8.500 βήματα αρκούν για να εμποδίσουν το χαμένο βάρος να επιστρέψει μετά από δίαιτα

Πολλά προγράμματα απώλειας βάρους ενθαρρύνουν τους συμμετέχοντες να περπατούν περισσότερο καθημερινά. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ερευνητές, μέχρι σήμερα τα διαθέσιμα στοιχεία δεν ήταν επαρκή για να δείξουν αν η αύξηση των ημερήσιων βημάτων βοηθά πραγματικά στην απώλεια βάρους κατά τη διάρκεια μιας δίαιτας. Ακόμη λιγότερο σαφές ήταν αν το περπάτημα μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση της απώλειας βάρους σε βάθος χρόνου και ποιος αριθμός βημάτων θα μπορούσε να θεωρηθεί πιο αποτελεσματικός, αναφέρει το Science Daily.

«Η σημαντικότερη –και μεγαλύτερη– πρόκληση στη θεραπεία της παχυσαρκίας είναι η αποτροπή της επαναπρόσληψης βάρους», εξηγεί ο καθηγητής Μαρβάν Ελ Γκοχ, από το Τμήμα Βιοϊατρικών, Μεταβολικών και Νευρωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Μόντενα και της Ρέτζιο Εμίλια, στην Ιταλία.

«Περίπου το 80% των υπέρβαρων ή παχύσαρκων ατόμων που αρχικά χάνουν βάρος τείνουν να το επανακτήσουν εν μέρει ή πλήρως εντός τριών έως πέντε ετών. Ο προσδιορισμός μιας στρατηγικής που θα έλυνε αυτό το πρόβλημα και θα βοηθούσε τα άτομα να διατηρήσουν το νέο τους βάρος θα είχε τεράστια κλινική αξία», σημειώνει.

Για να διερευνήσουν το ζήτημα, ο Ελ Γκοχ και συνάδελφοί του από την Ιταλία και τον Λίβανο πραγματοποίησαν συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση προηγούμενων μελετών σχετικά με το περπάτημα και τη διαχείριση του βάρους. Οι ερευνητές εξέτασαν 18 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, από τις οποίες 14, με συνολικά 3.758 ενήλικες, συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Οι συμμετέχοντες είχαν μέση ηλικία 53 ετών και μέσο δείκτη μάζας σώματος 31 kg/m², ενώ οι μελέτες προέρχονταν από χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, οι ΗΠΑ, η Αυστραλία και η Ιαπωνία. Η εργασία τους δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση International Journal of Environmental Research and Public Health.

Το περπάτημα και η διατήρηση της απώλειας βάρους

Οι δοκιμές συνέκριναν 1.987 άτομα που συμμετείχαν σε προγράμματα τροποποίησης τρόπου ζωής με 1.771 άτομα σε ομάδες ελέγχου, τα οποία είτε έκαναν δίαιτα χωρίς πρόσθετη υποστήριξη είτε δεν λάμβαναν καμία παρέμβαση. Τα προγράμματα τροποποίησης τρόπου ζωής συνδύαζαν διατροφική καθοδήγηση με συστάσεις για περισσότερο περπάτημα και καταγραφή των καθημερινών βημάτων. Περιλάμβαναν μια αρχική φάση απώλειας βάρους και στη συνέχεια μια φάση συντήρησης.

Στην αρχή των μελετών, τα επίπεδα δραστηριότητας ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες: 7.280 βήματα την ημέρα στην ομάδα παρέμβασης και 7.180 στην ομάδα ελέγχου. Η ομάδα ελέγχου δεν αύξησε σημαντικά το περπάτημα και δεν παρουσίασε απώλεια βάρους. Αντίθετα, όσοι συμμετείχαν στα προγράμματα τροποποίησης τρόπου ζωής έφτασαν κατά μέσο όρο τα 8.454 βήματα την ημέρα στο τέλος της φάσης απώλειας βάρους, χάνοντας περίπου 4,39% του σωματικού τους βάρους, δηλαδή σχεδόν 4 κιλά.

Στη φάση συντήρησης, οι συμμετέχοντες διατήρησαν σε μεγάλο βαθμό την αυξημένη δραστηριότητα, με μέσο όρο 8.241 βήματα ημερησίως, και κράτησαν μακριά το μεγαλύτερο μέρος των κιλών που είχαν χάσει. Η μακροπρόθεσμη απώλεια βάρους έφτανε κατά μέσο όρο το 3,28%, περίπου 3 κιλά.

Η ανάλυση έδειξε σαφή σχέση ανάμεσα στα περισσότερα ημερήσια βήματα και στη μικρότερη επαναπρόσληψη βάρους. Το περπάτημα, πάντως, δεν φάνηκε να συνδέεται με μεγαλύτερη αρχική απώλεια κιλών, πιθανώς επειδή στη βραχυπρόθεσμη απώλεια βάρους η μείωση των θερμίδων παίζει ισχυρότερο ρόλο.

Σύμφωνα με τον Ελ Γκοχ, οι συμμετέχοντες σε προγράμματα απώλειας βάρους θα πρέπει να ενθαρρύνονται να αυξάνουν τα βήματά τους περίπου στα 8.500 την ημέρα και να διατηρούν αυτό το επίπεδο δραστηριότητας και στη φάση συντήρησης, ως μια απλή και οικονομική στρατηγική για την αποτροπή της επαναπρόσληψης βάρους.