Το μυθιστόρημα που προτείνουν περισσότερο οι μεγάλοι συγγραφείς

Σύμφωνα με έρευνα της Emily Temple για το Literary Hub, που ανέλυσε 68 λίστες αγαπημένων βιβλίων από αναγνωρισμένους δημιουργούς, η «Μαντάμ Μποβαρύ» ήταν το έργο με τις περισσότερες αναφορές: εννέα συνολικά. Ανάμεσα σε όσους την επέλεξαν βρίσκονται οι Mary Gaitskill, Bret Easton Ellis, Helen Fielding, Philip Roth και John Irving.

Το μυθιστόρημα αφηγείται τη ζωή της Έμμα Μποβαρύ, μιας νεαρής γυναίκας που, έχοντας τραφεί με ρομαντικά αναγνώσματα, ονειρεύεται έναν παθιασμένο και συναρπαστικό γάμο. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι ο γάμος της με τον καλοπροαίρετο αλλά πληκτικό γιατρό Σαρλ. Η απογοήτευση την οδηγεί σε εξωσυζυγικές σχέσεις και σπατάλες, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ξεφύγει από τη μεσοαστική της ασφυξία.

Ο Φλωμπέρ, με εμμονή στη λεπτομέρεια και στη γλωσσική ακρίβεια, διαμόρφωσε ένα έργο-σταθμό του 19ου αιώνα. Η έμφαση στον ρεαλισμό και στην ψυχολογική ανάλυση των χαρακτήρων κατέστησε το βιβλίο πρότυπο για τη μετέπειτα μυθοπλασία. Όταν δημοσιεύτηκε σε συνέχειες το 1856 στη «Revue de Paris», προκάλεσε σκάνδαλο· ο συγγραφέας κατηγορήθηκε για προσβολή της δημόσιας αιδούς και της θρησκείας και οδηγήθηκε σε δίκη το 1857. Αθωώθηκε, και η έκδοση σε δύο τόμους γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία.

Η επιρροή του έργου υπήρξε διαχρονική. Ο Μαρσέλ Προυστ μίλησε για τη «γραμματική καθαρότητα» του Φλωμπέρ, ενώ ο Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ σημείωσε πως «στιλιστικά, είναι πεζογραφία που κάνει ό,τι υποτίθεται πως κάνει η ποίηση». Ο Χένρι Τζέιμς έγραψε το 1914 ότι το βιβλίο διαθέτει μια τελειότητα που «στέκει σχεδόν μόνη της».

Σε λίστες «αγαπημένων» συγκαταλέγονται επίσης έργα όπως το «Middlemarch» της George Eliot, ο «Οδυσσέας» του Τζέιμς Τζόις, καθώς και τα «Άννα Καρένινα» και «Πόλεμος και Ειρήνη» του Λέων Τολστόι. Ωστόσο, η «Μαντάμ Μποβαρύ» παραμένει η πιο συχνά προτεινόμενη.

Από σκάνδαλο σε κλασικό, το έργο του Φλωμπέρ ξεπέρασε τα ηθικά όρια της εποχής του και διαμόρφωσε το έδαφος για τον μοντερνισμό. Σχεδόν 170 χρόνια μετά, συνεχίζει να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για συγγραφείς που αναζητούν την τελειότητα στη φόρμα και την αλήθεια στο συναίσθημα.