηλαδή Σπυριδούλα. Ήταν μια πολύ δύσκολη εποχή και εκείνη ήταν ένας άνθρωπος που πέρασε πολλές δυσκολίες. Την έχασα από καρκίνο του μαστού. Θυσίασε πάρα πολλά για μένα και, γι’ αυτό, δεν μπορούσα κι εγώ να θυσιάσω αυτό που αγαπούσα περισσότερο: την τέχνη μου, την αγάπη μου για τη μουσική και τον τρόπο που είχα επιλέξει να ζω.»