Χάρης Ρώμας: Ένα reboot «Κωνσταντίνου και Ελένης» μού φαίνεται σαν ξαναζεσταμένο φαγητό

Στη συνέντευξή του, που πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη νέα του θεατρική παράσταση «Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα», ο Χάρης Ρώμας «φωτίζει» -με την ευθύτητα που τον χαρακτηρίζει- τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την κωμωδία, την κοινωνία και τον ρόλο του δημιουργού σήμερα.

«Το πιο σκληρό είδος θεάματος είναι αυτό στο οποίο αυταπόδεικτα, αυτοστιγμή, ανταμείβεσαι ή όχι – ή γελάνε ή δεν γελάνε», σημειώνει, εξηγώντας γιατί στην Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα επέλεξε μια αυστηρά δομημένη φάρσα που «ξεκινά από μια βάση που θα μπορούσε να είναι και δραματική».

Την ίδια στιγμή, υπερασπίζεται ανοιχτά την ανάγκη για σύγχρονη ελληνική γραφή, τονίζοντας πως:

«Δεν πρέπει να χαθεί αυτό και να παίρνουμε συνέχεια ξένο υλικό, δοκιμασμένο σε μεγαλύτερες αγορές», ενώ δηλώνει ότι θεωρεί προσωπική του ευθύνη να δημιουργεί έργα που συνομιλούν με την πραγματικότητα της χώρας.

Και όταν η κουβέντα φτάνει στις τηλεοπτικές του δημιουργίες, ο ίδιος βάζει σαφή όρια για το αν θα δούμε μία επανένωση σύντομα: το «Κωνσταντίνου και Ελένης» παραμένει ζωντανό ακριβώς γιατί δεν «ξαναζεστάθηκε», όπως λέει χαρακτηριστικά, ενώ υπογραμμίζει ότι δεν θα θυσίαζε ποτέ τη φρεσκάδα μιας δουλειάς για καθαρά οικονομικούς λόγους.

«Δεν το σκέφτομαι να το κάνω. Ούτε εγώ, πιστεύω, ούτε η Ελένη, με την οποία έχω πλέον πολύ καλή σχέση. [...]. Αλλά για να μην χαλάσει όλη αυτή η φρεσκάδα, ή τέλος πάντων τα πρωτογενή συστατικά που το έκαναν τόσο πετυχημένο, δεν θέλω να βγούμε τώρα σαν "μπαγιατούρες" να μιμηθούμε τους παλιούς μας εαυτούς. Δεν έχω αυτή την έμπνευση. Το μόνο σίγουρο κέρδος από το να το ξανακάναμε θα ήταν οικονομικό, γιατί είμαστε όλοι ενεργοί: η Ελένη σκίζει στο θέατρο —σκίζει και το δικό μου θέατρο— εγώ θα κάνω πιθανώς νέα σειρά, ίσως και η Ελένη, τα υπόλοιπα παιδιά επίσης. Έχουμε συζητήσει όλοι να ξανασυνεργαστούμε, αλλά σε άλλα project. Αυτό, όμως, μου φαίνεται σαν ξαναζεσταμένο φαγητό. Και μάλιστα για μια σειρά τόσο αγαπητή και τόσο πετυχημένη, γιατί να ρισκάρεις να χαλάσεις αυτή την εικόνα; Ένας θα ήταν ο μόνος λόγος: τα χρήματα. Και πρέπει να σου πω ότι μας τα προσφέρουν με τις σέσουλες για να το κάνουμε, σε δύσκολες και σε λιγότερο δύσκολες εποχές».

Ο Χάρης Ρώμας μάς μίλησε για την τεράστια απήχηση του σίριαλ Κωνσταντίνου και Ελένης που ακόμη και σήμερα κάνει επιτυχία και νούμερα:

«Και εγώ ήμουν ένα παράδειγμα —ίσως το μεγαλύτερο παράδειγμα στη χώρα— αυτού του είδους ρόλων, γιατί πάντα έπαιζα τον αντιπαθητικό, τον ξινό κ.λπ. Αυτό ήταν πολύ τυπικό στο "Κωνσταντίνου και Ελένης", στον ρόλο του Κατακουζηνού. Εκεί τα δώσαμε όλα, και η Ελένη ως γκαρσόνα. Διάβασα και πολλές κριτικές και αναλύσεις που μιλούν για το πώς η σειρά αποτελεί κομμάτι της pop κουλτούρας της χώρας μας. Κάτι που περνάει από γενιά σε γενιά. Βλέπεις παιδιά 15 και 16 χρονών να έχουν ψευδώνυμα στα social όπως "ταπεινό χαμομυλάκι" ή "Κατακουζίνα". Βλέπεις να ανοίγουν εστιατόρια, 25 χρόνια μετά τη σειρά, που λέγονται "Κατακουζίνα". Υπάρχει και ζαχαροπλαστείο "Κωνσταντίνου και Ελένης", δεν ξέρω αν έχεις πάει, όπου το έχουν χωρίσει στη μέση όπως ήταν το σαλόνι τους, με γλυκά εμπνευσμένα από το Βυζάντιο, τα "σιρόπια της γκαρσόνας" και διάφορα τέτοια».

Μιλώντας για τις μεγάλες ημέρες της κωμωδίας στο θέατρο ο Χάρης Ρώμας θυμάται ένα ξεκαρδιστικό συμβάν:

«Και τότε πάλι η Μάγια Λυμπεροπούλου είχε πει, σε μια ερώτηση της Μπήλιως Τσουκαλά στην τηλεόραση, για το πόσο πολύ αγαπάει ο κόσμος το δύσκολο και αληθινά ωραίο θέατρο, τον πνευματώδη διάλογο, τα βαθιά μηνύματα, τον δύσκολο λόγο. Και της λέει η Λυμπεροπούλου: ''Δεν ξέρω, αγάπη μου, πόσο πολύ τον αγαπάνε. Κάθε μέρα πάντως, στην πρώτη σειρά κοιμούνται. Διότι τους φέρνουν οι γυναίκες τους, που έχουν διαβάσει ότι αυτό πρέπει να το δεις''».

«Αυτό είναι που με έχει απογοητεύσει στην πολιτική: ότι δεν λειτουργεί αξιοκρατικά. Πραγματικά αξιοκρατικά. Και σε αυτό δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί – φταίει και ο κόσμος που τους ψηφίζει για ρουσφέτια και μετά τους βρίζει».