Όταν ο Χάντερ Σ. Τόμσον έφτασε μια ανάσα από το να «σκοτώσει» τον Μπιλ Μάρεϊ

Ο ηθοποιός είχε αναλάβει να ενσαρκώσει τον Thompson στην ταινία Where the Buffalo Roam (1980), μια αυτοβιογραφική κινηματογραφική απόπειρα αποτύπωσης της ανόδου – ή της παρακμής – του πατέρα της gonzo δημοσιογραφίας. Για να προσεγγίσει τον ρόλο, ο Murray έκανε αυτό που θεωρούσε αυτονόητο: πέρασε χρόνο με τον ίδιο τον άνθρωπο που θα υποδυόταν.

• Διαβάστε επίσης: O Αμερικανός συγγραφέας που είχε σαν παράδοση να καίει Χριστουγεννιάτικα δέντρα

Ένας «σύμβουλος» με όπλα και εκρήξεις

Ο Thompson, παρότι αρχικά είχε παραχωρήσει τα δικαιώματα χωρίς ιδιαίτερες ενστάσεις, άλλαξε στάση όσο πλησίαζαν τα γυρίσματα. Δήλωνε ανοιχτά ότι θεωρούσε το σενάριο κακό και πρόχειρο, όμως ταυτόχρονα εμφανιζόταν συνεχώς στο πλατό, αυτοανακηρυγμένος «εκτελεστικός σύμβουλος». Η συμβολή του περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, πυροβολισμούς με πολυβόλα στον αέρα και μια γενικότερη αίσθηση διαρκούς απειλής.

Για τον Murray, ωστόσο, αυτή η συμβίωση ήταν ένα είδος μεθόδου. Ήθελε να καταλάβει τον Thompson όχι ως χαρακτήρα, αλλά ως τρόπο ύπαρξης. Και αυτό αποδείχθηκε εξαιρετικά επικίνδυνο.

Το «αστείο» που πήγε στραβά

Σε μια βραδιά στο σπίτι του Thompson στο Άσπεν του Κολοράντο, ύστερα από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και έναν καβγά για το ποιος ήταν πιο τολμηρός, η κατάσταση ξέφυγε. Σύμφωνα με μαρτυρία του Doug Hill, συνεργάτη του Saturday Night Live, ο Thompson έδεσε τον Murray σε μια καρέκλα και τον πέταξε στην πισίνα.

Ο Murray ήταν βέβαιος ότι θα κατάφερνε να λυθεί εύκολα κάτω από το νερό. Δεν είχε εμπειρία σε τέτοια «κόλπα», αλλά πίστευε ότι η τύχη του αρχάριου θα τον έσωζε. Ο Thompson συμφώνησε. Το πρόβλημα; Αντί για σκοινί, χρησιμοποίησαν κολλητική ταινία.

Ό,τι ακολούθησε δεν είχε τίποτα το αστείο. Ο Murray πάλευε δεμένος στον πάτο της πισίνας, ενώ ο Thompson, είτε αδιάφορος είτε υπερβολικά μεθυσμένος για να αντιληφθεί τον κίνδυνο, συνέχιζε να πίνει. Για αρκετή ώρα, δεν έκανε τίποτα.

Τελικά, κάτι τον κινητοποίησε. Βούτηξε στην πισίνα και έβγαλε τον Murray στην επιφάνεια — μαζί με την καρέκλα, την ταινία και, πιθανότατα, την τελευταία του υπομονή. Ο ηθοποιός είχε φτάσει επικίνδυνα κοντά στον πνιγμό.

Παράδοξη συνέχεια

Το πιο αλλόκοτο είναι ότι το περιστατικό δεν λειτούργησε ως αφύπνιση. Όταν ο Murray επέστρεψε στο Saturday Night Live μετά τα γυρίσματα, είχε υιοθετήσει πλήρως τη συμπεριφορά του Thompson: κάπνιζε με μακριά πίπα-επιστόμιο και κυκλοφορούσε σαν ζωντανή απομίμηση του συγγραφέα. Ήταν σαν να είχε παγιδευτεί στον ρόλο, παρά το γεγονός ότι ο άνθρωπος που μιμούνταν είχε παραλίγο να τον σκοτώσει.

Και η τελική ειρωνεία

Αν κάποιος περίμενε ότι ο Thompson θα εκτιμούσε την προσπάθεια, έκανε λάθος. Χαρακτήρισε την ταινία «φρικτό συνονθύλευμα σκουπιδιών», αν και παραδέχτηκε ότι ο Murray έκανε καλή δουλειά. Κατά τη γνώμη του, όμως, τίποτα δεν μπορούσε να σώσει ένα κακό σενάριο.

Ίσως, τελικά, αυτή να είναι η πιο χαρακτηριστική ιστορία για τον Hunter S. Thompson: ένα μείγμα μεγαλομανίας, παραλογισμού, επικίνδυνου χιούμορ και πλήρους αδιαφορίας για τις συνέπειες. Και για τον Bill Murray, μια υπενθύμιση ότι το method acting μπορεί, κυριολεκτικά, να σε σκοτώσει.