Φως, έμπνευση και επιστροφή στην ουσία της τέχνης: Ευχές καλλιτεχνών για το 2026 μέσω του CNN Greece

Καθώς οι τελευταίες μέρες του 2025 μετράνε αντίστροφα, οι καλλιτέχνες στρέφουν το βλέμμα τους προς το 2026, αναζητώντας μια χρονιά γεμάτη δημιουργικότητα, ουσία και φως.

Οι δηλώσεις τους φανερώνουν μια κοινή επιθυμία: η τέχνη να επαναφέρει την έμπνευση, τη σύνδεση και τη θεραπευτική της δύναμη στη ζωή των ανθρώπων.

Ο Κώστας Μακεδόνας υποδέχεται τη νέα χρονιά με ευχές για «αυθεντικές εμπνεύσεις, πρωτότυπες συμπράξεις και συναισθηματικές εντάσεις», υπογραμμίζοντας πως μέσα από την τέχνη μπορούμε να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να «συμφιλιωθούμε με τα σκοτάδια μας».

Η τραγουδίστρια Βασιλική Μιχαλοπούλου εύχεται το 2026 να βρει όλους τους δημιουργούς «αφοσιωμένους στην τέχνη», με όμορφες μελωδίες και λόγια που θα αγγίζουν την ψυχή.

Αντίστοιχα, η Μαρία Κουτσουρλή βλέπει την τέχνη ως καταφύγιο και εύχεται να γίνει ξανά «το ασφαλές μέρος του κόσμου» – φως στις σκοτεινές στιγμές και μικρή αγκαλιά για όσους κουράστηκαν.

Η Νικολίτσα Ντρίζη προσθέτει ότι ευχόμαστε υγεία σωματική και πνευματική, αλλά και τόλμη να αφήνουμε τη φαντασία μας ελεύθερη να καλπάζει, να ταξιδεύουμε νοητά και πραγματικά και να πράττουμε με θάρρος, κάτι που επιδιώκει και μέσω του μονολόγου «Πες της» του Χρήστου Οικονόμου στο Θέατρο 104.

Η Μαρία Μπαλούτσου περιγράφει τη μάχη της τέχνης μέσα σε μια κοινωνία που την αγνοεί:

«Ρομαντικοί και Δον Κιχώτηδες σε πείσμα της τεχνητής νοημοσύνης», γράφει, και καλεί σε φαντασία, συλλογικότητα και ανοικτά μάτια στην ομορφιά που μας περιβάλλει. Η ίδια εμφανίζεται αυτήν την περίοδο σε Nomsferatu στο Θέατρο 104 και ετοιμάζει το θεατρικό αφιέρωμα στους Monty Pythons Η μπαλάντα ενός ευαίσθητου δήμιου στο Olvio.

Ο Κωνσταντίνος Αβράμης εύχεται λιγότερες αλλά πιο ουσιαστικές παραγωγές, καλύτερες συνθήκες εργασίας για τους ανθρώπους της τέχνης και κοινό που αναζητά παραστάσεις που να το αγγίζουν πραγματικά. Η τρέχουσα παράσταση «αγωνία ιερή | upward panic» στο ΕΛΕΡ αποτελεί παράδειγμα αυτής της αναζήτησης.

Ανάμεσά τους, η ηθοποιός Χριστίνα Δενδρινού συνοψίζει εύγλωττα το πνεύμα της νέας χρονιάς, λέγοντας:

«Μαγεία και ταξίδια για την Τέχνη, προσγείωση, επαγγελματισμός και ασφάλεια για το επάγγελμα.»

Η Χριστίνα Δενδρινού έχει τη χαρά να παίζει στο Nomsferatu της Μ Productions στο θέατρο 104.

Η Εύα Οικονόμου Βαμβακά κλείνει τις ευχές με μια προσδοκία για επαναφορά των ισορροπιών και των βασικών αξιών:

«Επιστροφή στη βασική παλέτα – στο κίτρινο του ήλιου, στο μπλε των καθαρών βλεμμάτων και στο κόκκινο της ζωής. Απλότητα, Αλληλεγγύη, Αλληλοσεβασμός και Απέραντη Αγάπη».

Μέσα από όλες αυτές τις φωνές, μια κοινή γραμμή φαίνεται να ενώνει τους καλλιτέχνες: η τέχνη δεν είναι μόνο ψυχαγωγία.

Είναι φως, θεραπεία, γέφυρα επικοινωνίας και μέσο για να ονειρευόμαστε και να δημιουργούμε έναν καλύτερο κόσμο.

Το 2026, όπως εύχονται, ας γίνει η χρονιά όπου η τέχνη θα ξαναβρεί τη θέση που της αξίζει στη ζωή μας.