Το «περίεργο» σύμπαν του Ντέιβιντ Λιντς αναδεικνύεται σε μνημειώδη έκθεση στο Βερολίνο

Ο Ντέιβιντ Λιντς, γνωστός για τις αλησμόνητες εικόνες του στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, ξεκίνησε ως ζωγράφος και δεν έπαψε ποτέ να καλλιεργεί την εικαστική του φλέβα. Στα 14 του είχε το δικό του στούντιο, ενώ στα 18 σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή του Μουσείου Καλών Τεχνών της Βοστώνης. Η εμπειρία εκεί τον απογοήτευσε λόγω της υπερβολικής κομφορμιστικής προσέγγισης των συμφοιτητών του, και τελικά την εγκατέλειψε.

PHOTO 1 / 4

Photo 1/4

Photo 2/4

Photo 3/4

Photo 4/4

Στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πενσιλβανίας βρήκε έμπνευση στο βιομηχανικό τοπίο της Φιλαδέλφειας, όπου έκανε και τα πρώτα του βήματα στον κινηματογράφο μέσω σύντομων animations. Για τον Λιντς, ζωγραφική και κινηματογράφος ήταν κομμάτια του ίδιου συνόλου, προερχόμενα από έναν «ωκεανό καθαρής, ζωντανής συνείδησης».

Η φαντασία του Λιντς ήταν πάντοτε ενεργή, ακόμη και στις πιο καθημερινές στιγμές. Η παραγωγός του Τζινεβίβ Ντέι εξηγεί ότι όλα τα μέσα – φωτογραφία, γλυπτική, κινηματογράφος – σχετίζονταν με αυτήν τη δημιουργική πρακτική. Στην έκθεση του Βερολίνου (29 Ιανουαρίου – 29 Μαρτίου 2026) παρουσιάζονται φωτογραφίες ερειπωμένων εργοστασίων που τράβηξε στην πόλη, τρία λειτουργικά φωτιστικά δαπέδου και γλυπτά από ξύλο, ατσάλι, ρητίνη, πλεξιγκλάς και γύψο.

Η πρώτη έκθεση της Pace Gallery στο Βερολίνο θα προετοιμάσει το έδαφος για τη μεγαλύτερη αναδρομική που θα παρουσιαστεί στο Λος Άντζελες φθινόπωρο (13 Σεπτεμβρίου – 7 Νοεμβρίου 2026). Η έκθεση αυτή, που σηματοδοτεί τα ογδόντα χρόνια από τη γέννηση του Λιντς, αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της δημιουργικής του πορείας και τη διαρκή επιρροή του στην τέχνη.

Ο Λιντς αποδίδει την οπτική του φαντασία στη μητέρα του, ενώ πρώιμοι μέντορες, όπως ο πατέρας φίλου του από το λύκειο και η ηθοποιός Ιζαμπέλα Ροσελίνι, τον βοήθησαν να εισέλθει στον κόσμο της αγοράς της τέχνης. Η έκθεση στον Castelli το 1989 κατοχύρωσε την εικαστική του αξιοπιστία, με τα έργα του να εκτίθενται έκτοτε σε όλο τον κόσμο, από το Fondation Cartier στο Παρίσι το 2007 έως το Μουσείο Bonnefanten στο Μάαστριχτ το 2018 με πάνω από 500 έργα.

Η παραγωγός Σαμπρίνα Σάδερλαντ θυμάται τον Λιντς να χαζεύει και να ονειροπολεί, αλλά με έντονη συγκέντρωση. Δούλευε ασταμάτητα, είτε ζωγραφίζοντας είτε κατασκευάζοντας, φροντίζοντας κάθε λεπτομέρεια στη ζωή και την τέχνη του. Όταν μιλούσε, ένιωθες σαν να ήσουν ο μόνος άνθρωπος στο δωμάτιο, συμμετέχοντας ενεργά στη δημιουργική διαδικασία ενός από τους πιο μυθικούς δημιουργούς του 20ού και 21ου αιώνα.