Νέα ανακάλυψη: Αρχαίο γιγαντιαίο χταπόδι καταβρόχθιζε δεινοσαύρους πριν από 100 εκατ. χρόνια

Ενώ η ύπαρξη του μυθικού ζώου για τους θαλασσοπόρους δεν έχει ακόμη αποδειχθεί, έρευνα αποκαλύπτει ότι χταπόδια που έμοιαζαν με κράκεν περιπλανιόντουσαν στον ωκεανό πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια και ήταν τόσο μεγάλα που έτρωγαν μέχρι και δεινόσαυρους.

Τι γνωρίζουμε για τα κράκεν

Τα πλάσματα αυτά, τα οποία εκτιμάται ότι έζησαν κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο, περίπου 100-72 εκατομμύρια χρόνια πριν, ενδέχεται να ξεπερνούσαν σε μήκος τα 19 μέτρα, έχοντας τέσσερις φορές το μέγεθος ενός μεγάλου λευκού καρχαρία.

Για δεκαετίες, οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι προϊστορικοί ωκεανοί κυριαρχούνταν εξ ολοκλήρου από μεγάλα σπονδυλωτά πλάσματα, με τα ασπόνδυλα να χρησιμεύουν ως θηράματα, ωστόσο σύμφωνα με τα πορίσματα της έρευνας, τα γιγάντια αυτά πλάσματα δεν παραμόνευαν απλώς στο σκοτάδι.

«Ενεργά σαρκοφάγα πλάσματα»

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Χοκάιντο ανέλυσαν απολιθωμένα οστά γνάθου από δύο είδη αρχαίων χταποδιών, διαπιστώνοντας ότι αυτά τα μαλακά πλάσματα ήταν πολύ ικανοί «κυνηγοί».

Μελετώντας τη φθορά των οστών - η οποία ήταν παρόμοια με τη ζημιά που παρατηρείται στα σύγχρονα κεφαλόποδα που συνθλίβουν κελύφη - οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα ζώα αυτά ήταν «ενεργά σαρκοφάγα πλάσματα καθώς συχνά συνέθλιβαν σκληρά κελύφη και οστά».

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science, εντόπισε δύο είδη αρχαίων χταποδιών, το Nanaimoteuthis jeletzkyi και το Nanaimoteuthis haggarti, τα οποία φαίνεται να ήταν κορυφαία αρπακτικά. Στα μεγαλύτερα δείγματα, οι σιαγόνες ήταν έντονα φθαρμένες και αμβλυμμένες, υποδεικνύοντας επαναλαμβανόμενη χρήση τους εναντίον σκληρών και σκελετικών θηραμάτων.

Χρησιμοποιώντας αξονικές τομογραφίες με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, η ομάδα ανακάλυψε επιπλέον απολιθωμένα σαγόνια ενσωματωμένα μέσα σε βραχώδεις σχηματισμούς, επιτρέποντάς τους να ανακατασκευάσουν τη δομή και το μέγεθος των ζώων με πρωτοφανή ακρίβεια.

Οι μετρήσεις των σιαγόνων υποδηλώνουν ότι το N. haggarti ειδικότερα έφτασε σε εξαιρετικά μεγάλα μεγέθη, με εκτιμώμενο συνολικό μήκος σώματος μεταξύ 7-9 μέτρων, καθιστώντας το ως το μεγαλύτερο ασπόνδυλο που έχει εντοπιστεί ποτέ στις θάλασσες.

«Ικανοί κυνηγοί»

Σε αντίθεση με πολλά άλλα ασπόνδυλα, τα αρχαία χταπόδια εγκατέλειψαν από πολύ νωρίς τα προστατευτικά κελύφή τους. Αντ' αυτού ωστόσο ανέπτυξαν μαλακά σώματα, υψηλή κινητικότητα, οξεία όραση και υψηλή νοημοσύνη. Αυτά τα χαρακτηριστικά τους επέτρεψαν να γίνουν ενεργοί κυνηγοί ικανοί να αντιμετωπίζουν μεγάλα θηράματα.

Τα μοτίβα φθοράς στα απολιθώματα υποδεικνύουν ότι αυτά τα ζώα πιθανότατα χρησιμοποιούσαν ισχυρά ράμφη για να συνθλίβουν και να διαλύουν την τροφή τους, ενώ τα μακριά, εύκαμπτα χέρια τους τα βοηθούσαν να αρπάζουν και να παγιδεύουν τα θύματά τους - συμπεριφορά που σχετίζεται με την προηγμένη γνωστική λειτουργία στα σύγχρονα χταπόδια.