Προσομοίωση επιβεβαιώνει ότι είναι ασφαλές να ρίξουμε πυρηνικά σε απειλητικό για τη Γη αστεροειδή

Ερευνητές ανακάλυψαν πρόσφατα ότι οι αστεροειδείς αντέχουν σε πολύ μεγαλύτερες καταπονήσεις από ό,τι θεωρούνταν έως τώρα, αναφέρει το Science Alert. Παραδόξως, όταν δέχονται έντονο πλήγμα, τα υλικά τους μπορεί να ενισχύονται αντί να αποδυναμώνονται.

Αν και αυτό αρχικά μοιάζει αποθαρρυντικό, στην πραγματικότητα βελτιώνει τα σενάρια πλανητικής άμυνας: ένας αστεροειδής που πλήττεται από πυρηνική έκρηξη ενδέχεται να παραμείνει ενιαίος, αντί να διαλυθεί σε πολλά θραύσματα που θα έπεφταν ανεξέλεγκτα προς τη Γη.

Μελέτη στην οποία συμμετείχαν φυσικοί από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σε συνεργασία με την εταιρεία Outer Solar System Company (OuSoCo), εξέτασε πώς αντιδρά ένα σιδηρούχο διαστημικό σώμα σε διαφορετικά επίπεδα καταπόνησης. Οι αναλύσεις στόχευαν στην παρατήρηση των μεταβολών στη μικροδομή του υλικού υπό ακτινοβόληση και στην επιβεβαίωση ότι η αντοχή του μπορεί να αυξηθεί έως και 2,5 φορές σε ακραίες συνθήκες.

Η πρόσκρουση με διαστημόπλοιο

Μία από τις ήδη δοκιμασμένες μεθόδους εκτροπής αστεροειδών είναι η κινητική πρόσκρουση, όπως αυτή που επιδείχθηκε στην αποστολή DART της NASA το 2022. Σε αυτήν την προσέγγιση, ένα διαστημόπλοιο συγκρούεται με τον αστεροειδή σε πολύ υψηλή ταχύτητα και μεταβάλλει την τροχιά του. Παρότι η ιδέα είναι απλή, η εφαρμογή της ενέχει σημαντικές αβεβαιότητες: μια πρόσκρουση σε λάθος σημείο μπορεί απλώς να καθυστερήσει την απειλή, ενώ η αντίδραση του υλικού ενδέχεται να οδηγήσει σε απρόβλεπτες μεταβολές της κίνησης ή ακόμη και σε θραύση.

Για να επιλεγεί η κατάλληλη στρατηγική – εκτροπή με πρόσκρουση διαστημοπλοίου ή με πυρηνικά όπλα – οι επιστήμονες πρέπει να κατανοήσουν σε βάθος τη μηχανική συμπεριφορά των υλικών των αστεροειδών. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα παραμένουν περιορισμένα, ιδιαίτερα ως προς το πώς αντιδρούν τα υλικά σε πραγματικό χρόνο υπό ακραίες πιέσεις.

Πώς αντιδρά ένας μετεωρίτης

Στο πλαίσιο της νέας μελέτης, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τον επιταχυντή Super Proton Synchrotron στο CERN, στη μονάδα HiRadMat, για να ακτινοβολήσουν δείγμα από έναν σιδηρομετεωρίτη της ομάδας Campo del Cielo (ονομάστηκαν έτσι από την περιοχή της Αργεντινής όπου βρέθηκαν). Με παλμούς πρωτονίων υψηλής ενέργειας, κατέγραψαν πώς το υλικό μαλάκωσε, παραμορφώθηκε και στη συνέχεια ενισχύθηκε εκ νέου. Παρουσίασε επίσης ιδιότητες απόσβεσης που εξαρτώνται από τον ρυθμό καταπόνησης: όσο ισχυρότερο το πλήγμα, τόσο αποτελεσματικότερη η διάχυση της ενέργειας.

• Διαβάστε ακόμη:
  Τι θα μπορούσε να κάνει η ανθρωπότητα αν ένας αστεροειδής κατευθυνόταν προς τη Γη

Τα ευρήματα εξηγούν γιατί προηγούμενα πειράματα έδιναν διαφορετικές εκτιμήσεις για την αντοχή των αστεροειδών και δείχνουν ότι οι μηχανικές ιδιότητές τους εξελίσσονται δυναμικά. Μελλοντικές έρευνες θα εξετάσουν και άλλους τύπους αστεροειδών, καθώς η ετερογένεια των υλικών τους μπορεί να επηρεάζει σημαντικά την ικανότητα απορρόφησης ενέργειας.

Πώς θα γινόταν η πυρηνική έκρηξη

Παρότι το ενδεχόμενο πυρηνικής εκτροπής παραμένει θεωρητικό, οι επιστήμονες τονίζουν ότι η ανθρωπότητα πρέπει να είναι σε θέση να το υλοποιήσει με υψηλό βαθμό βεβαιότητας, χωρίς τη δυνατότητα δοκιμής σε πραγματικές συνθήκες. Σε ένα τέτοιο σενάριο, δεν θα απαιτούνταν γεώτρηση στον αστεροειδή: προτείνεται η έκρηξη πυρηνικού μηχανισμού σε μικρή απόσταση από την επιφάνειά του, ώστε να εξαχνωθεί μέρος του υλικού και να μεταβληθεί η τροχιά του.