Η πιο ιστορική και λογοτεχνική παμπ του Λονδίνου: Εκεί όπου έπιναν ο Ντίκενς και ο Σαίξπηρ

Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ο διασημότερος θεατρικός συγγραφέας της αγγλικής γλώσσας, και ο Τσαρλς Ντίκενς, ο κορυφαίος μυθιστοριογράφος της βικτωριανής εποχής, μοιράζονταν –εκτός από τη λογοτεχνική τους ιδιοφυΐα– και την αγάπη τους για την μπύρα. Και οι δύο σύχναζαν στο ίδιο ακριβώς μέρος: στο George Inn, στην Borough High Street.

Το George Inn βρίσκεται στο ίδιο σημείο από τα μεσαιωνικά χρόνια, αν και το σημερινό του κτίριο χρονολογείται από το 1677, μετά από μεγάλη πυρκαγιά. Είναι το μοναδικό σωζόμενο galleried coaching inn του Λονδίνου, έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο Grade I και ανήκει στο National Trust, ενώ σήμερα λειτουργεί υπό τη διαχείριση της Greene King. Η ξύλινη νότια όψη του και το ιστορικό του βάρος το καθιστούν ξεχωριστό.

Στο εσωτερικό του, ο επισκέπτης συναντά μια σειρά από μικρά, συνδεδεμένα μπαρ στο ισόγειο. Το Parliament Bar εξυπηρετούσε κάποτε τους ταξιδιώτες των αμαξών, ενώ τα παλιά δωμάτια έχουν μετατραπεί σε εστιατόριο. Το Middle Bar, γνωστό παλαιότερα ως Coffee Room, ήταν ένας από τους χώρους που ο Ντίκενς γνώριζε καλά. Η παμπ εμφανίζεται μάλιστα στα έργα Little Dorrit και Our Mutual Friend.

Σήμερα, το George Inn απέχει πολύ από την ατμόσφαιρα που γνώριζαν ο Σαίξπηρ και ο Ντίκενς. Προβάλλεται ως «φιλική προς τις οικογένειες» παμπ, γεμάτη ντόπιους, τουρίστες, εργαζόμενους της πόλης και φιλάθλους που παρακολουθούν ποδόσφαιρο στις οθόνες. Η εικόνα του συγγραφέα που γράφει με το φτερό στο χέρι έχει αντικατασταθεί από laptops και κινητά – αν και, για τον επόμενο μεγάλο μυθιστοριογράφο, ίσως τα καφέ του Λονδίνου να είναι πιο κατάλληλα από το μπαρ.

Κι όμως, αν κανείς σταθεί κοντά στον πάγκο λίγο πριν το κλείσιμο, ίσως μπορέσει να νιώσει κάτι από τη ντικενσιανή αύρα του παρελθόντος. Και ποιος ξέρει; Ίσως ακούσει κάποιον να παρακαλά για «ένα ακόμη», θυμίζοντας πως η λογοτεχνία και η μπύρα, στο Λονδίνο, παραμένουν αξεχώριστες.

Αν και κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι «εφηύρε» την κοινωνική κατανάλωση αλκοόλ, θεωρείται ευρέως αποδεκτό ότι οι πρώτες πραγματικές δημόσιες ταβέρνες γεννήθηκαν στη Βρετανία. Μετά την αποχώρηση των Ρωμαίων, οι tabernae – χώροι φαγητού, ποτού και διαμονής – μετατράπηκαν σταδιακά σε alehouses, όπου οι Βρετανοί μπορούσαν να πιούν και να κοινωνικοποιηθούν. Από τότε, οι παμπ έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής και πολιτισμικής ζωής.

Η σύνδεση αλκοόλ και λογοτεχνίας ξεπερνά σύνορα, γενιές και λογοτεχνικά ρεύματα. Στη Βρετανία, με την πλούσια παράδοση τόσο στη γραφή όσο και στις παμπ, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλά στέκια μεγάλων συγγραφέων συνεχίζουν να λειτουργούν μέχρι σήμερα.