Πόσα ανθρώπινα σκουπίδια υπάρχουν στη Σελήνη; 187 τόνοι, υπολογίζουν οι ειδικοί
Από το 1959, όταν το σοβιετικό διαστημικό σκάφος Luna 2 συνετρίβη στην επιφάνεια της Σελήνης και έγινε το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που έφτασε εκεί, η ανθρωπότητα έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 140 αποστολές με προορισμό τον φυσικό δορυφόρο της Γης.
Οι αποστολές αυτές μετέφεραν εκεί 12 αστροναύτες και επτά σεληνιακά οχήματα, αφήνοντας πίσω τους περίπου 187 τόνους εγκαταλελειμμένου εξοπλισμού και άλλων υλικών, αναφέρει το Popular Science. Πρόκειται για βάρος συγκρίσιμο με εκείνο ενός επιβατικού Boeing 747.
Ωστόσο, δεν είναι όλα αυτά τα σκουπίδια άχρηστα. Ορισμένα θα μπορούσαν να αποδειχθούν πολύτιμα για τις μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης, ακόμη και για τη δημιουργία μόνιμων ανθρώπινων εγκαταστάσεων στη Σελήνη.
Τι έχουμε αφήσει στη Σελήνη
Σημαντικό μέρος των εγκαταλελειμμένων υλικών αποτελείται από εξοπλισμό προσελήνωσης προηγούμενων αποστολών, εξηγεί ο Έινταν Κάουλι, επιστημονικός υπεύθυνος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).
Στις αποστολές Apollo της NASA χρησιμοποιούνταν σεληνάκατοι που δεν μπορούσαν να επαναχρησιμοποιηθούν. Μετά την προσελήνωση, το ανώτερο τμήμα τους απογειωνόταν για να συναντήσει το όχημα που περίμενε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, ώστε οι αστροναύτες να επιστρέψουν στη Γη. Η βάση της σεληνακάτου παρέμενε στο έδαφος.
Το κινεζικό ρόβερ Yutu
Chinese Academy of SciencesΣτα αντικείμενα που έχουν εγκαταλειφθεί περιλαμβάνονται επίσης ρομποτικά και επανδρωμένα οχήματα εξερεύνησης. Ανάμεσά τους βρίσκεται το κινεζικό Yutu, το οποίο μετέδιδε πληροφορίες στη Γη επί 31 μήνες, αλλά και οχήματα που καταστράφηκαν κατά την απόπειρα προσελήνωσης, όπως το Rashid των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Στον κατάλογο προστίθενται επιστημονικά όργανα, εργαλειοθήκες και μη επανδρωμένα σκάφη που προσέκρουσαν σκόπιμα στην επιφάνεια της Σελήνης. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένους επιστημονικούς σκοπούς, όπως η λήψη εικόνων από μικρή απόσταση ή η εκτόξευση σκόνης και πετρωμάτων ώστε να αναλυθεί η σύστασή τους.
Οι δύσκολες συνθήκες στο φεγγάρι
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι τα εγκαταλελειμμένα αντικείμενα παραμένουν αναλλοίωτα στο άγονο σεληνιακό τοπίο. Στην πραγματικότητα, όμως, οι συνθήκες είναι εξαιρετικά αντίξοες.
Όπως εξηγεί ο Κάουλι, η επιφάνεια της Σελήνης βομβαρδίζεται διαρκώς από μικρομετεωρίτες. Παράλληλα, η έντονη ακτινοβολία, η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία και οι μεγάλες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας προκαλούν σταδιακή φθορά στα αντικείμενα.
Ο αστροναύτης Μπαζ Όλντριν με την αμερικανική σημαία που τοποθετήθηκε στη Σελήνη στις 20 Ιουλίου 1969
Neil A. Armstrong/NASA via APΧαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αμερικανική σημαία που τοποθέτησαν στη Σελήνη ο Νιλ Άρμστρονγκ και ο Μπαζ Όλντριν το 1969. Εκτιμάται ότι η παρατεταμένη έκθεσή της στον Ήλιο έχει αποχρωματίσει σχεδόν ολοκληρωτικά το ύφασμά της.
Πολύτιμες πληροφορίες
Ακόμη και τα φθαρμένα αντικείμενα θα μπορούσαν να προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες στους επιστήμονες. Η εξέταση εξοπλισμού που έχει παραμείνει επί δεκαετίες στη Σελήνη θα επέτρεπε να μελετηθούν οι επιπτώσεις του ακραίου περιβάλλοντος σε διαφορετικά υλικά.
Για παράδειγμα, η ανάλυση των ζημιών που προκαλούν οι μικρομετεωρίτες θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη ανθεκτικότερων προστατευτικών υλικών για φωτοβολταϊκά συστήματα. Αυτή η γνώση θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για μελλοντικές σεληνιακές βάσεις, οι οποίες θα χρειάζονται αξιόπιστες πηγές ενέργειας και εξοπλισμό ικανό να λειτουργεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Οι μελλοντικές αποστολές και η ανακύκλωση
Οι σχεδιαζόμενες επανδρωμένες αποστολές της NASA και της Κίνας αναμένεται να μεταφέρουν περισσότερο εξοπλισμό στη Σελήνη. Ωστόσο, η ανάπτυξη επαναχρησιμοποιούμενων διαστημικών οχημάτων ενδέχεται να περιορίσει τα υλικά που θα εγκαταλείπονται.
Σύμφωνα με τον Κάουλι, νέες τεχνολογίες θα μπορούσαν να επιτρέψουν σε ένα διαστημόπλοιο να προσεληνώνεται και να απογειώνεται ως ενιαίο όχημα. Το σύστημα Starship Human Landing System της SpaceX σχεδιάζεται με αυτή τη φιλοσοφία.
Παράλληλα, ο ESA εξετάζει τρόπους αξιοποίησης των υλικών που βρίσκονται ήδη στο φεγγάρι. Ένα ερευνητικό πρόγραμμα έχει διερευνήσει τη δυνατότητα ενσωμάτωσης μεταλλικών απορριμμάτων σε νέα αντικείμενα μέσω τρισδιάστατης εκτύπωσης. Επίσης, το αλουμίνιο από τα περιβλήματα παλαιών διαστημικών οχημάτων θα μπορούσε να λιώσει με τη βοήθεια συγκεντρωμένης ηλιακής ακτινοβολίας και να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή νέου εξοπλισμού.
ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ