Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης Επί Σκηνής: «Ένας καλός ηθοποιός είναι κυρίως ακροατής»
Στέλιος Παπαγρηγορίου - CNN Greece
Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης Επί Σκηνής: «Ένας καλός ηθοποιός είναι κυρίως ακροατής»
«Νομίζω ότι πάντα έχω μια περιέργεια να μάθω, να δω, από μικρό παιδί το είχα αυτό, και να ακούσω. Για μένα ένας καλός ηθοποιός είναι κυρίως ακροατής.», λέει ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης στο Επί Σκηνής, με αφορμή τη συμμετοχή του στη μουσικοθεατρική παράσταση «Ο Αλέκος βγήκε απ’ τον παράδεισο», σε κείμενο και σκηνοθεσία του Δημήτρη Μαλισσόβα, που παρουσιάζεται στο Αίθριο του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Ο ηθοποιός υποδύεται τον Αλέκο Σακελλάριο, σε ένα μουσικοθεατρικό ταξίδι στη ζωή και το έργο του σπουδαίου δημιουργού, με τη Ματίνα Νικολάου να υποδύεται τις εμβληματικές γυναίκες που πέρασαν από τη ζωή του και μια ζωντανή πενταμελή ορχήστρα επί σκηνής.
«Νομίζω ότι πάντα έχω μια περιέργεια να μάθω, να δω, από μικρό παιδί το είχα αυτό, και να ακούσω. Για μένα ένας καλός ηθοποιός είναι κυρίως ακροατής. Πρέπει να είναι ένας καλός ακροατής. Να είναι παρών στη σκηνή, να ακούει τον συνάδελφο, να βρίσκεται στην όποια συνθήκη βρίσκεται και να συμμετέχει και όχι απλά επειδή θέλει να πει την ιστορία, αλλά να τη μεταφέρει και να ακούσει κάποιους άλλους τι έχουν να του πούνε.», σημειώνει μιλώντας για την ουσία της υποκριτικής.
Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης μιλάει στο Επί Σκηνής του CNN Greece.
Νίκος Ραζής/CNN GreeceΑνατρέχει και στα πρώτα, δύσκολα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας, όταν άφηνε βιογραφικά από πόρτα σε πόρτα και έκανε, όπως λέει χαρακτηριστικά:
«Πολύ γερό αγροτικό. Από βιογραφικά άλλο τίποτα. Γιατί εκείνη την εποχή δεν υπήρχε... Δεν υπήρχαν email, δεν υπήρχε διαδίκτυο. Είμαι η γενιά της εποχής των σπηλαίων ακόμα. Την έχω προλάβει αυτή την εποχή. Με χαρτιά, με βιογραφικά, παντού. Με ανθρώπους που μπορεί να τους συναντήσω κάπου.»
Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης μας διηγείται μία ωραία ιστορία με τον Ντίνο Ηλιόπουλο για να μας εξηγήσει γιατί καμιά φορά είναι κακό να παίζεις τον ίδιο ρόλο ξανά και ξανά:
«Είχα ακούσει μια πολύ ωραία ιστορία που διηγούνταν ο Ντίνος Ηλιόπουλος. Είχε μπει σε ένα ταξί και έλεγε τον συνάδελφό του ο ταξιτζής: ''Α, κύριε Ηλιόπουλε, σας λατρεύω! Είστε καταπληκτικός! Τι φοβερός! Τι απίθανος ηθοποιός! Σας έχω δει και στο θέατρο! Η γυναίκα μου κάθε χρόνο έρχεται στο θέατρο και σας βλέπει! Εγώ σας είχα δει, λέει, κάνα δυο φορές, αλλά μετά δεν ξανά ήρθα''. Λέει ο Ηλιόπουλος, ''Γιατί δεν ξανά ήρθατε''. ''Ε, γιατί κατάλαβα, λέει, ότι κάνατε το ίδιο και το ίδιο, οπότε δεν χρειάστηκε να ξανάρθω''. Και τα ’χασε ο Ηλιόπουλος. Συγκλονίστηκε εκείνη την ώρα αυτός ο τόσο μεγάλος ηθοποιός».
Μιλώντας για την πατρότητα, εξηγεί πως το σημαντικότερο που θέλει να μεταδώσει στον γιο του είναι:
«Νομίζω το πρώτο είναι να αγαπάει τον εαυτό του, τους συνανθρώπους του, να είναι ευγενικός, να πιστεύει μόνο στον εαυτό του, να προσπαθεί. Δεν έχει να χάσει τίποτα. Δεν έγινε και κάτι. Από τα πιο απλά πράγματα. Τώρα που τον βλέπω μικρό και ξέρεις, ένα παιδί λες ''Α, δεν μπορώ, δεν μπορώ να το κάνω αυτό''. Τα παρατάει εύκολα. Δεν έγινε τίποτα. Δεν έγινε και κάτι να χάσεις. Θα έρθει η ώρα που θα το καταφέρεις. Και όταν αυτό αρχίζει και μπαίνει στο μυαλό από αυτή την τρυφερή ηλικία, νομίζω ότι αυτό θα τον ακολουθήσει.''.
Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης μιλάει στο Επί Σκηνής του CNN Greece.
Νίκος Ραζής/CNN GreeceΚαι όταν η συζήτηση φτάνει στην κωμωδία και το δράμα, παραδέχεται ότι μεγαλώνοντας κατάλαβε «πόσο κόπο και πόσο δύσκολο είναι να κάνεις κωμωδία», ενώ μιλά για την ανάγκη του να αφήνει χώρο και για το χιούμορ μέσα στο δράμα και για τη συγκίνηση μέσα στην κωμωδία. «Μ’ αρέσει ακόμα και όταν παίζω να βάζω πολλά χρώματα και να μουτζουρώνω την υποκριτική παλέτα», λέει.
